[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Τρία κλικ δεξιά

«Έχει κάνει καλή δουλειά, αλλά έχει δυσκολία να χειρίζεται τους ανθρώπους», σχολίασε ο υπουργός Πολιτισμού Γιώργος Βουλγαράκης και υπέγραψε την απόλυση του Στέφανου Λαζαρίδη από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Λυρικής Σκηνής, κατά πώς το ζήτησε το Διοικητικό Συμβούλιο. Για πότε ο διορισμός του Λαζαρίδη ακυρώθηκε, για πότε το έργο του απαξιώθηκε και έμεινε μόνο η δυσκολία να χειρίζεται τους ανθρώπους είναι άξιο θαυμασμού. Τον Νοέμβριο του 2005 είχε διορισθεί από τον πρωθυπουργό Πολιτισμού Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος είχε πιστωθεί αυτή την επιλογή μετά πολλών επαίνων. Φυσικά δεν πρόκειται για πραξικόπημα του νυν υπουργού Πολιτισμού κατά του προέδρου του και Πρωθυπουργού, αλλά για υπουργική έγκριση ενός άτυπου πραξικοπήματος ανάμεσα στα όργανα της Λυρικής.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή είναι από τους πολυδάπανους καλλιτεχνικούς οργανισμούς με ακριβές παραγωγές και υπέρογκες ανελαστικές δαπάνες. Το κράτος και οι χορηγίες είναι οι οικονομικές πηγές του. Με αυτά τα δεδομένα το μοντέλο που επιχειρήθηκε ήταν προβληματικό και προφανώς δεν μπορεί να λειτουργήσει σε περιπτώσεις που τα θεσμικά πρόσωπα είναι προσωπικότητες με άποψη. Έτσι, ενώ ο Στέφανος Λαζαρίδης ζήτησε τριαρχία (καλλιτεχνική, οικονομική, διοικητική) δεν μπόρεσε να συρθεί πίσω από το άρμα των άλλων διευθύνσεων. Οι αναπόφευκτες συγκρούσεις ανακυκλώθηκαν, διογκώθηκαν κι έφτασαν στην έσχατη λύση να αποφασίσουν τα μέλη του Δ.Σ. την αποπομπή του. Πρωτοφανής πρωτοβουλία, που παρασκηνιακά χαρακτηρίστηκε ως «δημοκρατικό πραξικόπημα». Στη συνέχεια ο πρόεδρος του Δ.Σ. Οδυσσέας Κυριακόπουλος, παράγων του επιχειρηματικού κόσμου, ζήτησε από τον καθ΄ ύλην αρμόδιο υπουργό να υπογράψει την απόφαση αποπομπής του καλλιτεχνικού διευθυντή.

Ο Γιώργος Βουλγαράκης δεν προβληματίστηκε.

Όταν έχεις πρόεδρο έναν ισχυρό επιχειρηματία, με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, εξ ορισμού δεν συγκρούεσαι. Κι όπως στο ποδόσφαιρο, όταν κάτι πάει στραβά δεν διώχνεις τον πρόεδρο, έτσι και στην τέχνη, αποπέμπεις τον προπονητή, έστω κι αν είναι καινοτόμος, αποτελεσματικός.

Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα, δηλαδή. Όταν μια υπουργική υπογραφή καταργεί όσα προσπάθησε να κάνει ή να πείσει ότι προσπαθεί το υπουργείο, τότε η δοσοληψία με την πραγματικότητα που μας περιβάλλει και μας παραπλανεί είναι ένας είδος αντεστραμμένης θεατρικότητας: είναι η κότα και το αυγό.