ΔΡΟΜΟΙ

Η G8….
… κανονικά θα έπρεπε να αλλάξει το όνομά της: να το κάνει G9. Γιατί στη φετινή σύνοδό στη Γερμανία αποδείχτηκε πως έχει αποκτήσει ακόμη ένα μέλος. Δεν πρόκειται για κάποιο έθνος-κράτος, αλλά για έναν άνθρωπο-κράτος. Μπορεί να μην κάθησε στο ίδιο τραπέζι με τους εκπροσώπους των οκτώ ισχυρότερων βιομηχανικών χωρών του κόσμου, αλλά συναντήθηκε με τους περισσότερους ηγέτες τους και καυτηρίασε όσους αρνήθηκαν να τον συναντήσουν.

Ποιος ήταν…
… αυτός ο άνθρωπος-κράτος; Δεν εκπροσωπούσε κάποιο κράτος, ούτε καν κάποιο ψευδοκράτος σαν το Βατικανό. Ήταν κάποιος Πολ Χιούσον, περισσότερο γνωστός ως Μπόνο, τραγουδιστής ενός γέρικου ιρλανδέζικου συγκροτήματος που έχει να βγάλει καλό τραγούδι από το 1987. Οι ροκάδες δεν ξύνουν πια τις κιθάρες τους έξω από της πύλες της G8. Έχουν μπει μέσα. Πώς συνέβησαν όλα αυτά; Πώς αυτός ο υπερφίαλος ροκάς απέκτησε τόση επιρροή στη διεθνή σκηνή; Το 1964 η βασίλισσα Ελισάβετ έχριζε ιππότες τους Μπιτλς για τη συμβολή τους στη Βρετανική Αυτοκρατορία, δηλαδή για τα ωραία ποπ τραγουδάκια τους που έκαναν τις Αμερικανιδούλες να πέφτουν λιπόθυμες. Τώρα έχουμε να κάνουμε με έναν ποπ σταρ που έχει αποκτήσει τη δική του αυτοκρατορία: τη φτωχή Αφρική. Ο Μπόνο είπε: «Εκπροσωπώ πολλούς ανθρώπους (της Αφρικής) που δεν έχουν καθόλου φωνή. Δεν μου ζήτησαν να τους εκπροσωπήσω, αλλά πιστεύω πως χαίρονται που το κάνω».

Ένας άνθρωπος…
… που είναι μόνος του ένας θεσμός, ένα ολόκληρο κράτος, μία ολόκληρη ήπειρος. Πιστεύει πως μιλάει εξ ονόματος όλων, όχι επειδή έχει εκλεγεί δημοκρατικά, αλλά επειδή θεωρεί πως οι Αφρικανοί είναι πάρα πολύ φτωχοί και πάρα πολύ εξαθλιωμένοι για να μιλήσουν για τον εαυτό τους κι επειδή μόνον αυτός γνωρίζει τι πραγματικά θέλουν οι Αφρικανοί. Τα μέσα ενημέρωσης, όπως παρατηρεί ο Βρετανός αρθρογράφος Μπρένταν Ο΄ Νιλ, έχουν πολλές φορές χαρακτηρίσει τον Μπόνο υποκριτή. Γιατί από τη μια μεριά φωνάζει «Σώστε την Αφρική!» και από την άλλη τσεπώνει ως αποζημίωση μερικές χιλιάδες στερλίνες από την ενδυματολόγο του, που την πηγαίνει στα δικαστήρια με την κατηγορία πως του έκλεψε ένα παντελόνι. Από τη μια βάζει την υπογραφή του σε αφιέρωμα του περιοδικού «Βάνιτι Φέαρ» για τη φτώχεια στην Αφρική και από την άλλη αυτό το αφιέρωμα κυκλοφορεί μαζί με ένθετο για πανάκριβα κοσμήματα το οποίο επιγράφεται: «Φωτιά και πάγος: 72 σελίδες με μαγευτικά πολύτιμα πετράδια».

Ο Μπόνο…
… στο απόσπασμα λοιπόν; Όχι, γιατί έτσι θα χάναμε τον στόχο. Δεν θα βλέπαμε τι έχει αλλάξει στη διεθνή πολιτική, ώστε να μπορεί ένας τέτοιος τραγουδιστάκος να εμφανίζεται ως εκπρόσωπος της Αφρικής και ισότιμος συνομιλητής της G8. Για τους πολιτικούς, η φτώχεια στην Αφρική είναι κάτι σαν ηθικοπλαστική θεατρική παράσταση, που τους δίνει την ευκαιρία να δείξουν το ανθρώπινο πρόσωπό τους. Τίποτα παραπάνω. Αν το κάνουν αυτοί, γιατί να μην το κάνει και ο Μπόνο;