[ Δρόμοι ]

Η άνοιξη…
… ήρθε και φέτος, δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Παραήρθε ζεστή όμως κι έκανε πολλούς να ξαναθυμηθούν τις ευαισθησίες τους για το περιβάλλον. Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο καβάλησε ένα ισλανδικό παγόβουνο για το εξώφυλλο του περιοδικού «Βάνιτι Φέαρ», η Levi΄s έβγαλε στην αγορά «οικολογικά τζιν», η Lancome δήλωσε ότι υποστηρίζει την αναδάσωση. Όλοι οι σημαντικοί άνθρωποι φρόντισαν να μάθουμε πως κάνουν το κατιτίς τους για το περιβάλλον. Έτσι και ο δημοσιογράφος της «Μπόστον Γκλόουμπ» Άλεξ Μπιμ μας λέει πως, για να κάνει το δικό του οικολογικό χρέος, άρχισε να διαβάζει το πολύ σπουδαίο βιβλίο «Πόσο πράσινοι ήταν οι ναζί; Φύση, περιβάλλον και έθνος στο Τρίτο Ράιχ».

Δεν αστειεύεται…
… όσο κι αν φαίνεται παράδοξο να διαβάζει κανείς ένα βιβλίο που γράφει: «Οι ναζί διατήρησαν τους φυσικούς βιοτόπους, προασπίστηκαν τα δάση, περιόρισαν την ατμοσφαιρική ρύπανση. Είχαν μεγάλη επίδραση στο περιβάλλον στα δώδεκα χρόνια που άσκησαν την εξουσία». Κι όμως, τρεις πανεπιστημιακοί καθηγητές, ο Φραντς-Γιόζεφ Μπριγκεμέγιερ του Φράιμπουργκ, ο Μαρκ Σίοκ της Καλιφόρνιας και ο Τόμας Ζέλερ του Μέριλαντ, έγραψαν ένα τέτοιο βιβλίο. Είναι αναμφισβήτητο πως ο Χίτλερ και η παρέα του άσκησαν μεγάλη επίδραση στο περιβάλλον, ιδιαίτερα στο περιβάλλον του Λονδίνου και άλλων πόλεων όπως το Λένινγκραντ, το Στάλινγκραντ, η Δρέσδη και το Βερολίνο. Σύμφωνα με αυτό το βιβλίο, οι ναζί είχαν φιλόδοξα σχέδια για να διαδώσουν την πράσινη ιδεολογία στην Πολωνία, την Ουκρανία και τη Ρωσία. «Στα απέραντα εδάφη που κατέκτησαν στα ανατολικά, είδαν μια ευκαιρία να δημιουργήσουν ένα πιο καλό και πιο πράσινο μέλλον, συνδυάζοντας τη ρατσιστική με την οικολογική σκέψη», γράφει η τριάδα των συγγραφέων. Τι κρίμα που οι ξεροκέφαλοι Εβραίοι της Ευρώπης επέμειναν πεισματικά να διαφωνούν με αυτό το πρόγραμμα μέχρι τέλους!

Μαθαίνει…
… όμως κανείς πολλά πράγματα διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, λέει ο Άλεξ Μπιμ: πως ο Χίτλερ ήταν χορτοφάγος και έπινε μόνο μπίρα χωρίς αλκοόλ, πως ούτε ο Χίμλερ έτρωγε κρέας και πως ο Γκέρινγκ έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη διατήρηση των δασών. Ο γραμματέας του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος Ρούντολφ Ες ήταν αφοσιωμένος στις οργανικές καλλιέργειες. Το ξέρατε πως υπήρχε ένας κήπος με λαχανικά που καλλιεργούνταν με οργανικό τρόπο στο Νταχάου; Είναι κρίμα τόσοι και τόσοι ιστορικοί να επιμένουν να γράφουν μόνο τα αρνητικά του.

Ο Άλεξ Μπιμ…
… ένιωσε τύψεις όταν διάβασε αυτό το βιβλίο. Και έριξε μια ιδέα. Ίσως να πρέπει να ξαναδούμε ολόκληρο τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μέσα από ένα πράσινο φίλτρο. Για σκεφτείτε την οικολογική καταστροφή που έκανε στα δάση των Αρδενών ο στρατηγός Πάτον και η τρίτη στρατιά του, όταν επιτέθηκε στους Γερμανούς οικολόγους; Δεν ήξεραν πως οι ναζί προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ένα μεγάλο εθνικό πάρκο από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια; Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε και άλλα πράγματα; Άραγε πόσο πράσινος ήταν ο Καλιγούλας;