Σκληρό αγγλογερμανικό παζάρι

Σκληρό παζάρι μεταξύ Γερμανίας και Βρετανίας βρίσκεται σε εξέλιξη στις Βρυξέλλες, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για το μέλλον της Ευρώπης. Οι πιθανότητες για την εξεύρεση λύσης που να ικανοποιεί όλες τις πλευρές ήταν χθες μοιρασμένες.

Ό πως το έθεσε ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, «έχουμε 50- 50% πιθανότητες για συμφωνία». Και το πού θα γείρει η πλάστιγγα, κατά τα φαινόμενα, εξαρτάται από τη Βρετανία και τον Τόνι Μπλερ- που μετέχει για τελευταία φορά σε Σύνοδο Κορυφή της Ένωσης: το Βερολίνο δεν κρύβει την ανησυχία του για τη βρετανική θέση, που ουσιαστικά θα προκαλέσει αδιέξοδο στη Σύνοδο Κορυφής.

Οι Άγγλοι δεν θέλουν υπουργό Εξωτερικών της Ένωσης και διπλωματική υπηρεσία, δεν θέλουν τη Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ενώ επιθυμούν δικαίωμα αυτοεξαίρεσης (opting out) όχι μόνο για τους ίδιους, αλλά για οποιαδήποτε χώρα, σε μια σειρά πολιτικώναπό θέματα δικαιοσύνης κι εσωτερικών μέχρι την οικονομική, την εξωτερική και την πολιτική άμυνας, για να μην αναφέρουμε την κοινωνική πολιτική.

Πρακτικά, η βρετανική θέση ισοδυναμεί με διάλυση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό όχι μόνον από τη Γερμανία, αλλά ούτε και από τις άλλες χώρες. Οι μοναδικοί που ενδέχεται να συμφωνήσουν με τον κ. Μπλερ είναι κάποιοι Ανατολικοευρωπαίοι, όπως οι Πολωνοί ή οι Τσέχοι- γνωστοί ατλαντιστές και αυτοί.

Το ερώτημα που απασχολεί την προεδρία και

Ο… ΚΑΚΟΣ ΟΙΩΝΟΣ

Η Βρετανίδα ΥΠΕΞ Μάργκαρετ Μπέκετ δήλωσε πως προτιμά να μην υπάρξει καθόλου συμφωνία, παρά να υπάρξει μία κακή

τους άλλους πρωταγωνιστές της συνόδου είναι εάν ο κ. Μπλερ προσέρχεται στη Σύνοδο με αυτή τη θέση ως διαπραγματευτικό όπλο ή πραγματικά την εννοεί. Το γεγονός ότι η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών Μάργκαρετ Μπέκετ δήλωσε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι προτιμά να μην υπάρξει καθόλου συμφωνία, παρά να υπάρξει μία κακή, δεν θεωρείται καθόλου ενθαρρυντικό σημάδι.

Οι συνέπειες για την Ε.Ε.
Το άλλο ζήτημα που απασχολεί τους ευρωπαϊστές και την προεδρία, σχετικά με το ενδεχόμενο να μην υπάρξει συμφωνία, είναι οι συνέπειες που αυτό θα έχει για την Ένωση. Αυτομάτως, οι Βρυξέλλες θα περιπέσουν σε μία ακόμη μεγάλη κρίση, με μείωση του ρόλου της Ευρώπης στα διεθνή δρώμενακαι αυτό σε μία εποχή όξυνσης της παγκοσμιοποίησης.

Ταυτόχρονα, κάθε προσπάθεια να προωθηθούν ενιαίες ευρωπαϊκές πολιτικές, που θα δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη και στην ανταγωνιστικότητα, θα παγώσει, αυξάνοντας τον κίνδυνο να χάσει η Γηραιά Ήπειρος το τρένο του 21ου αιώνα προς όφελος των ανταγωνιστών της (και πρωτίστως των Αμερικανών).

Πάντως, ο κ. Καραμανλής, που κρατούσε τον ρόλο του θεατή στην ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση- ενδεικτικό είναι ότι κατά τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της Συνόδου Κορυφής, ούτε ο κ. Καραμανλής επεδίωξε να έρθει σε επαφή με κάποιον άλλο Ευρωπαίο ηγέτη, ούτε η προεδρεύουσα κ. Μέρκελ επεδίωξε συνάντηση μαζί του- χθες εμφανίσθηκε να μετέχει ενεργά στα διαδραματιζόμενα γύρω από τη νέα συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υιοθετώντας μάλιστα το προφίλ του φανατικού ευρωπαϊστή υποστήριξε ότι εφόσον δεν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των «27» στη Σύνοδο Κορυφής, που άρχισε χθες στις Βρυξέλλες, η Ελλάδα «θα προχωρήσει με εκείνους που θέλουν περισσότερη Ευρώπη».


«Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει τελειώσει»

ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ για τον πόλεμο. Αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλαν στην Πολωνία πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες, καθώς έφταναν χθες στις Βρυξέλλες για μια σύνοδο κορυφής η οποία θα κατανείμει την εξουσία στα 27 κράτη- μέλη. «Η ιδέα να εξαρτήσουμε το σύστημα ψηφοφορίας από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι παράδοξη», έλεγε χθες ο Δανός πρωθυπουργός Άντερς Φογκ Ρασμούσεν σε δημοσιογράφους. Ήταν η αντίδρασή του στην άποψη που είχε διατυπώσει ο Πολωνός πρωθυπουργός Γιάροσλαβ Κατσίνσκι ότι στην Πολωνία αξίζουν περισσότερες ψήφοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επειδή ο πληθυσμός της αποδεκατίστηκε από τη ναζιστική Γερμανία. «Αν η Πολωνία δεν είχε περάσει όσα πέρασε την περίοδο 1939-1945, θα ήταν σήμερα μια χώρα 66 εκατομμυρίων».

Το σύστημα
Για να ληφθεί μια απόφαση πρέπει να συμφωνούν με αυτήν το 55% των κρατών μελών, τα οποία θα αντιπροσωπεύουν το 65% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Πολωνία λέει ότι αυτό το σύστημα παραχωρεί πάρα πολύ μεγάλη εξουσία στις μεγάλες χώρες, ιδιαίτερα στη Γερμανία, εις βάρος των πολωνικών συμφερόντων. Η ειρωνεία είναι ότι η Γερμανία ήταν ο πιο ένθερμος υποστηρικτής της ένταξης της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και είχε πιέσει να συμπεριληφθεί στο πρώτο κύμα της διεύρυνσης, μολονότι πολλές δυτικοευρωπαϊ- κές ήταν επιφυλακτικές.