Έδειξε το «σκοτεινό χωριό»

Τον χτύπησαν, τον προσέβαλαν, τραυμάτισαν και το παιδί του. Τώρα δικάζονται. Οι χωρικοί που τα έβαλαν με τον Γάλλο συγγραφέα Πιέρ Ζουρντέ τονίζουν πως είχαν τους λόγους τους: ο Ζουρντέ αποκάλυψε σε μυθιστόρημά του τα κακώς κείμενα της μικρής τους κοινότητας. Έτσι, αποφάσισαν να πάρουν εκδίκηση.

Α υτή είναι η ιστορία του Πιέρ Ζουρντέ και των άσπονδων εχθρών του, των χωρικών από τον μικρό οικισμό Λουσό της Οβέρν στην Κεντρική Γαλλία, που είδαν τις οικογένειές τους και τις δραματικές ιστορίες τους να φωτογραφίζονται μέσα στο μυθιστόρημα «Χαμένη Γη» του συγγραφέα. Η ιστορία εκτυλίσσεται στο χωριουδάκι όπου ο 52χρονος συγγραφέας περνούσε μικρός τις διακοπές του μαζί με την οικογένειά του. Εκεί είναι και οι τάφοι των προγόνων και των συγγενών του, σε αυτό τον οικισμό που σήμερα

ΑΛΚΟΟΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΙΜΟΜΙΞΙΑ

Στο μυθιστόρημά του ο Ζουρντέ στιγματίζει τα κακώς κείμενα στο χωριό Λουσό. Οι κάτοικοι όμως εξαγριώθηκαν.

φιλοξενεί περίπου 40 κατοίκους. Το μυθιστόρημα επικεντρώνεται στην κηδεία ενός 12χρονου κοριτσιού από λευχαιμία πριν από 9 χρόνια, επεκτείνεται όμως και σε άλλα περιστατικά, γνωστά όλα στους μετρημένους κατοίκους του χωριού. Γράφει, για παράδειγμα, ο Ζουρντέ για τις σχέσεις που συνήψαν δύο γείτονες κατά τη δεκαετία του ΄60 και των οποίων τα παιδιά- αδέρφια μεταξύ τους – έχουν σήμερα παντρευτεί, αφού πρώτα οι γονείς τους επέστρεψαν στους νόμιμους συζύγους τους. Ο συγγραφέας καταδικάζει επίσης τον αλκοολισμό που έχει εξαπλωθεί στη μικρή κοινότητα: «Ελάχιστα είναι τα σπίτια όπου το αλκοόλ δεν έχει τα θύματά του, τους σκλάβους του», γράφει χαρακτηριστικά και αναφέρεται και σε άλλες εικόνες του απομονωμένου Λουσό, «όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με λικέρ στα χείλη και οι άνδρες δεν φεύγουν από το σπίτι χωρίς μια καράφα με φτηνό κρασί».

Σκληρή πραγματικότητα
Για τον συγγραφέα και καθηγητή Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ, το βιβλίο του στόχο είχε να περιγράψει τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής στο Λουσό και να καταστεί η ζωντανή μνήμη μιας γενιάς που εξαφανίζεται από την επαρχία της Γαλλίας. Για τους χωρικούς, όμως, που ζουν εκεί με λιγότερα από 400 ευρώ τον μήνα η ταπείνωση ήταν βαριά. «Τα γνωρίζαμε αυτά που περιγράφει αλλά δεν τα συζητούσαμε. Ανέσυρε στην επιφάνεια πολλά κακά και κανείς δεν λέει πως έχει δίκιο», λέει ο Ζαν Μαρκ Μορέ, αξιωματούχος των τοπικών αρχών της ευρύτερης περιοχής. Έτσι λοιπόν, όταν ο Ζουρντέ εμφανίστηκε στο χωριό με την οικογένειά του τον Ιούλιο του 2005, σχεδόν ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, έξι χωρικοί πήγαν στο σπίτι του και άρχισαν να εκτοξεύουν προσβολές και… πέτρες. Το παράθυρο του αυτοκινήτου έσπασε και το μόλις 15 μηνών μωρό του τραυματίστηκε, ενώ οι χωρικοί φώναζαν «βρωμοάραβες» και τα άλλα παιδιά του Ζουρντέ (λόγω της αραβικής καταγωγής της μητέρας τους). Η οικογένεια πήρε το αυτοκίνητο και εξαφανίστηκε. Έκτοτε δεν ξαναπάτησαν στο αγροτόσπιτο του Λουσό.


«Εκείνος είναι ποιητής, εμείς αγρότες»

Η ΙΣΤΟΡΙΑ του Ζουρντέ και των γειτόνων του είχε μεγάλη απήχηση στη Γαλλία και καλύφθηκε εκτενώς από τα μέσα ενημέρωσης. Όπως επισημαίνει ο «Οbserver», έδωσε την αφορμή για να ξεσηκωθούν οι αστοί διανοούμενοι κατά της αγροτικής επαρχίας, ενώ αμφισβήτησε και τη ρομαντική ιδέα που έχουν πολλοί Γάλλοι για τη ζωή στην ύπαιθρο. Η δίκη χώρισε το ακροατήριό της σε δύο στρατόπεδα: σε αυτούς που τάχθηκαν στο πλευρό του συγγραφέα και σ΄ εκείνους που δεν μπορούν ακόμη να δεχτούν την… απρέπειά του. «Εκείνος είναι ποιητής, εμείς δεν είμαστε. Εμείς είμαστε αγρότες» είπε η Ζακλίν Ρονγκιέρ, μία εκ των πέντε κατηγορουμένων στη δίκη.

Στο Παρίσι, όμως, η άποψη που κυριαρχεί είναι διαφορετική: «Αμφισβητείται το δικαίωμα του συγγραφέα να γράφει για πραγματικά γεγονότα», επισήμανε ο Γκάι Κονοπνικι, συγγραφέας και δημοσιογράφος. «Ο Φλομπέρ χρησιμοποιούσε σκληρούς χαρακτηρισμούς για τους κατοίκους της Νορμανδίας, απ΄ όπου καταγόταν, ο Ζολά έγραψε για εύκολα αναγνωρίσιμους χαρακτήρες από την Προβηγκία… Ο Ζουρντέ έγραψε για αληθινούς ανθρώπους σε ένα χωριό της Οβέρν. Και τι έγινε;». Η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται να ανακοινωθεί την Πέμπτη.