[ ΑΙΧΜΕΣ ] Εναγκαλισμοί

Ο εναγκαλισμός του Κώστα Καραμανλή με τον Σάββα Τσιτουρίδη, τώρα που συμπληρώνονται 50 ημέρες από τη στιγμή που έσκασε το σκάνδαλο με τα ομόλογα, έχει δύο όψεις. Η πρώτη, είναι η ορατή. Ο Πρωθυπουργός αγκαλιάζει τον εκ των «λοχαγών», πρώην συνεργάτη του, του χαϊδεύει στοργικά το κεφάλι, και τον διαβεβαιώνει ότι από εδώ και πέρα τίποτε δεν θα σκιάσει τη σχέση τους- τίποτε, λέμε, όσα δομημένα ομόλογα και να παρουσιαστούν από τους τζογαδόρους «επενδυτές» προέδρους που διόρισε ο Σάββας και χειριζόταν ο κύριος Ευγένιος Παπαδόπουλος. Η δεύτερη, και πιο ενδιαφέρουσα διότι προφανώς κρύβει ένα σκανδαλιστικό παρασκήνιο, λέει ότι στη σκληρή διελκυστίνδα που διεξήχθη όλες αυτές τις ημέρες ο Σάββας κατάφερε να τραβήξει το σκοινί προς το μέρος του συμπαρασύροντας τον Καραμανλή. Ότι επέβαλε τους όρους του σε έναν αδύναμο Πρωθυπουργό – άρα κάπου τον κρατάει. Δεν έχει σημασία το από πού, όσο το με τι τον κρατάει. Και έχει μεγαλύτερη σημασία να καταλάβουμε ότι αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που του συμβαίνει του Κ. Καραμανλή. Είχε προηγηθεί ο Γιώργος Βουλγαράκης στην υπόθεση των υποκλοπών, ο οποίος, την ώρα που τον θεωρούσαν όλοι «σφαγμένο» από χέρι, όχι μόνο δεν εξοστρακίστηκε από την κυβέρνηση, αλλά αναβαθμίστηκε και τώρα περνάει ζωή και κότα στο υπουργείο Πολιτισμού. Αλλά όπως είπαν και άλλοι πολύ σοφότεροι ημών, «το δις εξαμαρτείν»…