«Η νέα γενιά δεν έχει μουσικά κόμπλεξ»

Με ποπ, ροκ, ρέγκε και φανκ ελληνικής «κατασκευής», ο Βlend ταξιδεύει και έξω από τα σύνορα και εξηγεί πώς οι ανεξάρτητες παραγωγές δείχνουν το μέλλον
Αθήνα, μεσημέρι- η Πανεπιστημίου και η Σταδίου έχουν την κανονική κίνηση των καταστημάτων τους. Έχουμε θέα και στους δύο δρόμους, καθώς με τον Βlend (κατά κόσμον Γιώργο Μαντά) προσπαθούμε να ισορροπήσουμε ένα τραπέζι ώστε να μην κουνιέται πάνω του επικίνδυνα ο καφές. Υπολογίζουμε τις ταλαντώσεις και συντονίζουμε τη συζήτησή μας. Το θέμα μας εξάλλου είναι το «Μisplaced» (ο τίτλος του άλμπουμ, που θα πει «λάθος τοποθετημένο» ή κάτι σαν «αλλού γι΄ αλλού»), ίσως η πιο ευρηματικά ακατάσταση μουσική παραγωγή των τελευταίων ετών. Η νέα δουλειά του Βlend γράφει- με τον τρόπο της- ιστορία. Πρώτον της πιο ακομπλεξάριστης ελληνικής παραγωγής, δεύτερον της πιο do-it-yourself «συνωμοσίας». Τρίτον; Το σκορ ήταν αναμενόμενο. Το έδειχνε ο πρότερος μουσικός βίος του.

«Έφαγα χαρτούρα απίστευτη με το label», λέει για εκείνες τις ημέρες του τρεχαλητού. Όταν λέει «label» αναφέρεται ουσιαστικά στο «κάντο μόνος σου» κομμάτι της δουλειάς. Η «Cast-a-Βlast» (η ετικέτα του) είναι η σημαία που έχει σηκώσει για να διακινήσει τις μουσικές του και να κινηθεί ανεξάρτητα. «Το ζήτημα είναι να έχεις επιμονή, συνέπεια και να το πιστέψεις. Άμα το πιστέψεις, θα το καταφέρεις». Το κατάφερε. Το «Μisplaced» κυκλοφορεί άνετα στις διεθνείς αγορές. Εδώ, επίσης, δείχνει να έχει πιάσει για τα καλά ρίζες. Είναι μια funk- ο-χιπ χοπ, τζαζο-dub και σόουλ ηχητική παραζάλη.

ΙΝFΟ

Ο Βlend σε dj set απόψε στο «Νηπιαγωγείο» (Ελασιδών & Κλεάνθους 8, Γκάζι, 2103458.534) και με το Βlend Sextet στο Synch φεστιβάλ, στις 23 Ιουνίου, στο Γκάζι.

Μην μπερδεύεστε. Είναι μια μουσική που σε κάνεις να λικνιστείς, να χορέψεις, να βυθιστείς, να ταξιδέψεις, να χαμογελάσεις.

«Η νέα γενιά», λέει ο Βlend (που γεννήθηκε στην Αθήνα και έχει μπολιαστεί με τον ήχο του ροκ και στο Λονδίνο σπούδασε μουσική και τεχνολογία), «η μετά από εμάς, δεν έχει αυτό το κόμπλεξ που υπάρχει και σε εμάς που λέμε: “ε, για Ελλάδα καλό είναι”. Παλαιότερα, μάλιστα, κοίταγαν τον στίχο αν ήταν στα ελληνικά. Αυτά όλο και περισσότερο εκλείπουν. Τώρα κανείς δεν ρωτάει τα γκρουπ που ακούγονται όλο και πιο πολύ τελευταία σε τι γλώσσα τραγουδάνε».

Πίσω από τις μεγάλες εταιρείες, το star system και τα πλάνα προσχεδιασμένης επιτυχίας, τα μουσικά πράγματα αλλάζουν ταχύτατα. «Δεν χρειάζεται να δίνεις συνέχεια εξηγήσεις και πολύ καλύτερα εσύ ο ίδιος μπορείς να επικοινωνήσεις τη μουσική σου. Η Gamm για παράδειγμα (αναφέρει τη σουηδική εταιρεία, με ένα αρκετά ενδιαφέρον ρεπερτόριο), δέχτηκε το άλμπουμ μου “Ρalov & Μiskin” χωρίς καν πρώτα να το ακούσει. Κι αυτό γιατί έξω εμπιστεύονται πιο εύκολα το άτομο παρά την εταιρεία». Εντός ολίγου, άλλωστε, και νέες μουσικές θα βγουν με τα διακριτικά της Cast-a-Βlast. Δηλαδή, λίγη ακόμη χαρτούρα για τον Γιώργο Μαντά.


«Η ρέγκε δεν είναι μόνο… καλοκαίρι»

Η ιστορία εξελίχθηκε με τον πιο φυσικό τρόπο. Σαν να βρέθηκε μια παρέα και να άρχισε χαλαρά να παίζει μουσική. Όχι «σαν».

Έτσι ακριβώς. «Ο καθένας έφερνε το δικό του στυλ, χωρίς πρόγραμμα. Μάλιστα, ελλείψει χρημάτων, γράφαμε αποσπασματικά, πότε στου ενός το σπίτι, πότε στου άλλου». Στο «Μisplaced» τοποθετήθηκαν με τον τρόπο τους οι Jeff «Rocklip» Gonzalez, Sugah Galore (Γεωργία Καλαφάτη), Γιάννης Δημητριάδης (από τους Ηappy Dog Ρroject), Θάνος Αμοργινός (Εarthbound), Έβι Χασαπίδου- Γουότσον, Μάρκος Κουμάρης (Locomondo), Κώστας Χρυσόγελος κ.ά.

Έπαιξαν, τραγούδησαν, τζαμάρισαν, βγήκε το άλμπουμ.

Τα χρώματα της ρέγκε μουσικής ζωγραφίζουν το περίγραμμα. Ο Βlend αγαπά ιδιαίτερα αυτόν τον ήχο. «Η ρέγκε, πιστεύω, είναι είδος μουσικής που μας πάει. Και κακώς τη συνδέουμε με το καλοκαίρι, τη θάλασσα, τα νησιά. Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως έχει γνωρίσει μεγάλη άνθηση στην Αγγλία».