ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι ήρωες

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ.Κουβάτσος, Επιδάμνου 16, Αθήνα, γράφει:

«Η Τουρκία- το αποκαλούμενο “βαθύ κράτος”- όταν έγινε γνωστό, τον Νοέμβριο του 1973, ότι στο Αιγαίο Πέλαγος υπάρχουν αξιόλογες ποσότητες υδρογονανθράκων (πετρελαίου) σε περιοχές που ανήκουν στην Ελλάδα, βάσει των Διεθνών Συνθηκών (Λωζάννης του 1923 και Παρισίων του 1947), αμφισβήτησε (το πρώτον) τα κυριαρχικά δικαιώματα (σ΄ αυτές) της Ελλάδας, χαρακτηρίζοντάς τες… ως “γκρίζες ζώνες”.

Η Άγκυρα (τότε) καταχώρησε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεώς της αρκετές περιοχές του Αιγαίου, που η κυριαρχία τους ανήκει στην Ελλάδα. Η τουρκική Εθνοσυνέλευση προσφάτως με ομόφωνη απόφαση των μελών της εξουσιοδότησε (και πάλι) την τουρκική κυβέρνηση ότι αποτελεί “casus belli” (αιτία πολέμου), αν αποτολμηθεί από την ελληνική κυβέρνηση η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από 6 ν.μ. σε 12 ν.μ., όπως έχει δικαίωμα η χώρα μας, βάσει των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Η Τουρκία ήδη προ πολλού έχει επεκτείνει στη Μαύρη Θάλασσα στα 12 ν. μ. τα χωρικά της ύδατα.

Στις 31 Ιανουαρίου 2007 συμπληρώθηκαν έντεκα (11) χρόνια από τότε που συνέβησαν τα γνωστά γεγονότα στα Ύμια (ή Ίμια). Πρόκειται για “προβοκάτσια” της Άγκυρας, που μεθόδευσε “βλάβη” τουρκικού εμπορικού πλοίου στην περιοχή των Υμίων και ο Τούρκος καπετάνιος δεν απεδέχθη βοήθεια από το οικείο ελληνικό Λιμεναρχείο, με τη δικαιολογία ότι ευρίσκεται σε “τουρκικά χωρικά ύδατα” των νησίδων “Καρντάκ”, όπως τα αποκάλεσε. Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι στους χάρτες της Τουρκίας (εκδόσεως 1953, 1969, 1971) τα Ύμια ευρίσκονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Η Τουρκία επεδίωξε, τότε, να προκαλέσει “θερμό επεισόδιο” στο Αιγαίο και να σύρει την Ελλάδα (ηττημένη;) σε διαπραγματεύσεις, όπου υπό την απειλή κήρυξης πολέμου να εκβιάσει την ικανοποίηση των διεκδικήσεών της στο Αιγαίο. Είναι ευτύχημα ότι η (τότε) ελληνική κυβέρνηση διατήρησε την ψυχραιμία της και το επεισόδιο έληξε με παρέμβαση του (τότε) προέδρου των ΗΠΑ κ. Μπιλ Κλίντον. Ατυχώς όμως κατέπεσε (ή κατερρίφθη;) ένα ελληνικό ελικόπτερο του Π.Ν. και σκοτώθηκαν τρεις αξιωματικοί του (υπ/ρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος και αρχ/στής Έκτορας Γιαλοψός) που εκτελούσαν διατεταγμένη υπηρεσία. Προήχθησαν, μετά θάνατον, και οι τρεις κατά δύο βαθμούς. Η πολιτεία έχει χρέος, κάποτε, να στήσει “Μνημείο” πεσόντων στα Ύμια με τα ονόματα των αξιωματικών του Π.Ν. και στη βάση του να χαράξει τους πιο κάτω στίχους- από το εγκώμιό του στους ήρωες των Θερμοπυλών- του Σιμωνίδη: “Εκείνων που σκοτώθηκαν στις Θερμοπύλες είναι τρισδοξασμένη η τύχη τους κι ωραίος ο θάνατός τους./ Ο τάφος τους είναι βωμός, κι αντίς για θρήνους έχουν/ τη θύμηση και γίνεται η λύπη παίνεμά τους/ Και τέτοιο σάβανο αντρών γενναίων, μήτε μούχλα/ μήτε κι ο παντοχαλαστής καιρός θα το αφανίσει./ Το μνήμα τους για κάτοικον επήρε της Ελλάδας τη δόξα”».