Πέτρα, ψαλίδι… πολιτική
«Έτοιμοι; Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί!». Ο Ντέιβιντ Μπόρνι (αριστερά) και ο Τζέιμι Λάντριτζ (δεξιά) στον μεγάλο τελικό του παναμερικανι- κού πρωταθλήματος. Ο Λάντριτζ τελικά στέφθηκε πρωταθλητής
«Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί». Είναι ένα από τα πλέον γνωστά παιχνίδια παγκοσμίως. Είναι όμως μόνον αυτό; Το παιχνίδι που κάποτε έλυνε τις διαφορές των ανηλίκων στα παιχνίδια τους- σαν μια άλλη εκδοχή τού κορώνα-γράμματα- απολαμβάνει πλέον τη μέγιστη αναγνώριση.
Στις ΗΠΑ διοργανώθηκαν εθνικοί αγώνες στο Λας Βέγκας, στους οποίους πήραν μέρος 300 συμμετέχοντες από όλη τη χώρα. Το έπαθλο, 50.000 δολάρια, περίπου 37.000 ευρώ, το κέρδισε ο Τζέιμι Λάντριτζ, νοσοκόμος από το Τέξας. Κατά την τέλεση των αγώνων υπήρχαν γιατροί, για την περίπτωση που κάποιος παίκτης τραυματιζόταν στον ώμο ή στον καρπό, και εμπειρότατοι διαιτητές. Αρκετοί παίκτες προσπαθούσαν να παραπλανήσουν καλύπτοντας την επιλογή τους μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, ενώ άλλοι έφταναν στο σημείο να μην αλλάζουν το ψαλίδι ή την πέτρα, για παράδειγμα, με χαρτί, κυριολεκτικά την τελευταία
ΠΟΛΥ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣ
Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας ζήτησε από την Ολυμπιακή Επιτροπή να ενταχθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες!
στιγμή. Το παιχνίδι είναι τόσο δημοφιλές στις Ηνωμένες Πολιτείες που ο Μάτι Λέσεμ, ο πρόεδρος της σχετικής ομποσπονδίας, ζήτησε ήδη από την Ολυμπιακή Επιτροπή να… βρεθεί χώρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες για το παιχνίδι αυτό. Πέρυσι μάλιστα, ένας ομοσπονδιακός δικαστής στη Φλόριντα που τα είχε χάσει με τους δύο διαδίκους μιας υπόθεσης, οι οποίοι δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν ούτε καν στα προφανή, τους ζήτησε να επιλύσουν τη διαφωνία τους παίζοντας το γνωστό παιχνίδι στην είσοδο του δικαστηρίου! Και, όταν ένας Ιάπωνας μεγιστάνας ήθελε να πουλήσει τη συλλογή του με πίνακες Πικάσο και Βαν Γκογκ, αξίας 20 εκατομμυρίων δολαρίων, και δεν μπορούσε να διαλέξει ανάμεσα στους οίκους δημοπρασιών Σόθμπις και Κρίστις, λέγεται πως τους πούλησε στον νικητή του παιχνιδιού, «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί». Ο εκπρόσωπος των Κρίστις έπαιξε «ψαλίδι» και κέρδισε.
LΙΝΚS:
Καθορίζοντας την τύχη του κόσμου ΤΟ «ΠΕΤΡΑ, ψαλίδι, χαρτί» ζητεί από τους δύο παίκτες του να προφέρουν τις τρεις λέξεις και στο τέλος να… σχηματίσουν με την παλάμη τους μία από τις τρεις: ψαλίδι δηλαδή, ή πέτρα ή χαρτί. Αν ο ένας επιλέξει, για παράδειγμα, «ψαλίδι» και ο άλλος «χαρτί», νικητής θα είναι ο πρώτος, γιατί το ψαλίδι κόβει το χαρτί. Κάπως έτσι επιλέγεται ο νικητής. Είναι απλό, αφοπλιστικά απλό και εξαιτίας αυτού, πολύ ενδιαφέρον για να αναλύσει περίπλοκες θεωρίες μαθηματικών ή στρατηγικής.
Θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμη και μόνο του θεωρία στρατηγικής, λένε οι ειδικοί. Πώς; Ο πρώην υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ντόναλντ Ράμσφελντ είχε μια ιδέα γι΄ αυτό. «Όπως γνωρίζουμε», είχε πει, «υπάρχουν γνωστά γνωστάπράγματα που γνωρίζουμε πως υπάρχουν, γνωστά άγνωστα- πράγματα που γνωρίζουμε ότι δεν ξέρουμε, αλλά και άγνωστα άγνωστα- πράγματα δηλαδή που δεν ξέρουμε πως δεν ξέρουμε».
Οι επιλογές
Τί γίνεται, όμως, αν στα τρία γνωστά στοιχεία, την πέτρα, το ψαλίδι και το χαρτί, προστεθούν κι άλλα; Για παράδειγμα, «πιστόλι» ή «νερό»; Τότε σίγουρα οι επιλογές γίνονται πολύ περισσότερες. Το πιστόλι καταστρέφει το χαρτί όμως καταστρέφεται από το νερό και οι σφαίρες του δεν καταστρέφουν την πέτρα… Ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης απαιτεί μεθοδολογία και στρατηγική, αυτή είναι και η προϋπόθεση του παιχνιδιού.
Θα μπορούσε το παιχνίδι αυτό, στην προέκτασή του, να καθορίσει και την τύχη του κόσμου; Αν μη τι άλλο, βοηθά στο να γνωρίζουμε τις πιθανότητες που υπάρχουν. Ακόμη και στην πολιτική υπάρχει εφαρμογή τού «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί». Επιλογή των κομμάτων, για παράδειγμα, είναι να μη γίνονται ηγέτες αυτοί που απλώς μπορούν να ηγηθούν ενός κόμματος, αλλά αυτοί που δίνουν περισσότερες εγγυήσεις για νίκη και στις βουλευτικές εκλογές και χρησιμοποιούν επιδέξια τα όπλα που έχουν στα χέρια τους- είτε πρόκειται για ψαλίδι είτε για πέτρα είτε για χαρτί.













