Η νύχτα του Φιλίππου
Ο ζωντανός θρύλος της Μίλαν και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου Πάολο Μαλντίνι σήκωσε στον αττικό ουρανό το έβδομο τρόπαιο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/ Τσάμπιονς Λιγκ τής ομάδας του, μετά τη νίκη- ρεβάνς επί της Λίβερπουλ με 2-1, στο Ολυμπιακό Στάδιο με δυο γκολ του κορυφαίου Πίπο Ιντζάγκι.
Σε ηλικία 38 ετών και 331 ημερών, ο Μαλντίνι έγινε ο γηραιότερος παίκτης εκτός τερματοφυλάκων που αγωνίστηκε σε τελικό. Όπως και το 1994, η Μίλαν αναδείχτηκε νικήτρια
Ο ΝΟΜΟΣ
Στο πρώτο ημίχρονο, η Λίβερπουλ αποδείχτηκε πολύ διαβασμένη και εξουδετερώνοντας τα ατού της Μίλαν, δημιούργησε πολλές φάσεις για γκολ. Ωστόσο, ο νόμος του ποδοσφαίρου «μίλησε» τελευταίος
στον τελικό της Αθήνας και οι ποδοσφαιριστές της, με πρώτον τον Γκατούζο που χθες έμοιαζε με… γατάκι μόνο στο πρώτο ημίχρονο, θα μπορέσουν να ξορκίσουν τους εφιάλτες της Πόλης.
Siamo noi, siamo noi, i campioni dell΄ Εuropa, siamo noi (είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης) τραγουδούσαν οι τιφόζι της Μίλαν, σηματοδοτώντας την έναρξη των πανηγυρισμών των ροσονέρι για την κατάκτηση του έβδομου Κυπέλλου Πρωταθλητριών / Τσάμπιονς Λιγκ, τη στιγμή που ο Μαλντίνι έπαιρνε το κύπελλο από τα χέρια του Μισέλ Πλατινί. Στο πρώτο ημίχρονο η Λίβερπουλ αποδείχτηκε πολύ διαβασμένη και εξουδετερώνοντας τα ατού της Μίλαν, δημιούργησε πολλές φάσεις για γκολ. Ωστόσο, ο νόμος του ποδοσφαίρου «μίλησε» τελευταίος και οι ροσονέρι που ήταν σκιά του εαυτού τους και διεκδικούσαν με αξιώσεις Όσκαρ αμυντικών λαθών, ήταν αυτοί που τελικά πανηγύρισαν γκολ στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου.
Τη στιγμή που οι κόκκινοι πίεζαν για να πετύχουν γκολ, ο Κακά ξέφυγε και κέρδισε φάουλ έξω από την περιοχή του Ρέινα.
Ο σπεσιαλίστας σ΄ αυτές τις περιπτώσεις Πίρλο ανέλαβε να το εκτελέσει. Όταν έφυγε η μπάλα από το πόδι του, χτύπησε στην πλάτη του Ιντζάγκι, ξεγελώντας τον Ρέινα και το 1-0 στο 45΄ ήταν αναπόφευκτο. Η στατιστική υπηρεσία της UΕFΑ χρέωσε το γκολ στον Πίπο Ιντζάγκι. Μέχρι εκείνο το λεπτό, η Λίβερπουλ έδειχνε κυρίαρχη στον χώρο του κέντρου.
Από δεξιά ο άλλοτε γυρολόγος Πέναντ, τον οποίον ειρωνεύτηκε στη συνέντευξη Τύπου της Τρίτης ο εκπρόσωπος της UΕFΑ, είχε στήσει το δικό του πάρτι. Με κούρσες δεκάδων μέτρων έβγαζε σε πλεονεκτική θέση τους Τζέραρντ και Κάιτ. Ο πρώτος χρησιμοποιήθηκε σε ρόλο κρυφού κυνηγού που κάλυπτε περισσότερο την αριστερή πλευρά, μπερδεύοντας έτσι τους αμυντικούς της Μίλαν.
Στο 10΄ ο Πέναντ εκμεταλλεύτηκε λάθος του Γιανκουλόφσκι, αλλά το σουτ εξουδετέρωσε ο Ντίντα.
Δύο λεπτά αργότερα ακολούθησε επέλαση του Πέναντ, αλλά ο Τζέραρντ έπιασε αέρα στην τελική προσπάθεια. Η μόνη απάντηση των ροσονέρι σ΄ αυτές τις προσπάθειες ήταν ένα δυνατό σουτ του Κακά που απέκρουσε εύκολα ο Ρέινα. Στο 27΄ σειρά λαθών στην άμυνα της Μίλαν και η μπάλα κατέληξε στον Αλόνσο, το σουτ του οποίου πέρασε λίγο άουτ. Πέντε λεπτά αργότερα νέο σουτ του Ρίισε πέρασε πάνω από τα δοκάρια της εστίας του Ντίντα, ενώ στο 36΄ ακόμα ένα λάθος των Μιλανέζων επέτρεψε στον Κάιτ να σουτάρει, αλλά η μπάλα χτύπησε στα σώματα των Όντο και Νέστα.
Στο πρώτο σαρανταπεντάλεπτο, οι Γκατούζο (παρατηρήθηκε με κίτρινη κάρτα) και Ζέεντορφ ήταν σκιά του εαυτού τους, επιτρέποντας στη Λίβερπουλ να πάρει τον έλεγχο του κέντρου, με τους Αλόνσο, Πέναν και Μασεράνο.
Το μεγάλο όπλο της Μίλαν, Κακά, σίγησε στο ίδιο διάστημα, αλλά στα υπέρ του καταλογίζεται η φάση που κέρδισε το φάουλ από το οποίο σημειώθηκε το γκολ.
Στην προσπάθειά τους να ισοφαρίσουν, οι «κόκκινοι» άφησαν πολλούς κενούς χώρους, τους οποίους προσπάθησε να εκμεταλλευτεί με τις κούρσες του ο Κακά.
Στο 60΄ ο Μπενίτεθ έριξε το κρυφό του χαρτί που ακούει στο όνομα Χάρι Κιούελ στη θέση του Ζέντεν που προερχόταν από τραυματισμό και δεν είχε δυνάμεις.
Η Λίβερπουλ έδειξε να ξυπνά και ο αρχηγός της Στίβεν Τζέραρντ με κούρσα από αριστερά, πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του, αλλά το πλασέ του εξουδετερώθηκε από τον Ντίντα. Η άμυνα της Μίλαν συνέχισε να παραπαίει και τα αλλεπάλληλα λάθη έδιναν ελπίδες στους παίκτες της Λίβερπουλ πως μπορούν να φτάσουν στην ισοφάριση.
Ο Κιούελ πλαγιοκοπούσε από αριστερά και ο Ρίισε επιχειρούσε σουτ, τα οποία όμως δεν έβρισκαν στόχο.
Ο Κάρλο Αντσελότι ανήσυχος στον πάγκο, έδωσε εντολή στο 70΄ στους Καλάτζε και Τζιλαρντίνο να ετοιμάζονται να μπουν στο παιχνίδι, φοβούμενος πως η πίεση των κόκκινων θα αύξανε περιοδικά.
Ο Ιταλός κόουτς δικαιώθηκε δύο λεπτά αργότερα, όταν ο Τζέραρντ επιχείρησε νέο σουτ που έφυγε λίγο άουτ.
Τα συνεχόμενα κόρνερ στο τρίλεπτο 74΄76΄ έδωσαν ανάσες στους ροσονέρι που ροκάνιζαν με κάθε τρόπο τα δευτερόλεπτα. Ο Μπενίτεθ έριξε στη σκακιέρα τον πανύψηλο Κράους στη θέση του Μασεράνο και ο Αντσελότι «απάντησε» με τον Καλάτζε.
Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο αγώνας έμοιαζε με ρουλέτα, αφού από τη μία πίεζαν οι κόκκινοι και από την άλλη οι ροσονέρι έβγαιναν με μεγάλη ευκολία στην αντεπίθεση.
Σε μία απ΄ αυτές ο Φιλίπο Ιντζάγκι έφυγε μόνος του στο 82΄, ύστερα από μπαλιά του Κακά στην πλάτη της αγγλικής άμυνας, και έβαλε και τυπικά τον επίλογο στο «σίκουελ» της Κωνσταντινούπολης πλασάροντας τον Ρέινα.
Το γκολ του Κάιτ λίγο πριν από την εκπνοή (89΄) απλά διατήρησε το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.
Με τη νίκη της αυτή, η Μίλαν ισοφάρισε τη Ρεάλ Μαδρίτης με τρεις κατακτήσεις Τσάμπιονς Λιγκ και ταυτόχρονα υπολείπεται μόλις δύο από τη βασίλισσα όσον αφορά και τα τρόπαια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
Μίλαν: Ντίντα, Μαλντίνι, Γκατούζο (89΄ Τζιλαρντίνο), Ζέεντορφ (90΄ Φαβάλι), Νέστα, Γιανκουλόφσκι (79΄ Καλάτζε), Πίρλο, Κακά, Αμπροζίνι, Όντο, Ιντζάγκι.
Λίβερπουλ: Ρέινα, Φίναν (88΄ Αρμπελόα), Άγκερ, Ρίισε, Τζέραρντ, Αλόνσο, Πέναντ, Κάιτ, Μασεράνο (78΄ Κράουτς), Κάραγκερ, Ζέντεν (Κιούελ 59΄).
Με κίτρινη κάρτα παρατηρήθηκαν οι Γκατούζο, Γιανκουλόφσκι, Μασεράνο, Κάραγκερ.
Διαιτητής: Φάντελ (Γερμανία).
Γιορτή και εμπόδια
Ταλαιπωρία για χιλιάδες φίλους του ποδοσφαίρου που προσπάθησαν να μπουν στο ΟΑΚΑ έχοντας εξασφαλίσει εισιτήριο, αλλά παραλίγο να μείνουν έξω από τη γιορτή. Αιτία, κατά πολλούς, ο κακός συντονισμός των υπευθύνων στις θύρες εισόδου του σταδίου, που είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ουρές αγανακτισμένων φιλάθλων. Επίσης, ανασταλτικός παράγων προσέγγισης του σταδίου ήταν τα φράγματα με κλούβες από τις αστυνομικές δυνάμεις, που είχαν αποκλείσει τον κεντρικό διάδρομο ο οποίος οδηγούσε από τον σταθμό Ειρήνη στο ΟΑΚΑ. Ο μικρός διάδρομος που είχε μείνει ανοιχτός δεν ευνοούσε την ομαλή πρόσβαση των θεατών. Επικράτησε πανικός στην προσπάθεια να σπάσει ο κλοιός, έπεσαν δακρυγόνα και κάποιοι φίλαθλοι κινδύνευσαν, στην προσπάθειά τους να απαγκιστρωθούν από το πεδίο των γεγονότων όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Ο αγώνας άρχισε και η Αστυνομία σιγά σιγά επέτρεψε την πρόσβαση των φιλάθλων στο στάδιο, κατά ομάδες.
Μέσα στο ΟΑΚΑ επικρατούσε μαγική ατμόσφαιρα. Ουσιαστικά το κόκκινο χρώμα ήταν αυτό που κυριάρχησε σε όλες τις κερκίδες. Πρώτοι μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο οι παίκτες της Μίλαν, 45 λεπτά πριν από την έναρξη, και η νύχτα έγινε μέρα από τα φλας στις εξέδρες, ενώ λίγο αργότερα το σκηνικό επαναλήφθηκε με την είσοδο των παικτών της Λίβερπουλ, οι οποίοι μπήκαν χειροκροτώντας προς την πλευρά των οπαδών τους και γνώρισαν την αποθέωση.
Περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου, οι προβολείς των τηλεοπτικών καναλιών έδιναν μια εικόνα θεάτρου, ενώ ήδη οι φίλοι των δύο ομάδων είχαν αρχίσει να τραγουδούν (εκεί οι φίλοι της Λίβερπουλ επικράτησαν πολύ άνετα) και να δίνουν έναν εντυπωσιακό τόνο στην ατμόσφαιρα.
Κάποια στιγμή, από τα μεγάφωνα του σταδίου ακούστηκε ο ύμνος της Λίβερπουλ και τότε οι φίλοι της, με τα κασκόλ τεντωμένα, μετέτρεψαν το ΟΑΚΑ σε Άνφιλντ!
Από την πλευρά τους οι Μιλανέζοι (επίσης εκπληκτικοί στον συντονισμό της εξέδρας), αποδοκίμασαν το τραγούδι της αντιπάλου ομάδας, αλλά στη συνέχεια χειροκρότησαν όλοι μαζί τις δύο ομάδες. Πάντως μέχρι και χθες το μεσημέρι νόμιζε κανείς ότι παίζει στον τελικό μόνο η Λίβερπουλ, αφού οι φίλοι της Μίλαν δεν είχαν κάνει αισθητή την παρουσία τους- τουλάχιστον στο κέντρο της Αθήνας.
Με το που άνοιξαν οι θύρες του ΟΑΚΑ, βέβαια, τρεις ώρες πριν την έναρξη του τελικού, ήταν οι «τιφόζι» που μπήκαν πρώτοι. Μάλιστα, μαζί τους ήταν και ένα γκρουπ Ελλήνων (τους καταλάβαινε κανείς εύκολα, από τα συνθήματα…) με κασκόλ της ιταλικής ομάδας, την οποία και υποστήριζαν. Σχεδόν ταυτόχρονα έκαναν την είσοδό τους στις κερκίδες και οι φίλοι της Λίβερπουλ, οι οποίοι είχαν κατασκηνώσει νωρίς έξω από το στάδιο και έψαχναν λίγες ηλιαχτίδες (βλέπετε, ο καιρός αυτές τις ημέρες στην Αθήνα θύμιζε περισσότερο Αγγλία) για να απολαύσουν την μπίρα τους.
Στον σταθμό του Ν. Ηράκλειου έγινε ουσιαστικά… απόβαση από τους φίλους της Λίβερπουλ. Οι καφετέριες στην πλατεία είχαν κατακλυστεί από οπαδούς των «κόκκινων», οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν είχαν εισιτήριο και παρακολούθησαν από τις στημένες γιγαντοοθόνες τον τελικό. Είχαν έρθει όσο πιο κοντά μπορούσαν στο γεγονός και αυτό τους έδινε μια παρηγοριά…
Οι φίλοι της Μίλαν που είχαν εφοδιαστεί με φουσκωτές μπανάνες, έκαναν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους όταν παρουσιάστηκαν στις γιγαντοοθόνες του σταδίου στιγμιότυπα από τους δύο παλαιότερους τελικούς της Αθήνας για το Κύπελλο Πρωταθλητριών (1983 και 1994).
Βλέποντας ξανά τα τέσσερα γκολ της ομάδας τους κόντρα στην Μπαρτσελόνα, πανηγύριζαν σε καθένα ξεχωριστά.
Εκεί όμως που έγινε ο χαμός με αντιπαράθεση των οπαδών των δύο ομάδων, ήταν όταν προβλήθηκαν τα στιγμιότυπα από τον τελικό της Κωνσταντινούπολης και την απίστευτη ανατροπή της Λίβερπουλ, που πήρε το τρόπαιο στα πέναλτι από τους Ιταλούς.
Οι Άγγλοι πανηγύρισαν έξαλλα στο σημείο όπου ο Ντούντεκ απέκρουσε το πέναλτι του Σεφτσένκο και χάρισε στην ομάδα του το τρόπαιο.
Επιλεκτικές εικόνες
Η κρατική τηλεόραση κατάπιε την… εισβολή. Ο σχολιαστής της μετάδοσης του τελικού Κώστας Βερνίκος θέλησε να προσπεράσει το γεγονός της εισόδου ενός οπαδού με την ελληνική σημαία στον αγωνιστικό χώρο. Ο τελικός βρισκόταν σε εξέλιξη όταν μπήκε ο οπαδός και αμέσως ο Κ. Βερνίκος είπε «καλύτερα να μην το δείξει η κάμερα»! Αντίθετα προσέφερε στους θεατές ένα εντυπωσιακό ζουμ στον πρόεδρο της ΕΡΤ Χρήστο Παναγόπουλο. Αυτή είναι η φιλοσοφία που επικρατεί στην Αγία Παρασκευή.
Μείναμε ενωμένοι στα δύσκολα και ιδού η ανταμοιβή
«Ποιος ΜVΡ; Ο τίτλος μετράει και το ότι σηκώσαμε το κύπελλο. Θυμούνται όλοι πώς αρχίσαμε στις 9 Αυγούστου, με δύσκολες συνθήκες, αλλά η δύναμη της ομάδας μας ήταν το γεγονός ότι ήμασταν όλοι ενωμένοι κόντρα στα προβλήματα».
Ο Φίλιππο Ιντζάκι ήταν το πρόσωπο του αγώνα αφού με τα δικά του γκολ η Μίλαν επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης, αλλά όπως τόνισε πάνω απ΄ όλα μετράει το κύπελλο. Όσο για το πρώτο γκολ;
«Με σημάδεψε εξαιρετικά ο Πίρλο που είναι μαέστρος στα φάουλ (γέλια). Του ανήκει εξίσου το γκολ, αλλά σίγουρα είχα και τύχη», είπε ο Ιταλός στράικερ που παραδέχτηκε ότι στη Μίλαν ξαναγεννήθηκε: «Με βοηθάει απίστευτα η ομάδα στο να βγάζω την ενέργεια στο γήπεδο. Ήταν δύσκολη χρονιά και για μένα, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα να αφήσω τη Μίλαν. Ακόμα και όταν είχα πρόβλημα και δεν έπαιζα, ένιωθα την εμπιστοσύνη του κόουτς και των συμπαικτών μου προς το πρόσωπό μου και αυτό με βοήθησε», κατέληξε ο Ιντζάκι.
Ο ΑΝΤΣΕΛΟΤΙ
Από την πλευρά του ο τεχνικός της Μίλαν, Κάρλο Αντσελότι, που κατέκτησε τον 4ο τίτλο του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιον Λιγκ (δεύτερος ως προπονητής- έχει άλλους δύο ως παίκτης) δεν έκρυψε την ικανοποίησή του: «Πρόκειται για μια εκπληκτική βραδιά, σε μια πανέμορφη χώρα όπως η Ελλάδα και στην Αθήνα, την πιο τυχερή πόλη για τη Μίλαν, απ΄ όπου έχουμε πάντα καλές αναμνήσεις», τόνισε ο Ιταλός τεχνικός που χαρακτήρισε σαφώς πιο δύσκολο τον τελικό από τα παιχνίδια κόντρα στη Μάντσεστερ Γ.: «Δεχτήκαμε πολύ περισσότερη πίεση, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να αποδώσουν ανάλογα οι Κακά και Ζέεντορφ, αλλά αυτή είναι η δύναμη της Μίλαν, να καλύπτει τα κενά. Σαφώς έπαιξε καθοριστικό ρόλο το γκολ στην εκπνοή του ημιχρόνου, αφού στο δεύτερο τα πράγματα έγιναν πιο εύκολα για μας», είπε ο Ιταλός κόουτς που θυμήθηκε τα αρνητικά σχόλια που είχαν ακουστεί γι΄ αυτόν στο τέλος του περασμένου χρόνου:
«Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Δεν έδωσα σημασία στα σχόλια των περασμένων μηνών, αν και ήξερα πως η δουλειά μας κρίνεται από τα αποτελέσματα. Φτάσαμε στο ιδανικό φινάλε και μπορώ να πω ότι μετά τη νίκη στο Μόναχο επί της Μπάγερν πίστεψα ότι μπορούμε να πάρουμε το τρόπαιο.
Η μεγαλύτερη νίκη είναι κόντρα στη Λίβερπουλ και πετύχαμε κάτι που πολλοί θεωρούσαν ουτοπικό πριν από λίγον καιρό. Θεωρώ ότι η νίκη μας θα βοηθήσει ακόμα περισσότερο το ιταλικό ποδόσφαιρο που πέρασε δύσκολες μέρες».
«Ήμασταν καλύτεροι, αλλά στο ποδόσφαιρο μετράνε τα γκολ. Εμείς δεν τα βάλαμε όταν έπρεπε και έτσι χάσαμε από μια ιδιαίτερα ποιοτική ομάδα όπως η Μίλαν».
Σαφώς ο Ράφα Μπενίτεθ ήταν πικραμένος από την εξέλιξη του τελικού και δεν το έκρυψε στη συνέντευξη Τύπου.
«Σαφώς απογοητεύτηκα από το τελικό αποτέλεσμα. Αξίζαμε κάτι παραπάνω. Στο πρώτο ημίχρονο είχαμε τον έλεγχο, τις ευκαιρίες, αλλά τελικά δεχτήκαμε στη χειρότερη στιγμή το γκολ. Σωματικά δεν ήμασταν πλέον το ίδιο φρέσκοι στο δεύτερο μέρος, κόντρα σε μια ομάδα με ποιοτικούς παίκτες» τόνισε ο Ισπανός τεχνικός, ο οποίος δεν έκρυψε τη δυσφορία του για τις καθυστερήσεις που δεν κράτησε μέχρι το φινάλε ο Γερμανός ρέφερι. «Ναι μπορούσαμε να κάνουμε κάτι καλύτερο αν είχαμε όλο τον χρόνο μας, αλλά δεν θέλω να το χρησιμοποιήσω ως άλλοθι. Πάντως όταν
ΜΠΕΝΙΤΕΘ
Αξίζαμε κάτι παραπάνω. Στο πρώτο ημίχρονο είχαμε τον έλεγχο, τις ευκαιρίες, αλλά τελικά δεχθήκαμε το γκολ τη χειρότερη στιγμή
μειώσαμε το σκορ, πίστεψα και πάλι στην ανατροπή, αλλά μας στέρησαν τον χρόνο που δικαιούμασταν. Συγχαρητήρια στη Μίλαν, μια ομάδα πολύ οργανωμένη στην άμυνα με εξαιρετική έφεση στις αντεπιθέσεις» είπε.
Σχετικά με την καθυστερημένη αλλαγή του Κράουτς, παρατήρησε: «Έπρεπε να προσέχουμε και τα μετόπισθεν και γι΄ αυτό προτίμησα νωρίτερα τον Κιούελ. Αυτό που έχω τώρα να κάνω είναι να στηρίξω τους παίκτες μου που τα έδωσαν όλα και μετά θα κοιτάξουμε μπροστά. Μπορούμε να παρουσιαστούμε ακόμα καλύτεροι στο μέλλον».
Όσον αφορά τα πολλά λάθη του δευτέρου ημιχρόνου, ο Μπενίτεθ παραδέχτηκε: «Ήμασταν υπό πίεση και βγήκαμε μπροστά, με αποτέλεσμα να αφήσουμε διαδρόμους. Χάσαμε το κέντρο με την αλλαγή του Μασεράνο και έτσι δεχτήκαμε το δεύτερο γκολ, αλλά έπρεπε να ρισκάρουμε. Δείξαμε ψυχή, αλλά οι αντίπαλοί μας έπαιζαν ουσιαστικά με 7 παίκτες στο κέντρο και τον τερματοφύλακα πίσω. Τι άλλο να κάναμε;».
Αμφιβολίες για πιθανό τελικό στο Γουέμπλεϊ
Το Γουέμπλεϊ μπορεί να είναι ένα σημαντικό ποδοσφαιρικό Στάδιο για τους Βρετανούς, αλλά η ΟΥΕΦΑ έχει αμφιβολίες για το αν τηρεί τις προδιαγραφές ώστε να φιλοξενήσει έναν τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Παράγοντες της ΟΥΕΦΑ είχαν δύο συζητήσεις με εκπροσώπους του Γουέμπλεϊ, προκειμένου να σκιαγραφήσουν τις προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Όμως, φαίνεται πως πολλές από τις εισηγήσεις μάλλον θα αγνοηθούν. Ένας τελικός Τσάμπιονς Λιγκ, με ομάδες όπως η Λίβερπουλ και η Μίλαν, χρειάζεται σχεδιασμό με κάθε λεπτομέρεια και η ΟΥΕΦΑ πιστεύει ότι αυτό είναι ευκολότερο να γίνει σε ένα στάδιο που ουσιαστικά είναι έτοιμο και έχει αυτές τις προδιαγραφές, όπως στην Αθήνα, παρά να προσπαθήσει να τις δημιουργήσει.
Η ΟΥΕΦΑ έχει υπόψη το καινούργιο Στάδιο που κατασκευάζεται στη Βαλένθια, χωρητικότητας 75.000 θεατών, το οποίο μπορεί να αποτελέσει πρώτη επιλογή όταν χρειαστεί: «Η Βαλένθια θα μπορούσε να είναι έτοιμη ώστε να φιλοξενήσει έναν τελικό, μέσα σε πέντε ημέρες», είπε ο Φριτς Άλστρομ, υπεύθυνος Τύπου της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. «Είχαμε την πρώτη συνάντηση με τους υπευθύνους του Γουέμπλεϊ πριν από έξι χρόνια, αλλά δεν έκαναν αυτά που ζητήσαμε.
Είμαι σίγουρος ότι θα διεξαχθεί εκεί ένας τελικός, λόγω παράδοσης. Δεν περιμένουμε ότι θα ακολουθήσουν τις οδηγίες μας, αλλά ελπίζουμε». Ένα από τα προβλήματα στην Αθήνα είναι το μέγεθος των διαφημιστικών πλαισίων γύρω από τον αγωνιστικό χώρο, το οποίο βάσει συμφωνίας, είναι ενάμισι μέτρο. Αυτό υποχρέωσε τους διοργανωτές να αφήσουν άδειες τις πρώτες σειρές, κάπου 5.000 θέσεις. Αυτό δεν ευχαρίστησε τους εκατοντάδες φίλους της Λίβερπουλ, που προσπαθούσαν στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας να βρουν ένα εισιτήριο για τον τελικό.
Περίπου 25.000 οπαδοί της Λίβερπουλ δεν περίμεναν να έρθουν στην Αθήνα για να πάρουν το ειδικό πρόγραμμα του τελικού. Η ΟΥΕΦΑ είχε στείλει το περασμένο Σαββατοκύριακο στην ομάδα 25.000 έντυπα, τα οποία διατέθηκαν έναντι πέντε λιρών. Είναι η μισή τιμή, απ΄ όσο κόστιζε το πρόγραμμα του τελικού του Κυπέλλου Αγγλίας.
Τους ένωσαν θλιβερές μνήμες
Οι οργανωμένοι οπαδοί της Λίβερπουλ κατέθεσαν στεφάνι και αναμνηστικά στο μνημείο για τα θύματα της Θύρας 7 στο Καραϊσκάκη
Κάποιοι Άγγλοι προτίμησαν να κινηθούν νότια, φτάνοντας έως το Γήπεδο Καραϊσκάκη. Ήταν οι εκπρόσωποι της θρυλικής εξέδρας των φανατικών οπαδών της Λίβερπουλ («Τhe ΚΟΡ»), οι οποίοι πήγαν στην έδρα των «ερυθρολεύκων» και κατέθεσαν στεφάνι στο μνημείο των θυμάτων τής Θύρας 7. Θυμίζουμε ότι στις 15 Απριλίου 1989, έχασαν τη ζωή τους 96 οπαδοί της Λίβερπουλ, όταν γέμισε ασφυκτικά μια κερκίδα ορθίων στο Χίλσμπορο του Σέφιλντ, πριν από την έναρξη του ημιτελικού αγώνα Κυπέλλου με τη Νιούκαστλ.
Υπήρχε ένα μικρό πανό, στο οποίο από τη μια πλευρά ήταν το σήμα του Ολυμπιακού και η ημερομηνία της τραγωδίας τής Θύρας 7 με τον αριθμό των νεκρών (21) και από την άλλη το σήμα της Λίβερπουλ με την ημερομηνία και τον αριθμό των νεκρών στο Χίλσμπορο. Ένα δεύτερο, μικρότερο πανό, έγραφε: «Τhe brothers we lost, ποτέ δεν θα ξεχάσουμε».
Με τη λάμψη του Ζιζού
Ο Ζιντάν δεν είπε πολλά χθες στο τουρνουά του Champions Festival. Τα μάτια του πιτσιρικά τα λένε όλα
Ηβροχή συνέχιζε να πέφτει, αλλά είχε έρθει η ώρα των πιτσιρικάδων- οι ομάδες, οι οποίες είχαν νικήσει στα τουρνουά που είχαν αρχίσει από το πρωί του Σαββάτου, με το σύνθημα του Θοδωρή Ζαγοράκη. Και οι πιτσιρικάδες ανέμεναν υπομονετικά μέσα στη βροχή, περιμένοντας να πάρουν να έπαθλά τους από δύο μεγάλα αστέρια του ποδοσφαίρου. Τον Γάλλο Ζινεντίν Ζιντάν, και φυσικά, τον αρχηγό της Εθνικής στο Εuro 2004, Θοδωρή Ζαγοράκη. Έπαθλα για όλους, νικητές και φιναλίστ. Άλλωστε και για τους τελευταίους, λίγο είναι να παραλάβουν μια μπάλα από τον Ζαγοράκη και τον Ζιντάν, και στη συνέχεια να φωτογραφηθούν μαζί τους; Να σημειώσουμε ότι έγινε και τουρνουά για ομάδες κοριτσιών.
Στη συνέχεια, ακολούθησε το… καθιερωμένο ντου- για αυτόγραφα- όσων νεαρών παρακολουθούσαν έξω από το γηπεδάκι, αλλά η προσπάθεια αυτή δεν στέφθηκε με επιτυχία, αφού οι δύο ποδοσφαιριστές αποχώρησαν.







