[ ΡΙΠΕΣ ] Ημίμετρα

ΟΙ αποκαλύψεις για το «παραδικαστικό» ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, καθώς αποκαλύφθηκε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι αποφάσεις δικαστών ήταν προϊόν αθέμιτων συναλλαγών.

ΟΜΩΣ το σύστημα απονομής δικαιοσύνης βρισκόταν από καιρό σε κρίση, καθώς το αυτονόητο για ένα κράτος δικαίου είχε μετατραπεί σε Γολγοθά για όλους- πολίτες, δικαστές και δικηγόρους.

ΕΙΝΑΙ μάλιστα φυσικό όταν τα δικαστήρια λειτουργούν με βαρύτατες ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή και σε προσωπικό, όταν καρκινοβατεί η μηχανοργάνωση και κυρίως όταν ο προσδιορισμός μιας δίκης καθυστερεί για δύο και τρία χρόνια, η εμπιστοσύνη των πολιτών να κλονίζεται. Ακόμα χειρότερα, αντί η κατάσταση να βελτιώνεται, χρόνο με τον χρόνο χειροτερεύει, καθώς οι ελλείψεις λειτουργούν σωρευτικά.

Η σοβαρότερη καταγγελία ωστόσο από την πλευρά των δικηγόρων αφορά τους ίδιους τους δικαστές για τους οποίους λένε ότι εκδίδουν αποφάσεις «υπό πίεση και σε κλίμα φόβου και ανασφάλειας». Επιβάλλουν έτσι δυσανάλογα μεγάλες ποινές καθώς παρατηρείται κύμα διώξεων, μεταθέσεων και ξαφνικών αποσπάσεων όσων δεν φαίνονται διατεθειμένοι να κινηθούν σύμφωνα με τις άνωθεν υποδείξεις.

ΤΟ παράδοξο είναι ότι το φαινόμενο αυτό έχουν παραδεχτεί έστω και έμμεσα και δικαστικοί παράγοντες. Η μόνη η οποία δεν κάνει το παραμικρό είναι η κυβέρνηση, η οποία οχυρώνεται πίσω από τον νόμο που πέρασε για την επίσπευση της απονομής δικαιοσύνης.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ αποτέλεσμα βέβαια δεν έχει φανεί ακόμα. Ούτε πρόκειται όμως να φανεί. Γιατί αυτές οι καταγγελίες δεν αντιμετωπίζονται με ημίμετρα. Προϋποθέτουν γενναίες τομές που θα εκσυγχρονίσουν το σύστημα, θα διευκολύνουν τους λειτουργούς του και θα αποκαταστήσουν το κύρος τους στα μάτια των πολιτών. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η κυβέρνηση μπορεί ή θέλει να τις πραγματοποιήσει!