[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Θερινές σινεφίλ εξορμήσεις

«Ηζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δικιά σου μελαγχολία» κι αφού όλες οι εικόνες αλλάζουν γύρω μας, καλό είναι ως σινεφίλ να περπατήσουμε με τον καιρό μας. Κι ας μην κάνουμε σε κανέναν τη χάρη να αποκοιμηθούμε μπροστά στη ΤV. Κάτι η ταινία «Αμερική εναντίον Τζον Λένον» που βγαίνει σε λίγο στα θερινά σινεμά, κάτι το πρώτο φιλμ του Γκας Βαν Σαντ «Μola Νoche» σε κάνουν να σκεφτείς πως όχι μόνο τα «οράματα» κι όλα τα μαζικά κινήματαπολιτιστικά, κοινωνικά, πολιτικά- των προηγούμενων δεκαετιών είναι παρελθόν, αλλά και κάποιες ανήσυχες ταινίες με «μηνύματα» λίγο, λένε, πουλάνε. Πάλι καλά, όμως, που είχαμε στην Ελλάδα τους ανέλπιστους 200.000 θεατές της ταινίας «Οι ζωές των άλλων» που έδωσαν ένα ΠΟΛΙΤΙΚΟ «παρών», φωνάζοντας, σχεδόν, «είμαστε ακόμα ζωντανοί». Τώρα, λοιπόν, που μπήκε το καλοκαίρι, ας δεχτούμε την εποχή μας, ας αδράξουμε τις ευκαιρίες που μας προσφέρει- έστω και λίγες, αλλά πολύ περισσότερες από παλιά, μην το ξεχνάμε… Κι ας συνεχίσουμε να κάνουμε όνειρα και βόλτες στα θερινά σινεμά για δικό μας όφελος. Πώς;

Πηγαίνοντας να δούμε ταινίες του χειμώνα που δεν προλάβαμε ή τις χάσαμε για διαφόρους λόγους. Όπου πέσει το μάτι μας να παίζονται οι παρακάτω ταινίες: «Ο λαβύρινθος του πάνα», «Ζωή σαν τριαντάφυλλο», «Ιnland empire», «Ηalf Νelson», «Αζούρ και Ασμάρ», «Φλάνδρα», «Η ψυχή στο στόμα», «Ημερολόγιο ενός σκανδάλου», «Red toad», «Το κυνήγι της ευτυχίας», «Το κορίτσι που γυρίζει σελίδες», «Η πηγή της ζωής», «Γράμματα από το Ίβο Τζίμα», «Ώρες κοινής ησυχίας», «Shortbus», «Ο τελευταίος βασιλιάς της Σκωτίας», «Ο μάγος Αϊνζεχάιμ», «Ροζ», «Little miss Sunshine», «Πεθαίνοντας στην Αθήνα», «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι», «Βabel», «Η βασίλισσα», «Το άρωμα», «Ανάμεσα», «Ένας διαφορετικός άνθρωπος», «Τα παιδιά των ανθρώπων» μην τις αφήσουμε να μας προσπεράσουν, ξανά… Γιατί εμείς θα χάσουμε, θα γίνουμε πιο φτωχοί και ανυπεράσπιστοι στην ολομέτωπη επίθεση που δέχεται σήμερα η σκέψη, η ευαισθησία, ο προβληματισμός.

Ας μην ξεχνάμε πως η τέχνη είναι το καλύτερο γιατρικό της ψυχής- κι όχι οι ψυχίατροι… Ο κόσμος της τέχνης σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, σε εξημερώνει. Έστω κι αν θέλουν να μας πείσουν πως η κατανάλωση είναι το παν και ότι η σωτηρία της ψυχής δεν… πουλάει.