«Με απειλούν οι βασανιστές μου»

«Στην αρχή ήρθαν και μας πρότειναν χρήματα για να μην καταθέσουμε όταν θα γίνει το δικαστήριο και να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Από τη στιγμή που αρνηθήκαμε ζούμε με τις απειλές τους».

Εφιάλτης δίχως τέλος είναι η ζωή της 37χρονης Ντένκα, από το Σλίβεν της Ανατολικής Βουλγαρίας, που τον περασμένο Φεβρουάριο βρέθηκε σε μια αποθήκη στο Άδενδρο Θεσσαλονίκης άγρια κακοποιημένη από δουλεμπόρους. Τρεις μήνες μετά την απελευθέρωσή της η Ντένκα έχει επιστρέψει κοντά στον άντρα της και στα παιδιά της, αλλά συνεργοί των βασανιστών της συνεχίζουν να κάνουν τη ζωή της κόλαση και να κρατούν ανοιχτές τις πληγές της. «Δεν είμαι μόνο εγώ, είναι και άλλες γυναίκες που υποφέρουν», λέει στα «ΝΕΑ» η 37χρονη Ντένκα. Στο πρόσωπό της είναι φανερή η εξάντλησή της, αφού δεν έχει συνέλθει ακόμη. Τα όσα πέρασε το μαρτυρούν τα σημάδια από

ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΑΝ ΟΛΟΙ

Οι οργανώσεις που αρχικά την υποστήριξαν έχουν εξαφανιστεί ενώ δεν έχει χρήματα ούτε για να αγοράσει τα φάρμακά της

το καμένο σίδερο στο πρόσωπο και στα χέρια της, το σπασμένο αυτί και η σπασμένη μύτη της. Ο Γολγοθάς της όμως συνεχίζεται. Μετά την παρακολούθησή της σε κέντρο προστασίας στη Σόφια, σήμερα που επέστρεψε στο χωριό της δεν έχει χρήματα ούτε για να φάει ούτε για ν΄ αγοράσει τα φάρμακα που πρέπει να παίρνει, ενώ οι οργανώσεις που αρχικά την υποστήριξαν έχουν εξαφανιστεί. «Επειδή έφυγα παράνομα σε άλλη χώρα να εργαστώ, δεν μπορώ τώρα να πάρω κανένα επίδομα», λέει.

Η απίστευτη κτηνωδία εις βάρος της 37χρονης Ντένκα Α. είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, όταν οι αστυνομικοί τη βρήκαν στα μέσα Φε βρουαρίου, σε μία αποθήκη, δεμένη χειροπόδαρα, να τρέφεται με ξεροκόμματα ψωμιού που προορίζονταν για τον σκύλο που ήταν δεμένος δίπλα της. Όπως είχε περιγράψει τότε, οι ομοεθνείς της, που έχουν προφυλακιστεί, τη χτυπούσαν καθημερινά, την κρεμούσαν ανάποδα με το λουρί του σκύλου, την έκαιγαν με πυρακτωμένα σίδερα στο πρόσωπο και την κακοποιούσαν σεξουαλικά, απαιτώντας να καταβάλει 3.500 ευρώ που δήθεν τους χρωστούσε εκείνη και ο σύζυγός της.

Ντρέπεται για το μαρτύριό της
Το μαρτύριό της άρχισε από τον περσινό Οκτώβριο, όταν ο 40χρονος σύζυγός της Ζίφκο Α. συνελήφθη από την Αστυνομία στον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης και απελάθηκε. «Ζητούσαν να τους δώσουμε χρήματα, με χτυπούσαν συνεχώς, απειλούσαν ότι θα με πουλήσουν εάν δεν φέρει τα λεφτά ο άντρας μου, έλεγαν ότι θα πάρουν τα παιδιά μου, ότι θα με σκοτώσουν», περιγράφει και κατεβάζει το πρόσωπο δείχνοντας πόσο δυσκολεύεται να επαναλαμβάνει όσα πέρασε, ενώ ντρέπεται να αναφέρεται στη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη. Τα όσα υπέφερε στους πέντε μήνες που ήταν στα χέρια των δουλεμπόρων «είναι δύσκολο να σας τα πω, είναι τόσο πολλά», λέει στα «ΝΕΑ». Άλλωστε δεν ήταν μόνο αυτό το διάστημα που έμεινε κλειδωμένη και δεμένη στην αποθήκη. Ακόμη και όταν οι τρεις ομοεθνείς της τους είχαν οδηγήσει αρχικά στο Πλατύ Ημαθίας και στη συνέχεια στο Άδενδρο, προκειμένου να δουλεύουν στα χωράφια Ελλήνων, τον περσινό Ιούνιο, επίσης ξυλοκοπούνταν καθημερινά στη δουλειά τους.

«Μία φορά καθάρισα από τα χόρτα δέκα αράδες σε χωράφι για βαμβάκι. Όταν είδαν ότι μου ξέφυγε ένα χορταράκι, άρχισαν να με χτυπούν. Το ίδιο έκαναν και στους υπόλοιπους εργάτες από τη Βουλγαρία», είπε. Μάλιστα εξαναγκάζονταν και οι εργάτες να τη χτυπούν, επειδή αν αρνούνταν τις εντολές θα τους ξυλοκοπούσαν. Οι κακοποιήσεις και οι χλευασμοί, όπως είπε το ζευγάρι, ήταν στο καθημερινό πρόγραμμα των δουλεμπόρων. «Ένα απόγευμα ανάγκασαν τον άντρα μου να φορέσει φούστα, εκείνος τους έλεγε ότι καλύτερα να πέθαινε παρά να το έκανε, αλλά εγώ τον παρακαλούσα να τους ακούσει επειδή τον έδερναν συνεχώς», εξιστορεί η 37χρονη.

Έτρωγα περιττώματα
«Με έβαζαν να πατάω σε καλαμπόκια και στην πλάτη μου τοποθετούσαν μία μεγάλη πέτρα και με ανάγκαζαν να ανεβαίνω με αυτό το βάρος, άλλες φορές με ανάγκαζαν να τρώω περιττώματα από πρόβατα και κότες», αναφέρει.
«Δεν είχαν μεταφραστή»

Η ΝΤΕΝΚΑ και ο σύζυγός της, μαζί με άλλους Βουλγάρους, οδηγήθηκαν στα χωριά της Θεσσαλονίκης και της Ημαθίας, καθώς έλαβαν την υπόσχεση από τους δουλεμπόρους ομοεθνείς τους πως θα εισπράττει 25 ευρώ την ημέρα, όταν το μεροκάματο στη χώρα τους δεν ξεπερνούσε τα 3 ευρώ. «Στην αρχή μάς είπαν ότι πρέπει να ξοφλήσουμε 900 ευρώ για τα ναύλα μας, αλλά στη συνέχεια έγραφαν ότι ψώνιζαν για μας και είπαν ότι το χρέος έφτασε τα 3.500 ευρώ», υποστήριξε ο 40χρονος σύζυγός της.

Η σύλληψή του θα μπορούσε να δώσει τέλος στα βασανιστήρια όλων των εργατών, εάν οι υπηρεσίες της Αστυνομίας στην Ελλάδα διέθεταν μεταφραστή. «Μας έστειλαν για μια δουλειά σε ένα εργοστάσιο και εκεί ήρθε η Αστυνομία και μας συνέλαβε επειδή ήμασταν παράνομοι», αναφέρει ο Ζίφκο.

«Δεν μπορούσα να πω σε κανέναν τίποτε και, αφού δεν υπήρχε μεταφραστής, την επόμενη ημέρα με απέλασαν στη Βουλγαρία».

Αυτό συνέβη τον περσινό Οκτώβριο, όμως οι ελληνικές Αρχές ανακάλυψαν το δράμα της 37χρονης πέντε μήνες αργότερα. «Πήγα αμέσως στην Αστυνομία στη Βουλγαρία αλλά δεν μου έδωσαν σημασία», είπε ο Ζίφκο. «Το ίδιο και στο υπουργείο Εσωτερικών, ούτε μ΄ άφησαν στην αρχή να μπω».

Χρειάστηκε η παρέμβαση μίας φίλης τους, από το ίδιο χωριό, η οποία είχε εργαστεί στην Ελλάδα.

«Έστειλε φαξ στο υπουργείο Εσωτερικών, αλλά πάλι δεν ανταποκρίθηκε. Κατάφερε όμως και βρήκε τον πρόξενο στα τέλη Ιανουαρίου και έτσι άρχισε η κινητοποίηση». Ήξεραν
Αυτό που είχε προκαλέσει εντύπωση με την αποκάλυψη της ιστορίας της ήταν ότι κανείς Έλληνας δεν αποδείχτηκε να έχει εμπλοκή ούτε εμφανίστηκε να γνωρίζει οτιδήποτε για τις συνθήκες δουλείας στις οποίες έζησαν αυτοί οι άνθρωποι. «Δεν μπορούμε να πούμε ότι γνώριζε κάποιος Έλληνας, δεν ξέρουμε αν είχαν δει την Ντένκα έτσι πως ήταν», αναφέρει ο 40χρονος.

Βέβαιο είναι πάντως πως τα χωράφια στα οποία εργάστηκαν ήταν ελληνικής ιδιοκτησίας και θεωρείται απίθανο οι ιδιοκτήτες να μη γνώριζαν τις συνθήκες καταπίεσης των εργατών. Πάντως από τις ελληνικές Αρχές δεν κινήθηκε καμία διαδικασία έρευνας γι΄ αυτό.