Περιοδικά

Αρχαίοι θεοί και γιατροί εν δράσει…

Το αφιέρωμα «Η Ιατρική στην Αρχαιότητα» που δημοσιεύει η περιοδική έκδοση «Αρχαιολογία και Τέχνες» γράφτηκε, ευλόγως, από ειδικούς επιστήμονες. Στα κείμενά του ωστόσο θα διαπιστώσουν μεγάλη αναγνωστική απόλαυση οι φιλομαθείς, που γοητεύονται από τη συνύπαρξη της μυθολογίας και των ιστορικών πηγών. Θα περιδιαβούν το Ασκληπιείο της Επιδαύρου- και όχι μόνο αυτό- όπου μέσα στη στοά, στο άβατον, οι ασθενείς περίμεναν τη συνάντησή τους με τον θεό. Μια θεραπεία που στηριζόταν και στην αυθυποβολή, που την καλλιεργούσαν οι αφηγήσεις για τα πάμπολλα θαύματα του Ασκληπιού (καθηγητής Β.Κ. Λαμπρινουδάκης). Κάποιοι, αθεράπευτα ρομαντικοί, θα μελαγχολήσουν με την ανάλυση του Ιπποκρατικού Όρκου, κυρίως για το ουσιαστικό του περιεχόμενο: την τήρηση των κανόνων ιατρικής δεοντολογίας και ηθικής (Δρ Γεράσιμος Α. Ρηγάτος). Παραλείποντας, λόγω χώρου, πολλά αξιόλογα κείμενα, να μείνω στο μελέτημα της ιατρού Αλεξάνδρας Χρ. Οικονομοπούλου «Η Μαιευτική και η Γυναικολογία στην Αρχαία Ελλάδα», όπου μαθαίνουμε ότι σε μία από τις προστάτιδες του τοκετού, την Ήρα, αποδίδεται μεταξύ άλλων ο «χειρισμός της Ήρας». Αντιγράφω: «Ήταν η πρώτη που στη διδυμογένεση της Αλκμήνης εξετέλεσε την εξαγωγή της κεφαλής του Ηρακλή (ισχιακή προβολή) με το χέρι, τη «χέρα», τοποθετώντας τον ένα δάκτυλο στο στόμα του εμβρύου και το άλλο στη σιαγόνα σαν άγκιστρο. Αυτό εξάλλου σημαίνει και το όνομά της (ήρα, το α΄ ενικό πρόσωπο του αορίστου α΄ του αίρω). Τον χειρισμό αυτόν οικειοποιήθηκαν τα νεότερα χρόνια διάφοροι μαιευτήρες, ώστε σήμερα να ονομάζεται χειρισμός του Μauricean- Levret- Veit – Smelie». Ένα, εξαιρετικό, στ΄ αλήθεια, αφιέρωμα. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Να προσπεράσω την πλουσιότατη λογοτεχνική ύλη του θεσσαλονικιώτικου περιοδικού «Ένεκεν» (π.χ. αφιέρωμα στον Άλεν Γκίνσμπεργκ από τον Γιώργο Αλισάνογλου) και να σταθώ στο τολμηρό μετά λόγου γνώσεως εγχείρημα του διευθυντή του Γιώργου Γιαννόπουλου: Την αποτύπωση του ιστορικού και κοινωνικού προσώπου της Θεσσαλονίκης με ντοκουμέντα και έρευνες, μακριά από ανώφελες, ανόητες και τυφλές τοπικιστικές και εθνικιστικές υλακές. Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος θα καταγράψει την εγκληματική δράση, κυρίως κατά Εβραίων και κομμουνιστών, της παρακρατικής και παραστρατιωτικής οργάνωσης Εθνική Ένωσις «Η Ελλάς» (ΕΕΕ) που ιδρύθηκε το 1927. Τα μέλη της φορούσαν κίτρινα πουκάμισα και μαύρες μπότες, χαλύβδινα κράνη, κρατούσαν κλομπ, είχαν σημαία βυζαντινή με τον δικέφαλο αητό και πίστευαν στην ανωτερότητα της ελληνικής φυλής… Ο Όμηρος Ταχμαζίδης αναλύει το φαινόμενο του νεοποντισμού, «το οποίο εμφανίζεται σαν αντιδραστικό ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990», στη γενοκτονία των Εβραίων και την τραγωδία των λαών της Μικράς Ασίας». Το «Ένεκεν» καταπιάνεται και με το παρόν της πόλης. Λ.χ. η αρχιτέκτονας Βιβιάννα Μεταλληνού μελετάει το θέμα της υποθαλάσσιας αρτηρίας και καταθέτει τις επιπτώσεις που θα έχει στο περιβάλλον της Θεσσαλονίκης.

Μια ευχή που δεν θα πιάσει: Να διαβάσουν το τεύχος οι – δυστυχώς- χιλιάδες Ψωμιάδηδες, Παπαγεωργό- πουλοι και Άνθιμοι της ευρύτερης περιοχής. ΑΞΙΖΟΥΝ:

1) Το «Centro» γιατί περιέχει θέματα για νέους που θέλουν να είναι νέοι χωρίς συντηρητικά και για πρώην νέους που θέλουν- όσο γίνεται- να ασκήσουν τα αντανακλαστικά τους.

2) Η τρίμηνη έκδοση σπουδής στην Ορθοδοξία «Σύναξη» γιατί πραγματεύεται τα θέματά της- ανεξάρτητα αν συμφωνείτε ή όχι με τη θεολογική αφετηρία- με παρρησία και γνώση, χωρίς φανατισμούς. Όχι, δεν έχει καμία σχέση- αντίθετα!- με Χριστόδουλους και Επιφάνιους. Διαβάστε λ.χ. τους συνεργάτες της που γράφουν με ποιους τρόπους το άνοιγμα στην ετερότητα, και η αλληλεγγύη προς τον ξένο συνιστούν παράμετρο της εκκλησιαστικής ταυτότητας και όχι άρνησή της και συγκρίνετέ τους με τους «βαρβάρους» του χρυσοποίκιλτου Πάσης…

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

«ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΕΣ»: Πλατεία Καρύτση 10, Αθήνα, τηλ. 210-3253.246

«ΕΝΕΚΕΝ»: Βασ. Όλγας 35, Θεσσαλονίκη 546 61, τηλ. 2310-833.665

«Centro»: Αραχώβης 35, Αθήνα 106 81, τηλ. 2103839.355

«ΣΥΝΑΞΗ»: Θερμοπυλών 39, Βριλήσσια 152 35, τηλ. 210-8049.396