Δίκτυο

Η λατρεία της σανίδας

Πόσο εύκολο είναι να λατρέψεις μια σανίδα; Πολύ, πάρα πολύ εύκολο. Βρέθηκα προχθές στο Γκάζι, στην Τεχνόπολη, όπου επί της σανίδας είχαν λόγο όχι μόνο οι άμεσα ενδιαφερόμενοι skateboarders, αλλά και οι εικαστικοί. Κάθε σανίδα και ο κόσμος της. Μία λουσάτη, άλλη τσακισμένη, μια άλλη γούνινη (με γούνα ντυμένες και οι ρόδες της), σανίδα μαρμάρινη τύπου Greece is for Lovers, σανίδα κοριτσίστικη και σανίδα του ράπερ, σανίδα ηλεκτρονική και α λα Λας Βέγκας, σανίδα εσταυρωμένη (με το ακάνθινο στεφάνι) και άλλη κομμάτι μεγάλου πίνακα- η φαντασία όρια δεν έχει και όρια δεν έχει και η κουλτούρα του skateboard. Έκανα κάμποσες βόλτες πάνω- κάτω στο «7ply Ρroject», όπως λένε το φεστιβάλ- το λένε έτσι γιατί η σανίδα του skateboard φτιάχνεται από επτά φύλλα ξύλου (μ΄ αρέσει να μαθαίνω) και δεν μπόρεσα να καταλήξω ποια είναι η αγαπημένη μου. Πάντως, περιμένω και την απάντηση των σέρφερ με τις δικές τους εικαστικές σανίδες, μέχρι να επιστρέψουν οι skaters με το τρίτο τους φεστιβάλ. Και είχε και ωραίες μουσικές ώς αργά το βράδυ.
22 ζητούν επανόρθωση

«Εμείς που υπογράφουμε αυτό το γράμμα αισθανόμαστε την ανάγκη να απευθυνθούμε στον υπουργό Πολιτισμού, για να εκφράσουμε την απορία μας και τη λύπη μας για το χαμηλό ποσό επιχορήγησης που εγκρίθηκε από τη Γνωμοδοτική Επιτροπή του υπουργείου προς το θέατρο “Μεταξουργείο” της Άννας Βαγενά στα πλαίσια των ετήσιων θεατρικών επιχορηγήσεων»: είκοσι δύο προσωπικότητες των τεχνών, των γραμμάτων, της πολιτικής και της δημοσιογραφίας υπογράφουν αυτή την ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας. Από τον Δήμο Αβδελιώδη, τον Βασίλη Βασιλικό, τον Παντελή Βούλγαρη, τον Νίκο Θέμελη, τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Νικήτα Κακλαμάνη, τον Ιάκωβο Καμπανέλλη και τον Αντώνη Καρκαγιάννη, μέχρι τον Βασίλη Κατσικονούρη, τον Γιάννη Κοντό, τον Στέλιο Κούλογλου, τον Νίκο Κωνσταντόπουλο, τη Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα, τον Κώστα Μουρσελά και τη Βάσα Σολωμού- Ξανθάκη και από τον Γιάννη Οικονομίδη, τον Μάριο Σπηλιόπουλο, τον Κώστα Στεφανή και τον Κώστα Τσόκλη, μέχρι την Ευγενία Φακίνου, τον Δημήτρη Φατούρο και τον Γρηγόρη Ψαριανό. Οι οποίοι «γνωρίζοντας την Άννα Βαγενά και τον αγώνα που κάνει επί πολλά χρόνια, από την ίδρυση του “Θεσσαλικού Θεάτρου” έως σήμερα, να σταθεί με αξιοπρέπεια και συνέπεια καλλιτεχνική και προσωπική στα θεατρικά μας πράγματα», δηλώνουν ότι θεωρούν «άδικη αυτή τη μεταχείρισή της» και παρακαλούν τον υπουργό Πολιτισμού «να επανορθώσει».


Και την πίτα και τον σκύλο

Ανοίγει ο δρόμος για την επιστροφή της Αφροδίτης της Κυρήνης- ενός ακέφαλου γυμνού αγάλματος που εκτίθεται στη Ρώμη – στην πατρίδα της, την Κυρήνη της Λιβύης, ύστερα από σχετική απόφαση ιταλικού δικαστηρίου. Το άγαλμα «απήχθη» από τη Λιβύη το 1912, όταν η περιοχή ήταν ιταλική αποικία και δεν αποτελεί σύμφωνα με το δικαστήριο μέρος της ιταλικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Ωστόσο αρκετοί είναι εκείνοι που αντιστέκονται στο ενδεχόμενο επαναπατρισμού της Αφροδίτης. «Φοβούνται», λένε, πως θα έχει την τύχη του οβελίσκου του Αξούμ που εκλάπη από την Αβησσυνία το 1937 από τον Μουσολίνι και αφ΄ ότου επεστράφη στην Αιθιοπία στέκει εγκαταλελειμμένος σε μια ταράτσα. Όλα τούτα ακούγονται σε μια χώρα σαν την Ιταλία, που πρωτοστατεί στον επαναπατρισμό κλεμμένων αρχαιοτήτων και διεκδικεί τις αρχαιότητες που της ανήκουν από μεγάλα μουσεία του κόσμου. Και προφανώς θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.