«Ελεύθερες φωνές» με 36.000 θεατές

«Συνειδητές και ελεύθερες φωνές διαμαρτυρίας» είναι τα ντοκιμαντέρ, απέδειξε το 9ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, με 36.000 θεατές
«Oι ταινίες ντοκιμαντέρ δεν απευθύνονται μόνο σε φανατικούς σινεφίλ, καθώς βαθύτερος σκοπός τους είναι να κάνουν πιο συνειδητούς θεατές και πολίτες. Και είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι στις δέκα ημέρες του 9ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης αυξήθηκε η προσέλευση θεατών» ανέφερε ο ιδρυτής και διευθυντής του Φεστιβάλ Δημήτρης Εϊπίδης στην τελετή λήξης του στο κατάμεστο «Ολύμπιον».

Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους:

236 ταινίες (140 ξένες και 96 ελληνικές) που τις παρακολούθησαν πάνω από 36.000 θεατές (πέρυσι ήταν 35.000). Επίσης, στην «Αγορά» του Φεστιβάλ συναντήθηκαν 480 ταινίες με 56 αγοραστές και κανάλια απ΄ ολόκληρο τον κόσμο. Όλο και περισσότερα ντοκιμαντέρ βρίσκουν τον δρόμο τους προς τις αίθουσες και την επαφή τους με το κοινό, εκτός καναλιών. Και τα δύο ελληνικά που κέρδισαν το βραβείο κοινού έχουν εξασφαλίσει διανομή στις αίθουσες! Οι «αμαρτίες» των πολυεθνικών εταιρειών βρέθηκαν στο στόχαστρο ουκ ολίγων ντοκιμαντέρ. Ο βραβευμένος για το ντοκιμαντέρ του «Μυστικά και ψέματα» Σταύρος Στάγκος (με θέμα τη μεγαλύτερη βιομηχανική καταστροφή, με 25.000 νεκρούς, στο Μποπάλ της Ινδίας το 1984, εξαιτίας κακών χειρισμών μιας πολυεθνικής) πιστεύει πως «μια από τις κύριες ευθύνες ενός ντοκιμαντερίστα είναι να φωτίζει κοινωνικά, πολιτικά γεγονότα, ζητήματα που η επικαιρότητα δεν μπορεί- ή δεν θέλει…- να αναλύσει. Χωρίς όμως να γίνεται η ταινία ένα απλό ρεπορτάζ επικαιρότητας. Πρέπει να πηγαίνει πιο βαθιά στην ουσία των γεγονότων».

Μπορεί ένα ντοκιμαντέρ να τα «βάλει» με τις πολυεθνικές;

«Δεν θέλησα να κάνω μια ταινία για τον ανθρώπινο πόνο που προκαλεί οίκτο. Αλλά μια ταινία για τον τρόπο που λειτουργούν οι πολυεθνικές στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, αναδεικνύοντας και το στρατιωτικό και βιομηχανικό μπλοκ που τις στηρίζει και τελικά διαφεντεύει τον πλανήτη».

Φανερά συγκινημένος ήταν ο σκηνοθέτης Σταύρος Καπλανίδης που το ντοκιμαντέρ του στη μνήμη του Χρήστου Βακαλόπουλου, «Ρlay it again, Χρήστο», κέρδισε το πρώτο βραβείο: «Δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση από το κοινό. Σημαίνει ότι ο κόσμος έχει μνήμη και τιμά σημαντικούς ανθρώπους που σημάδεψαν με την παρουσία τους τη σύγχρονη πολιτιστική ζωή» είπε στα «ΝΕΑ». Και μιλώντας για τον σκηνοθέτη, θεωρητικό της λογοτεχνίας και πεζογράφο Χρήστο Βακαλόπουλο: «Πρώτος μάς μύησε στη νουάρ λογοτεχνία και το ασπρόμαυρο αμερικάνικο είδος του φιλμ νουάρ και στα ανάλογα κινηματογραφικά και αισθητικά ρεύματα στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια».

Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης υπήρξε και βήμα για την αγορά 30 ελληνικών ταινιών από ξένα κανάλια και 56 διεθνείς αγοραστές που βρέθηκαν στο φεστιβάλ, όπως μας είπε η υπεύθυνη του ελληνικού τμήματος Μαρία Ράμμου. Ενώ στα εννέα χρόνια λειτουργίας του το Φεστιβάλ υπήρξε «κουμπάρος» για τον… γάμο 20 ελληνικών ντοκιμαντέρ με διεθνείς συμπαραγωγούς.

Στο Ισραήλ και το Ιράν φαίνεται πως θα φτάσουν οι «Μουσικοί του κόσμου», η σειρά ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Αντωνόπουλου, ενώ ενδιαφέρον έχουν δείξει και Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία. «Μέσα από τις επαφές στο φεστιβάλ, τα δικά μας ντοκιμαντέρ αγοράστηκαν από γαλλικά και γερμανικά τηλεοπτικά κανάλια» ανέφερε ο Θάνος Λαμπρόπουλος, παραγωγός της σειράς ταινιών «Με λίγο φως στους ώμους» σε σκηνοθεσία Στέλιου Χαραλαμπόπουλου. Ενώ το ντοκιμαντέρ «Μούσες» του Γιώργου Αυγερόπουλου πουλήθηκε στο γαλλογερμανικό πολιτιστικό κανάλι Αrte.


Τα βραβεία

Το κοινό ψήφισε για τη βράβευση των καλύτερων παραγωγών του (μη διαγωνιστικού) φεστιβάλ και έδωσε τα εξής βραβεία:

Ελληνικής ταινίας άνω των 45΄: «Ρlay it again, Χρήστο» του Σταύρου Καπλανίδη (3.000 ευρώ)

Ξένης άνω των 45΄: «Ένα τραγούδι για τον Αργύρη» του Ελβετού Στέφαν Χάουπτ (3.000 ευρώ)

Ελληνικής κάτω από 45΄: «Scohoolwave» του Παύλου Τσιαντού (2.000 ευρώ)

Ξένης κάτω από 45΄: «Το αίμα της περιφέρειας Υingzhou» του Κινέζου Ρουμπ Γιανγκ που φέτος είχε κερδίσει και το Όσκαρ καλύτερης μικρού μήκους ταινίας (2.000 ευρώ)

Βραβείο FΙΡRΕSCΙ (κριτικών): «Μυστικά και ψέματα» του Σταύρου Στάγκου, «Σουβενίρ» του Ισραηλινού Χαλίφ Εφράτ.

Βραβείο Διεθνούς Αμνηστίας: «Οι δίκες του Ντάριλ Χαντ» των Αμερικανών Ρίκι Στερν, Άνι Σάντεμπεργκ.

Βραβείο WWF: «Loop» του Νορβηγού Σουρ Πάουλσεν.