Η πτώση των νεοσυντηρητικών

Την ώρα που ο Τόνι Μπλερ αποχαιρετούσε τις προάλλες τον πρόεδρο Μπους στον Κήπο των Ρόδων, έξω από το Οβάλ Γραφείο, η Παγκόσμια Τράπεζα ετοιμαζόταν να πετάξει έξω τον Πολ Γούλφοβιτς. Ο ένας μετά τον άλλον οι νεοσυντηρητικοί φίλοι και σύμμαχοι του Αμερικανού προέδρου υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν το τρένο. Είναι το τέλος μιας εποχής στην Ουάσιγκτον.

Ήταν άραγε αυτός ο υπεύθυνος για την αποχώρηση του Μπλερ από την εξουσία; αναρωτήθηκε προς στιγμήν ο Μπους. Γιατί θα πρέπει να υπάρχει μια αιτία που ένας πρωθυπουργός ο οποίος δεν είχε χάσει ούτε μία εκλογική αναμέτρηση υποχρεωνόταν να πάει σπίτι του. «Ίσως, δεν ξέρω» μουρμούρισε ο Μπους, ενώ έξω από τον Λευκό Οίκο οι διαδηλωτές τραγουδούσαν αντιπολεμικά τραγούδια. Και τι ήταν εκείνο που προκάλεσε την παραίτηση του Γούλφοβιτς και νωρίτερα του Ντόναλντ Ράμσφελντ ή του Τζον Μπόλτον, των αρχιτεκτόνων του πολέμου στο Ιράκ; Αν ο Τζορτζ Μπους και ο Ντικ Τσέινι, ο αντιπρόεδρός του, είναι οι μοναδικοί από την ομάδα που έκανε τον πόλεμο στο Ιράκ οι οποίοι παραμένουν στο πόστο τους είναι επειδή προστατεύονται από την τετραετή θητεία τους. «Αν είχαμε κοινοβουλευτικό σύστημα», εκμυστηρεύτηκε ένας πρώην συνεργάτης τους στούς «Τάιμς του Λονδίνου», «ο Μπους θα είχε χάσει πρόταση μομφής και θα είχε ήδη παραιτηθεί».

Ο Τεξανός υπουργός Δικαιοσύνης Αλμπέρτο Γκονζάλες αποκαλύφθηκε πως ενέκρινε τον βασανισμό υπόπτων για τρομοκρατική δράση

Νεκρική πομπή. Κάπου πιο μακριά από τον Κήπο των Ρόδων, σχηματιζόταν σιγά σιγά η νεκρική πομπή που θα συνόδευε τον φονταμενταλιστή Τζέρι Φάλγουελ στην τελευταία του κατοικία. Αυτός ο τηλε-ιεροκήρυκας είχε κάνει ό,τι μπορούσε για να πείσει τους συντηρητικούς χριστιανούς να χαρίσουν στον Τζορτζ Μπους δύο εκλογικές νίκες. Τώρα δεν υπάρχει πια, αλλά και η κυβέρνηση την οποία στήριξε με τους οπαδούς του μοιάζει κι αυτή με πτώμα.

Ο συγγραφέας Κρίστοφερ Χίτσενς, φίλος του Γούλφοβιτς και εχθρός του Φάλγουελ, γράφει: «Το σκηνικό στην Ουάσιγκτον μοιάζει να καταρρέει. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα βρίσκεται σε απόλυτη διάλυση. Διώχνουν τους πιο ικανούς ανθρώπους, ενώ οι προεδρικοί υποψήφιοι συναγωνίζονται ποιος θα πει τα πιο ωραία λόγια πάνω από τη σορό του Φάλγουελ».

Γούλφοβιτς ο διανοούμενος νεοσυντηρητικός και Φάλγουελ ο φωνακλάς θεο-συντηρητικός. Δεν είχαν τίποτα το κοινό μεταξύ τους. Όμως, η παράταιρη συμμαχία των δύο κινημάτων τους προσέφερε το μυαλό και την ορμή που χρειαζόταν ο Μπους. Σήμερα πια, οι νεοσυντηρητικοί έχουν διωχθεί ο ένας μετά τον άλλο από θέσεις επιρροής, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί δεν έχουν βρει ακόμη τον αδιαφιλονίκητο διάδοχο του Μπους που θα υποστηρίξουν στις εκλογές του 2008.


Ο άγνωστος κόσμος των νεοσυντηρητικών

Ο νεοσυντηρητισμός είναι ένα πολιτικό κίνημα που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1960 και είχε σημαντική παρουσία στην κυβέρνηση Μπους. Ο ιδρυτής του ήταν ο Ίρβινγκ Κρίστολ. Οι πρώτοι νεοσυντηρητικοί ήταν φιλελεύθεροι που αποστάτησαν από το Δημοκρατικό Κόμμα λόγω διαφωνιών στην εξωτερική πολιτική. Πέρασαν με τον Ρόναλντ Ρίγκαν και τους Ρεπουμπλικανούς, που υπόσχονταν σκληρή αντιμετώπιση της Σοβιετικής Ένωσης.
Τα ΜΜΕ
Όργανα του νεοσυντηρητισμού είναι τα περιοδικά «Commentary» και «Weekly Standard», καθώς και τα think tanks Αmerican Εnterprise Ιnstitute, Ρroject for the Νew Αmerican Century και Jewish Ιnstitute for Νational Security Αffairs. ΟΙ ΙΔΕΕΣ
Στην εσωτερική πολιτική υποστηρίζουν την περικοπή των φόρων και τον περιορισμό του δημόσιου τομέα και του κράτους πρόνοιας για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Στην εξωτερική πολιτική δεν ορίζουν το εθνικό συμφέρον με γεωγραφικούς όρους. Πιστεύουν ότι για ένα μεγάλο έθνος, αυτό το συμφέρον ξεπερνάει τα όρια των εθνικών του συνόρων.

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
ΠΟΛ ΓΟΥΛΦΟΒΙΤΣ, 64 ετών. Υπήρξε υφυπουργός Άμυνας της κυβέρνησης Μπους και από το 2005 πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στις 17 Μαΐου παραιτήθηκε όταν αποκαλύφθηκε σκάνδαλο με την προαγωγή της φιλενάδας του στον οργανισμό.

ΤΖΕΡΙ ΦΑΛΓΟΥΕΛ. Απεβίωσε στις 15 Μαΐου, σε ηλικία 74 ετών. Τηλεοπτικός ιεροκήρυκας, υπήρξε ο ιδρυτής του φονταμενταλιστικού κινήματος Ηθική Πλειοψηφία, από το οποίο προέκυψε αργότερα η Χριστιανική Συμμαχία, η οποία στήριξε εκλογικά τον Τζορτζ Μπους.

ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΡΑΜΣΦΛΕΝΤ, 75 ετών. Υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Μπουςαλλά και στην κυβέρνηση Φορντ, το 1975-υποχρεώθηκε να παραιτηθεί το 2006 για τους χειρισμούς του στον πόλεμο στο Ιράκ.

ΤΖΟΝ ΜΠΟΛΤΟΝ, 60 ετών. Πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο 2006. Οι αντίπαλοί του χρησιμοποίησαν τα ίδια του τα λόγια για να τον υποχρεώσουν σε παραίτηση το 2006: «Δεν υπάρχει ΟΗΕ. Η μοναδική διεθνής κοινότητα που υπάρχει είναι οι ΗΠΑ».


Οι κάλτσες και το σημείωμα

Ας επιστρέψουμε στο μοιραίο ρομάντσο του Γούλφοβιτς, με τις πολλές ιδέες στο κεφάλι και τις πολλές τρύπες στις κάλτσες. Η σκοτεινή πλευρά της Παγκόσμιας Τράπεζας αποκαλύφθηκε σε ένα σημείωμά του από εκείνα που έγραφαν κάποτε οι κάπο της μαφίας: «Αν με πηδήξουν για τη Σάχα, έχω πολλά ράμματα για τη γούνα τους για να τους πηδήξω κι εγώ». Η Τράπεζα δεν χρειαζόταν την ερωτική του σχέση με τη Σάχα για να τον αποπέμψει. Το 90% του προσωπικού της είχε ταχθεί κατά του διορισμού του από την αρχή. Και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες έβλεπαν πάντοτε με αποστροφή την αμερικανική κυριαρχία σε αυτόν τον οργανισμό, βρήκαν μια σπουδαία ευκαιρία για να πάρουν εκδίκηση. Με όλα αυτά, με τις αποπομπές ή τις αποχωρήσεις των νεοσυντηρητικών, ο Τζορτζ Μπους δεν έχει πια ιδεολογικά ερείσματα. Σήμερα μπορεί να υπολογίζει μόνο σε λίγους προσωπικούς φίλους. Ένας από αυτούς είναι ο υπουργός Δικαιοσύνης Αλμπέρτο Γκονζάλες, ο Τεξανός που, όπως αποκαλύφθηκε, ενέκρινε τον βασανισμό υπόπτων για τρομοκρατική δράση. Πιέζεται να παραιτηθεί πολύ πριν από τον Γούλφοβιτς. Αν φύγει κι αυτός, η κυβέρνηση Μπους θα ξεφουσκώσει. Όταν ο πρόεδρος δεν θα μπορεί πια να σώζει τους φίλους του, δεν θα έχει απομείνει κανένας άλλος για να σώσει εκτός από τον ίδιο του τον εαυτό.