Το πνεύμα του τόνου

Παιδαγωγική

Πριν από λίγους μήνες το υπουργείο Παιδείας, μέσω της επιτροπής που λογοκρίνει τα έργα που οι ειδικευμένοι θίασοι προορίζουν για μαθητές, απαγόρευσε να παρακολουθήσουν μαθητές Γυμνασίου ένα σύνθεμα με σχολιασμένα αποσπάσματα κλασικών, νεοκλασικών αριστουργημάτων του θεάτρου και νεώτερων ελληνικών (από Αισχύλο και Σαίξπηρ έως Μολιέρο, Ίψεν, Ο΄ Νηλ, Αναγνωστάκη, Χορτάτζη και Διαλεγμένο) με θέμα ό,τι πιο καίριο, καινό και επίκαιρο, το «Χάσμα των γενεών». Θεωρήθηκε το θέμα, όχι η παράστασή του (αυτή εγκρίθηκε), τα κείμενα αντι-παιδαγωγικά! Τώρα ποιος παιδαγωγός της επιτροπής τα έκρινε, τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει. Όμως το υπουργείο ανέχεται σχολεία, Γυμνάσια κυρίως, ομαδικά και επωνύμως να προσέρχονται στις εκπομπές της κυρίας Πάνια, να ενθουσιάζονται, να χειροκροτούν και να αλαλάζουν με τους δύστυχους που προστρέχουν στο πολιτιστικό της ολοκαύτωμα. Αφήνω που όσα Γυμνάσια και Λύκεια εκδράμουν στην Αθήνα από την επαρχία, μετά την Ακρόπολη, το βράδυ ξενυχτάνε μετά των συνοδών καθηγητών σε γνωστά και μη εξαιρετέα σκυλάδικα, μοδάτα μπαρ ή παραστάσεις τηλεοπτικών αστέρων.