[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Μαύρη Ώρα

Περνάνε πολύχρωμο ποτάμι τα αυτοκίνητα στην Εθνική Οδό Κορίνθου, μπαίνουν σε τούνελ, βγαίνουν από τούνελ, ωραία, ακόμα καινούργια, εντυπωσιακά τούνελ με ψαγμένα ονόματα, εκεί που κάποτε ο γκρεμός απειλούσε τους περαστικούς, εκεί στην πρώην Κακιά Σκάλα, με το όνομα. Το ένα τούνελ το λένε Αίθρα, προς τιμήν της μητέρας του Θησέα, του πρώτου που άνοιξε τον δρόμο, έστω και κάπως στενότερο στην αρχή, κι έθεσε τα θεμέλια του νεώτερου οδικού δικτύου, χωρίς να το ξέρει. Υπάρχει ένα άλλο που ονομάστηκε Ευπαλίνος, προς τιμήν του αρχαίου μηχανικού, ελπίζω να μην είναι απόδειξη του ότι σπανίζουν οι νεώτεροι… Αλλά το πρώτο τούνελ, καθώς κάνει ο δρόμος μια απαλή στροφή και χώνεται στα πλευρά του βουνού με αναίδεια, λέγεται Μαύρη Ώρα. Έτσι, εν ψυχρώ, γραμμένο φαρδιά- πλατιά στην είσοδό του, σε καλωσορίζει το όνομα πάνω στο καλύτερο, όταν έχεις αρχίσει να απομακρύνεσαι από την πιεστική Αθήνα και να ετοιμάζεται η ψυχή σου να ξανοιχτεί σε ελπίδες χαλάρωσης και αίσιας άφιξης στον τόπο προορισμού σου. Μαύρη ώρα σου υπενθυμίζει η επίσημη ονομασία του ΥΠΕΧΩΔΕ και σε κυκλώνουν οι συνειρμοί, αν δεν σφιχτεί η καρδιά σου η μαύρη από τις προλήψεις και τις προκαταλήψεις που, όσο να ΄ναι, όταν οδηγείς κάπως βαραίνουν. Δεν συνηθίζεται αυτό το όνομα. Πώς το αποφάσισε το υπουργείο να μας το πετάει έτσι στα μούτρα κάθε φορά που φεύγουμε προς Νότο; Πώς το δέχτηκαν οι κατασκευαστές; Αλλά πάλι, ίσως το σοκ να είναι χρήσιμο. Να μην ξεχνιέσαι από το απατηλά απλό κύλισμα της ρόδας, την προσδοκία της ξεκούρασης, τις διακοπές σε κάθε βάσανο, η μαύρη, ανεξήγητη, αρχαία, δύσθυμη, ανορθολογική ώρα μπορεί ανά πάσα στιγμή να παραμονεύει…