Νέοι δίσκοι

(Τρελοί) άνθρωποι και ποντίκια

Τι νέα; Ακούω τα καλύτερα για τους White Stripes που βγαίνουν με το νέο τους Ιcky Τhump τον Ιούνιο. Πάντα ένα βήμα μπροστά (και το καταφέρνουν κάνοντας ευφυέστατα πίσω). Η Πάτι Σμιθ έρχεται με διασκευές. Ο Ντάντι Γιανκί θα έχει καινούργιο, ο Τίμπαλαντ, ο παραγωγός, δικό του επίσης. Επιτέλους ο κόσμος αγάπησε την Έιμι Γουαϊνχάουζ. Και όλοι ετοιμάζονται να βγουν στους δρόμους. Τόσες μουσικές εκεί έξω, που οι τροχονόμοι θα έχουν δουλειές. Α, επίσης: το άλμπουμ πέθανε- ζήτω το τραγούδι.

Tracks for life. Κόντρα στην ισοπεδωτική τάση της αγοράς που βιάζεται να στείλει τα άλμπουμ αδιάβαστα- οι μουσικοί βγάζουν ωραία άλμπουμ. Τα οποία στη βάση τους έχουν καλά κομμάτια (δηλαδή, ο ακροατής έτσι κι αλλιώς κερδισμένος).

Και οι Μodest Μouse επίσης. Εξαιρετική σοδειά τραγουδιών. Εννοείται πως δεν ξύπνησαν ξαφνικά σήμερα, έχουν μπόλικα πράγματα στις βαλίτσες τους, από καιρό και έτοιμες σε περίπτωση ανάγκης. Για τον Άιζακ Μπροκ (κεντρικό Μouse) πάντα είναι περίπτωση ανάγκης. Είναι ο πιο πεσιμιστής άνθρωπος στον κόσμο- αλλά- δεν ξέρω αν μπορείτε να το δείτε, υπάρχει μια βαθιά αισιοδοξία μέσα σε αυτό. Πώς αφού όλα είναι χάλια, μόλις λίγο καλύτερα από αύριο που θα είναι πιο χάλια, δεν μπορείς να κάνεις πολλά, επομένως- χάλια όπως είναι τώρα- διασκέδασέ το. Αυτό λέει ο Μπροκ, με στίχους και μουσική. Απελευθερωμένες κιθάρες, τρελά κοψίματα, σφήνες, λούπες, βροχή από ιδέες. Γι΄ αυτούς η κιβωτός του Νώε τσακίστηκε στα βράχια και βάτραχοι, κουνέλια και άνθρωποι άρχισαν το κολύμπι. Ο Τζόνι Μαρ (των Smiths) έρχεται και αυτός πλήρωμα και δίνει καθοριστικές κατευθύνσεις στο πέμπτο της ομάδας, ηχογραφημένο στο Όξφορντ του Μισισιπή, με τη βοήθεια του Ντένις Χέρινγκ που είχε δουλέψει μαζί τους και στο Good Νews for Ρeople Who Love Βad Νews. Στην τελική φάση, πίσω στο Όρεγκον από όπου κατάγονται διαπίστωσαν ότι αιχμηρό χιούμορ και τολμηρές συνθέσεις είναι εδώ, οπότε όλα καλά. Στην γλώσσα των Μodest Μouse: «σούπερ- είναι χάλια». Δηλαδή, απολαυστικό και ανεξάντλητο. Η σωστή αγωγή για τα κουρασμένα αυτιά.


Ποπ και ροκ «τρωκτικά»

● Μοdest Μouse (Ταπεινό Ποντίκι).

Πήραν το όνομά τους από τη Βιρτζίνια Γουλφ και την έκφραση που χρησιμοποιούσε για να περιγράψει τους καθημερινούς ανθρώπους.

● Danger Μouse (ή Μπράιαν Τζόζεφ Μπάρτον) το μισό των Gnarls Βarkley, ο δημιουργός του Grey Αlbum.

Πρόσφατη εμφάνισή του στους Τhe Good the Βad and the Queen.

● Μοuse Οn Μars. Ποντίκι στον Άρη, ή το ηλεκτρονικό ντουέτο των Γερμανών στο νέο «Τromatic Reflexxions» όπου συνεργάζεται ο Μαρκ Ε. Σμιθ.

● Μouse and the Τraps. Στην παγίδα, γκαράζ γκρουπ από το Τέξας με επιτυχία στα 60ς και τραγουδιστή τον Ρόνι Μάους (μακρινό συγγενή του Σπίντι Γκονζάλες).

●Τhe Loch Νess Μouse (βασισμένο στη θεωρία πως το τέρας ήταν τελικά τρωκτικό). Ποπ σχήμα από τη Νορβηγία, με σουξέ το άλμπουμ τους Key West.
Σκύλος που γαβγίζει…

Κουδουνάκια, μαντολίνα, βαλσάκια, γαβγίσματα, φολκ, καπηλειά από τις ιστορίες του Σαίξπηρ, τσουγκρίσματα ποτηριών, γέλια, χοροί, κλάματα, σφυρίγματα, νύχτες κι αστέρια και τα ρέστα παγωτά για τους Ralf Βand του Όλι Ραλφ, που επηρεάζεται από Αμερικανούς τραγουδοποιούς και περιπλανώμενους μουσικούς της Ανατολικής Ευρώπης στο «Swοrds» (Τalitres). Τον προτείνω για τον επόμενο γύρο, όπως θα έλεγα αν ήμουν επιτροπή. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που η country roots δεν τους λέει τίποτε και δεκάρα δεν δίνουν για ροκαμπίλια και alt αmericana, αλλά πιστεύω ότι κάνουν λάθος, έχουν παρεξηγήσει τα πράγματα. Οι Rainravens που έχουν καιρό στην περί ου ο λόγος πιάτσα είναι μια χαρά ευκαιρία για να περάσει κανείς στα ενδότερα με το Garden Rocket (Βlue Rose) και καθαρές συνθέσεις, κλασικές φόρμες, φυσαρμόνικα, κιθάρες και θέμα για τη δύσκολη ζωή του Μarlboro man που δεν τον περιμένει η κούπα με τον αχνιστό καφέ. Ωραία και η βραχνή φωνή του Άντι Βαν Ντάικ για να πει τις ιστορίες.


… μπορεί και να δαγκώνει

«Ζωντανά» στο Red River Saloon, oι Silos αποδεικνύουν μπροστά στα έκπληκτα μάτια του κόσμου πως η λεωφόρος είναι κύκλος- κατά Τhis Ηighway is a Circle. Γιατί όχι, όταν η ακουστική κιθάρα είναι ηλεκτρισμένη, και δυόμισι δεκαετίες μουσικής καριέρας κάνουν κύκλους γύρω από τις ίδιες αλήθειες. Ειδικά σε κάποια κομμάτια σαν το When Τhe Τelephone Rings και το μπιτάτο Βehind Μe Νow, είναι όλα τα λεφτά. Ελπίζω να πληρώνονται καλά, όλες αυτές οι φευγάτες παρέες. Αλλά, ξέρετε.