Λουκέτο στην ΑΓΕΤ Χαλκίδας

Με την επιβολή λουκέτου επ΄ αόριστον στο εργοστάσιό της στη Χαλκίδα εκβιάζει τους περισσότερους από 600 εργαζομένους η διοίκηση της ΑΓΕΤ Ηρακλής, θυγατρικής εταιρείας του γαλλικού ομίλου της Lafarge, επιχειρώντας να επιβάλει το δικό της εργασιακό καθεστώς.

Η διοίκηση της εταιρείας ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά χθες ότι κλείνει επ΄ αόριστον το εργοστάσιό της στη Χαλκίδα και χορήγησε άδεια μετ΄ αποδοχών στους εργαζομένους επικαλούμενη «αναγκαίες οργανωτικές αλλαγές», για τις οποίες «εξάντλησε κάθε περιθώριο διαλόγου με το προεδρείο του σωματείου». Η εταιρεία μάλιστα αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο απολύσεων.

Ωστόσο, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, η εταιρεία καλύπτει σταθερές ανάγκες λειτουργίας του εργοστασίου με εξωτερικούς συνεργάτες, αναθέτοντάς τους μάλιστα έργο εξειδικευμένο, ενώ καταστρατηγεί και την πενθήμερη εργασία και το εβδομαδιαίο 40ωρο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η διοίκηση της ΑΓΕΤ βάζει λουκέτο στο εργοστάσιό της στην Χαλκίδα (πρώην Τσιμέντα Χαλκίδας). Σε ανάλογη κίνηση είχε προβεί και το 2002, όταν οι περίπου 650 εργαζόμενοι στο εργοστάσιο αντέδρασαν στα σχέδια της πολυεθνικής Lafarge να επιβάλει το δικό της εργασιακό καθεστώς.

Σε επερώτησή τους στη Βουλή οι βουλευτές της περιοχής Δημήτρης Πιπεργιάς και Γιώργος Παπαγεωργίου επισημαίνουν, μεταξύ των άλλων, ότι «η πολυεθνική εταιρεία Lafarge, στην προσπάθειά της να περάσει στο εργοστάσιο ΑΓΕΤ Ηρακλής ΙΙΙ στη Χαλκίδα συνθήκες εργασιακού Μεσαίωνα, προχώρησε σε σειρά παράνομων και προκλητικών ενεργειών και διέκοψε τις εργασίες του εργοστασίου στη Χαλκίδα επικαλούμενη προσχηματικά ότι “παρεμποδίζεται το διευθυντικό της δικαίωμα” και έθεσε τους εργαζομένους, κατά παράβαση του Α.Ν. 539/45, σε αναγκαστική κανονική άδεια».

Σε ανακοίνωσή του ο Συνασπισμός επισημαίνει ότι «η συμπεριφορά αυτή της ΑΓΕΤ που φανερώνει νοοτροπίες Μεσαίωνα δεν θα περάσει».

Η ανακοίνωση της ΑΓΕΤ
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε χθες η ΑΓΕΤ αναφέρεται ότι «το εργοστάσιο της Χαλκίδας βρίσκεται αναγκαστικά εκτός λειτουργίας, ως αποτέλεσμα ενεργειών του προεδρείου του σωματείου και εργαζομένων του εργοστασίου, που παρεμπόδισαν αναγκαίες εργασίες επισκευής, ενέργεια που οδήγησε στη διακοπή της παραγωγής και τη δημιουργία σοβαρών προβλημάτων ασφάλειας».

Όπως υποστηρίζει, «εξάντλησε κάθε περιθώριο διαλόγου με το προεδρείο του σωματείου σχετικά με τις αναγκαίες οργανωτικές αλλαγές, διαβεβαιώνοντας ρητά και επανειλημμένα ότι δεν ήταν στις προθέσεις της να απολύσει κανέναν εργαζόμενο ούτε βέβαια να θίξει κανένα εργασιακό δικαίωμα». «Παρ΄ όλα αυτά, δεν υπήρξε ανταπόκριση» προσθέτει.