Νέα εποχή στο Εθνικό Θέατρο

Έκρηξη ποιοτική και ποσοτική, με έργα από το κλασικό και σύγχρονο δραματολόγιο και άνοιγμα σε νέες τάσεις εξήγγειλε ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Γιάννης Χουβαρδάς
Ας διαφέρουν τα έργα, οι άνθρωποι, οι εποχές. Σημασία έχει ο τρόπος που γεφυρώνονται οι διαφορές. Οι λύσεις του Χουβαρδά ορίζουν τον καλλιτεχνικό και παιδευτικό χαρακτήρα του Εθνικού, που πατάει σ΄ έναν ισορροπημένο, καλλιτεχνικό εκσυγχρονισμό. Βέβαια μέλλει να αποδειχτεί. Ωστόσο, η αίσθηση της νέας εποχής είναι φανερή. Δημιουργεί πολυφωνία, βάζοντας δίπλα στον «Προμηθέα Δεσμώτη» και τον «Έμπορο του Λας Βέγκας» τη «Ραχήλ» του Ξενόπουλου και οργανώνει τους άξονες του ρεπερτορίου ξεκαθαρίζοντας τον χαρακτήρα της κάθε σκηνής. Ενθαρρύνει τη φαντασία, δίνοντας χώρο στις εναλλακτικές μορφές θεάτρου και ενισχύει τη συλλογικότητα,

Το μεγάλο πλήθος καλλιτεχνών στη σκηνή του «Ρεξ» ήταν η πιο δυνατή εικόνα στην παρουσίαση του ρεπερτορίου.
«Δίνω μεγάλη σημασία σε σας» είπε ο Χουβαρδάς, δίνοντας έμφαση στη συλλογικότητα

συμπεριλαμβάνοντας όλες τις γενιές των καλλιτεχνών, που εκπροσωπούνται από τον Λευτέρη Βογιατζή ώς τον Βασίλη Μαυρογεωργίου κι από τον Γιάννη Βόγλη ώς τον Νίκο Κουρή και τα φιντάνια της νεώτατης γενιάς.

Μία μέρα πριν από την παρουσίαση των κατευθυντήριων γραμμών ο Γιάννης Χουβαρδάς είχε οργανώσει καλλιτεχνικό μνημόσυνο για τον Νίκο Κούρκουλο. Άλλωστε το πρώτο που είπε ήταν για τα «πολλά και μεγάλα επιτεύγματα» του προκατόχου του. Ταυτόχρονα ξεκαθάρισε το αυτονόητο: «η επόμενη μέρα θα έχει στοιχεία της προσωπικότητας του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή», την οποία παρουσίασε μέσα από ένα μανιφέστο:

«Στο Εθνικό πρέπει να υπάρχει πολυφωνία, όχι πανσπερμία και χάος. Δεν έχει δικαίωμα να αποκλείει, έχει όμως καθήκον να επιλέγει τους καλύτερους. Να επιδιώκει την αντιπροσωπευτικότητα και να τολμά να ανοίγει δρόμους. Να συνδέει το χθες με το αύριο, μέσα από το σήμερα. Να αμείβει σωστά, να μη σπαταλά, να παράγει έργο με άνεση, να λειτουργεί αναπτυξιακά και με σύνεση, να εκμεταλλεύεται όλους τους πόρους, να αξιοποιεί όλο το δυναμικό του. Να δίνει ολοκληρωμένους και αδιάβλητους απολογισμούς. Κοινός στόχος είναι η εδραίωση της πεποίθησης ότι το Εθνικό είναι το πρώτο και σημαντικότερο θέατρο της χώρας».

Δέκα στρατηγικά σημεία
1. Ενίσχυση της εγχώριας δραματουργίας, με αναθέσεις έργου, προκήρυξη διαγωνισμού για συγγραφείς κάτω των 35 ετών και εργαστήρι νέων συγγραφέων.

2. Έμφαση στο αρχαίο δράμα, που θα τεθεί στο επίκεντρο, όχι μόνο με τις φεστιβαλικές παραστάσεις του καλοκαιριού, αλλά με ανεβάσματα σε κλειστούς χώρους, προσκλήσεις σε σημαντικούς ξένους σκηνοθέτες, με εργαστήρια και συνέδρια.

3. Συνεργασίες με θέατρα και καλλιτέχνες του εξωτερικού και μετακλήσεις.

4. Προβολή του Εθνικού Θεάτρου στο εξωτερικό, με παραστάσεις σε διεθνή φεστιβάλ και μεγάλα θέατρα.

5. Άνοιγμα στις άλλες τέχνες- εικαστικά, μουσική, χορός, βίντεο αρτ περφόρμανς, μεικτά μέσα.

6. Δημιουργία χοροθεατρικού σχήματος.

7. Άνοιγμα στους οικονομικούς μετανάστες, με τη μορφή μιας παράστασης τη σεζόν.

8. Εκσυγχρονισμός της Δραματικής Σχολής του Εθνικού, τόσο στο επίπεδο των τεχνικών υποδομών όσο και στο στελεχικό δυναμικό. Παράλληλα εξετάζεται το θέμα δημιουργίας Σχολής Σκηνοθεσίας, που ήταν στις προθέσεις του Κούρκουλου.

9. Ζύμωση με το κοινό, με συζητήσεις έπειτα από παραστάσεις, παράλληλες εκδηλώσεις, ημερίδες, διαλέξεις.

1 0. Ανάπτυξη του Εθνικού σε πολιτιστικό κύτταρο του κέντρου της Αθήνας, ώστε μετά την αναπαλαίωση του κτιρίου της Αγίου Κωνσταντίνου να «ζωντανέψει» η γύρω περιοχή.


Πλούσιο ρεπερτόριο με 18 πρεμιέρες

Εντυπωσιακό και ισορροπημένο, το ρεπερτόριο της ερχόμενης θεατρικής περιόδου περιλαμβάνει 17 καινούργιες (συν μία επανάληψη- τον «Ηλίθιο»)

παραγωγές και ισάριθμους σκηνοθέτες, σκηνογράφους, μουσικούς, φωτιστές, 110 ηθοποιούς, που θα παίζουν στις πέντε σκηνές του θεάτρου, ενώ η καθεμία θα έχει τον δικό της χαρακτήρα.

Στην Κεντρική Σκηνή- «Κοτοπούλη-Ρεξ» και «Κάππα» – θα φιλοξενούνται μεγάλα θεάματα, ξένα θέατρα και χοροθέατρο. Στη Νέα Σκηνή θα στεγάζονται σύγχρονα, άπαιχτα ελληνικά και ξένα έργα, νέες σκηνοθετικές ματιές, νέα μέσα και θα δημιουργούνται έργα και παραστάσεις από το μηδέν- από τις πρόβες. Στην Πειραματική Σκηνή, από την οποία αποχώρησε ο Στάθης Λιβαθινός, θα συνεχιστεί η επιτυχημένη πορεία με πιο συγκεκριμένους όρους. Στο Παιδικό Στέκι θα διευρυνθεί το παιδικό θέατρο με εκπαιδευτικά προγράμματα, διαδραστικά παιχνίδια και εκδηλώσεις από τους Μάτα Μάρρα, Μαριλένα Ρασιδάκη και Δημήτρη Σεϊτάνη. Τέλος μέσα στο αναπαλαιούμενο Εθνικό θα παρουσιαστεί μια μουσική φαντασία για τη ζωή και το έργο του Ρεμπό, σε κείμενα Στρατή Πασχάλη, σκηνοθεσία Έφης Θεοδώρου.

«Κοτοπούλη-Ρεξ»: «Ο έμπορος του Λας Βέγκας» βασισμένο στον «Έμπορο της Βενετίας» του Σαίξπηρδιασκευή, σκηνοθεσία Μαρκ φον Χένινγκ. «Μπόσα Νόβα»- σύλληψη, σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου. «Ο πρίγκιπας του Χόμπουργκ του Κλάιστ- σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.

«Κάππα»: «Η Κασετίνα» του Καρλ Στερχάιμσκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίτη. «Η τρικυμία» του Σαίξπηρ – σκηνοθεσία Νίκου Χατζόπουλου. «Ο άσχημος του Μάγιενμπουργκ- σκηνοθεσία Θανάσης Σαράντος.

Νέα Σκηνή: Α΄ αίθουσα: «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου- σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. «Ραχήλ» του Ξενόπουλου- σκηνοθεσία Ελένης Σκότη. «Στάλιν – μια συζήτηση για το ελληνικό θέατρο» των Ακύλα Καραζήση- Μιχαήλ Μαρμαρινού. «Αίας» του Σοφοκλή – σκηνοθεσία Μάρθας Φριντζήλα. Β΄ αίθουσα: «Η νύχτα των μυστικών» του Άκη Δήμου- σκηνοθεσία Έλλης Παπαδημητρίου. «Λειωμένο Βούτυρο» του Σάκη Σερέφα- σκηνοθεσία Σίμου Κακάλα.

Πειραματική Σκηνή: Κάτω Χώρος: «Ο ηλίθιος» του Ντοστογιέφσκι (επανάληψη)- σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού. «Ο Βυθός» του Γκόρκι- σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη. Πάνω χώρος: «Πλαστελίνη» του Σιγκάρεφ- σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου. «Οι παίκτες» του Γκόγκολ- σκηνοθεσία Ελένης Μποζά. Παιδικό στέκι: «Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου»έργο και σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου.