[ ΑΙΧΜΕΣ ] Πρόοδος

ΑΥΤΗ η ιστορία με την αλλαγή του εκλογικού νόμου εν όψει των εκλογών, δεν συνιστά απλώς ομολογία φόβου της κυβέρνησης για την επερχόμενη ήττα. Ούτε αποτελεί μια ακόμη απόδειξη τού πόση αξία έχουν οι προβλέψεις «έγκυρων» δημοσκόπων και αναλυτών ότι ο Καραμανλής «κερδίζει τις εκλογές» με 3 ή 4 μονάδες διαφορά! Πολύ περισσότερο, δεν είναι για να επιχαίρει κανείς με το κατάντημα μιας κυβέρνησης που μέχρι πριν απο τρεις μήνες, απειλούσε διά του αρχηγού της ότι κάνει όποτε θέλει εκλογές, και τις κερδίζει δια περιπάτου. Είναι κυρίως ένα χειροπιαστό στοιχείο για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Καραμανλή, και ειδικότερα οι άνθρωποι δίπλα του, αντιμετωπίζουν τους θεσμούς. Την ώρα που είναι γενικό αίτημα του πολιτικού κόσμου οι εκλογές να πραγματοποιούνται με πάγιο εκλογικό σύστημα ενταγμένο μάλιστα στο Σύνταγμα, οι συνεργάτες του «θεσμολάγνου» (όπως τον παρουσιάζουν οι προπαγανδιστές του Μεγάρου Μαξίμου) Πρωθυπουργού, ζητούν τη συναίνεση και τη συμμετοχή της αντιπολίτευσης σε αλλαγή του εκλογικού νόμου παραμονές εκλογών. Από μια άποψη, αυτό συνιστά μια πρόοδο για τη δεξιά παράταξη. Ιδιαίτερα αν σκεφθεί κανείς ότι ο θείος του σημερινού Πρωθυπουργού, που είχε μια ανάλογη συνήθεια, έκανε πραγματικά θαύματα επ΄ αυτού: μέχρι τα… δένδρα της οδού Ρηγίλλης είχε βάλει να τον ψηφίσουν προκειμένου να κερδίσει την πλειοψηφία!