«Ας επεκτείνουμε το σώμα μας»

Τρυπάει με γάντζους το δέρμα του για να κρεμαστεί από το ταβάνι. Προσθέτει στο σώμα του ένα τρίτο χέρι, στο μπράτσο του ένα αυτί (από κύτταρα ανθρώπου και ποντικού ως ένα είδος «ζωντανού γλυπτού» που είναι αντίγραφο πραγματικού αυτιού σε κλίμακα), ενώ συνδέει τους μυς του με ηλεκτρόδια και αφήνει τους χρήστες του Διαδικτύου να αποφασίσουν για τις κινήσεις του. Η μονογραφία για το έργο του έχει εκδοθεί από το ΜΙΤ και μια αναζήτηση στο Google φέρνει σε 0,11 του δευτερόλεπτου 160.000 σελίδες με το όνομά του.

Ποιος είναι, τελικά, ο Stelarc (κατά κόσμον Στέλιος Αρκαδίου); Ένας διεθνούς εμβέλειας καλλιτέχνης, ένας «τρελός» επιστήμονας, ένας πολυμήχανος Οδυσσέας ή μήπως ένας σύγχρονος Ιούλιος Βερν;

«Αποκλειστικά και μόνο καλλιτέχνης», λέει στα «ΝΕΑ» ο ελληνοκυπριακής καταγωγής Αυστραλός περφόρμερ, που έρχεται στην Ελλάδα να παρουσιάσει τη δουλειά του στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Από την επιστημονική φαντασία στην πραγματικότητα», στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Δεν αποποιείται όμως και τον τίτλο του πολυμήχανου Οδυσσέα, «καθώς δεν αποκλείεται να έχω κληρονομήσει κάτι από αυτό το πολυμήχανο μυθικό μυαλό, μια και στο σπίτι μου στη Μελβούρνη μιλάμε ελληνικά και γενικά νιώθω πολύ κοντά στις ελληνικές μου ρίζες», λέει γελώντας. «Δεν με ενδιαφέρει η συστηματική επιστημονική έρευνα ή οι επιστημονικής φαντασίας υποθέσεις, αλλά το ανθρώπινο σώμα», εξηγεί ο 61χρονος σήμερα Stelarc, που στη σαραντάχρονη καριέρα του έχει κάνει περφόρμανς από την Ιαπωνία έως τις Ηνωμένες Πολιτείες επιστρατεύοντας ιατρικά εργαλεία, προσθετική, ρομποτική, συστήματα δυνητικής πραγματικότητας. Και κατάφερε να ξεχωρίσει όχι μόνο για τις πρωτότυπες ιδέες του, αλλά και επειδή

ΙΝFΟ

Η μονογραφία του Stelarc παρουσιάζεται αύριο στις 19.00 από την Άννα Χατζηγιαννάκη στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22). Την Πέμπτη στις 19.00 παρουσιάζει ο ίδιος τη δουλειά του στον ίδιο χώρο.

δεν σχεδιάζει απλώς, αλλά υλοποιεί τις ιδέες του με το ίδιο του το σώμα, αφού στόχος του είναι να επεκτείνει τις δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος, καθώς το θεωρεί ξεπερασμένο για τη σύγχρονη τεχνολογία.

Είναι απαραίτητος όμως ο επανασχεδιασμός του ανθρώπινου σώματος ή μήπως αποτελεί «βιασμό» της φύσης;

«Η φύση έχει διαμορφώσει το σώμα ώστε να μπορεί να επικοινωνεί, να κατασκευάζει μηχανές και υπολογιστές και έτσι να επηρεάζει την αλληλεπίδρασή του στον κόσμο. Κατ΄ αυτή την έννοια είναι πολύ φυσική και ανθρώπινη η σκέψη του επανασχεδιασμού του σώματος», απαντά ο Stelarc. Και διευκρινίζει δύο βασικά στοιχεία της δουλειάς του: πρώτον, οι εφαρμογές του δεν μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες, όχι μόνο επειδή «υπάρχουν περισσότερο ειδικοί πάνω στο θέμα, αλλά και επειδή το “τρίτο χέρι”, για παράδειγμα, προστίθεται και δεν αντικαθιστά κάποιο μέλος» και, δεύτερον, πως μέσα από τα έργα του δεν αναζητά το «τέλειο» σώμα. «Η δουλειά μου δεν έχει σχέση ούτε με ευγονική ούτε με κοινωνικές και πολιτικές θέσεις, αλλά μάλλον θεωρείται ως εναλλακτική ανατομική αρχιτεκτονική», εξηγεί.


Κατάπιε μεταλλική κάψουλα!

Ο κίνδυνος ελλοχεύει σε κάθε νέα προσπάθεια του Stelarc. Άλλωστε δεν είναι και λίγο να «φουσκώνει» το στομάχι του για να μπορεί να καταπιεί μια μεταλλική κάψουλα ώστε να το εξερευνήσει και να παρουσιάσει, με τη βοήθεια γαστροσκοπικής μεθόδου, γλυπτό για το εσωτερικό του στομαχιού (Stomach Sculpture, 1993)! «Όλα ξεκίνησαν όταν διαπίστωσα πως είμαι κακός ζωγράφος», σχολιάζει με χιούμορ. «Ποτέ, ωστόσο, δεν έκανα κάτι που να είναι επί τούτου επικίνδυνο. Ωστόσο το να κρέμομαι από γάντζους που είχαν τρυπήσει το δέρμα μου ή το να εισάγεται ένα μηχάνημα στο στομάχι μου δεν ήταν ό,τι πιο εύκολο».