Στα χέρια αγνώστου ντοκουμέντα του ΄21
Ανέκδοτες επιστολές τού μετέπειτα πρωθυπουργού Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, από το 1823 έως το 1825, που αποκαλύπτουν μυστικές συνεννοήσεις με παράγοντες των Επτανήσων για την ενίσχυση του Αγώνα, περιελάμβανε το δημοπρατηθέν Αρχείο Λεβίδη
Το Ελληνικό Δημόσιο δεν αγόρασε τελικά το Αρχείο Λεβίδη με τα 120 αυθεντικά ντοκουμέντα με τα οικονομικά (κυρίως) της Επανάστασης του ΄21
Τ α ντοκουμέντα του Αρχείου Λεβίδη πέρασαν στα χέρια άγνωστου πλειοδότη που προσέφερε 105.000 ευρώ στη δημοπρασία του εξειδικευμένου οίκου Ηermann Ηistorica στο Μόναχο. Το ποσό κρίθηκε τελικά υπερβολικό από την αντιπροσωπεία του υπουργείου Παιδείας που έφτασε μέχρι τις 100.000 ευρώ αλλά έκρινε ότι δεν μπορεί να δώσει περισσότερα για τα συγκεκριμένα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων σε μεγάλο μέρος είναι γνωστό.
Φανερά απογοητευμένη εγκατέλειψε τη γερμανική αίθουσα δημοπρασιών η αντιπροσωπεία του υπουργείου Παιδείας. Η Ευγενία Κεφαλληναίου, ειδική γραμματέας Βιβλιοθηκών και Αρχείων και η Βάσω Ψιμούλη, αναπληρώτρια διευθύντρια των Γενικών Αρχείων του Κράτους, συνοδευόμενες από τη γενική πρόξενο του Μονάχου Άννα Κόρκα πήγαν με την απόφαση να πάρουν το αρχείο των 120 ντοκουμέντων με τις χειρόγραφες επιστολές, δύο ελληνικές εφημερίδες και τέσσερα χειρόγραφα στην τουρκική γλώσσα. Φάνηκε όμως να αιφνιδιάστηκαν από την επιμονή του τελικού πλειοδότη.
«Είναι δυσάρεστη εξέλιξη διότι δεν μπορέσαμε να πάρουμε αυτά τα έγγραφα για τα οποία ήρθε μια αντιπροσωπεία από την Ελλάδα, έχοντας ερευνήσει σε βάθος το θέμα και γνωρίζοντας περίπου την αξία τους», είπε στα «ΝΕΑ» η κ. Κεφαλληναίου. «Ξεπέρασε κατά πολύ τα όριά μας. Ήταν, θα λέγαμε, αθέμιτος ανταγωνισμός. Κάποιοι ήθελαν να τα πάρουν πάση θυσία. Βέβαια κι εμείς τα θέλαμε γιατί είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά, αλλά τα 105.000
ευρώ ήταν υπερβολική τιμή διότι αν προσθέσουμε και το 23% που είναι η αμοιβή του οίκου δημοπράτησης φτάνουμε στις 125.000-126.000 ευρώ ποσό υπερβολικό για το αρχείο».
Ακόμη και η τιμή εκκίνησης, που είχε οριστεί στα 20.000 ευρώ, χαρακτηριζόταν από την ελληνική αντιπροσωπεία «υπερβολική». Ο ανταγωνισμός ήταν πολύ σκληρός και ξεκίνησε με γραπτή προσφορά 22.000 ευρώ από τον τελικό ιδιοκτήτη. Το αρχείο «χτυπήθηκε» μόνο από την ελληνική αντιπροσωπεία και τον άγνωστο πλειοδότη.
Τα 70 έγγραφα έχουν ήδη μεταγραφεί (παλαιότερα) και βρίσκονται στα αρχεία του φιλολογικού συλλόγου «Παρνασσός», ενώ το λεγόμενο «ημερολόγιο του Μάγερ» για την πολιορκία του Μεσολογγίου ήταν εκείνο που είχε εκδώσει ο Γεώργιος Δροσίνης το 1926 και επανεκδόθηκε άλλες δύο φορές το 1957 και το 2002 από την εφημερίδα «Ελληνικά Χρονικά», εκδότης της οποίας ήταν ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ. «Οπωσδήποτε όμως πρόκειται για μία αυθεντική πρωτογενή πηγή», μας είπε η αναπληρώτρια διευθύντρια των Γενικών Αρχείων του Κράτους Βάσω Ψιμούλη.
«Τα διεκδικήσαμε γιατί είμαστε από τον νόμο η μόνη αρμόδια υπηρεσία για τη διάσωση, φύλαξη και παροχή στην έρευνα του αρχειακού υλικού. Δεν μπορούσαμε να μη συμμετάσχουμε και να μην πάρουμε και αυτή τη συλλογή, παρ΄ όλο που εμείς έχουμε δεκάδες εγγράφων με την υπογραφή του Λεβίδη από την ίδια περίοδο. Δεν προσθέτει μια νέα οπτική γωνία στη διαπραγμάτευση των γεγονότων της περιόδου, ούτε ανοίγει νέους δρόμους στην ιστορική έρευνα, τα Γενικά Αρχεία του Κράτους όμως όφειλαν να τα διεκδικήσουν».














