[ ΡΙΠΕΣ ] Οι προκλήσεις

ΟΙ ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι κάπως σαν το ποδήλατο. Αν δεν βελτιώνονται, είναι καταδικασμένες σε τακτά χρονικά διαστήματα να μπαίνουν σε φάσεις έντασης.

Ο λόγος είναι απλός. Η Τουρκία θέλει να διατηρεί στο τραπέζι τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο. Οφείλει λοιπόν, κατά τη λογική του εθνικιστικού της κατεστημένου, να τις κρατά ζωντανές μέσα από την έμπρακτη αμφισβήτηση του σημερινού καθεστώτος.

ΤΑ αποτελέσματα τα βλέπουμε. Πριν από λίγους μήνες ήταν οι τουρκικές ακταιωροί στα Ίμια. Εδώ και κάποιες εβδομάδες είναι τα τουρκικά μαχητικά που αναχαιτίζουν τα ελληνικά πάνω από την Άνδρο(!) για να υπογραμμίσουν τη θέση της τουρκικής κυβέρνησης περί συγκυριαρχίας.

ΑΚΟΜΑ και στην επίσκεψή του στην Ελλάδα εξάλλου ο Τούρκος αρχηγός του επιτελείου θυμήθηκε τις άοπλες περιπολίες- έναν επιπλέον τρόπο δηλαδή για να κατοχυρωθεί η τουρκική θέση περί ειδικού καθεστώτος στο Αιγαίο.

ΕΙΝΑΙ φανερό πως όσο πιο υποχωρητική είναι η Ελλάδα τόσο πιο προκλητική θα γίνεται η Τουρκία. Και με αυτή την έννοια σε κάθε πρόκληση θα πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη απάντηση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

ΤΗΝ ίδια στιγμή ωστόσο η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να επιδιώκει «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο. Αν μη τι άλλο επειδή το σημερινό καθεστώς είναι ακριβώς αυτό που υπερασπίζεται η Ελλάδα. Στα πλαίσια αυτά και παρά τις προκλήσεις παραμένει αναγκαίο να διατηρούνται ανοικτά όλα τα κανάλια επικοινωνίας και να επιδιώκεται ο διάλογος.

ΧΩΡΙΣ όμως να τρέφουμε αυταπάτες. Οι δύο χώρες ξεκινούν από τελείως διαφορετικές θέσεις που δεν αφήνουν περιθώρια επίλυσης των διαφορών- τουλάχιστον σε ορατό ορίζοντα. Υπό την πίεση της Ευρώπης φάνηκε κάποια στιγμή πως η Τουρκία θα δεχόταν την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Η ευκαιρία όμως σπαταλήθηκε αλόγιστα από τον κ. Καραμανλή.

ΘΑ αργήσει πολύ να υπάρξει νέα!