ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Βαριά νόσος

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Απ.Ηλίας, Τοσίτσα 7, Αθήνα, γράφει:

«Όταν ένας 11χρονος γίνεται “κουκουλοφόρος” και “πετάει πέτρες στην εξουσία”, κάτι κακό συμβαίνει στη χώρα μου. Αυτός ο νέος έπρεπε να είναι στο σχολείο, να διαβάζει, να παίρνει γνώσεις, να λαμβάνει σωστή ανατροφή και διαπαιδαγώγηση. Όταν είναι στον δρόμο και πετροβολά τους αστυνομικούς, ένας “απροστάτευτος και ακοινώνητος” 11χρονος πολίτης (έτσι τον είπαν οι διάφοροι που κάνουν τους επαΐοντες), τότε έχουμε έλλειμμα δημοκρατίας στη χώρα μου.

Αυτός ο μικρούλης “κουκουλοφόρος” κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ανάβει τα λαμπάκια και δείχνει τη σύγχυση, την ανασφάλεια, την κοινωνική αναλγησία, την έλλειψη παιδείας και κοινωνικής πρόνοιας, τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μου αυτήν τη χρονική περίοδο.

Θέτω θέμα δημοκρατικής συνείδησης, θέτω θέμα ελλείμματος δημοκρατίας, θέτω θέμα πολιτικής ευθύνης της σημερινής κυβέρνησης, θέτω θέματα που πρέπει να συζητηθούν, να μελετηθούν, να αντιμετωπιστούν με σοβαρά, αξιόπιστα και αποτελεσματικά μέτρα.

Η Δημοκρατία δεν είναι δέντρο που μεγαλώνει μόνο του, που ανθίζει χωρίς φροντίδα, που παράγει καρπούς απροστάτευτο και αβοήθητο. Η Δημοκρατία είναι ένα δέντρο που συνεχώς χρειάζεται φροντίδα, περιποίηση, πότισμα, κλάδεμα, καλό λίπασμα και άλλα καλά στοιχεία για να μεγαλώσει, να αποκτήσει ρίζες, να ανθίσει, να αποδώσει καρπούς. Αλλιώς μαραίνεται και πεθαίνει και, άλλες φορές (βλ. δικτατορίες), ξεριζώνεται βιαίως.

“Ο εντεκάχρονος κουκουλοφόρος που πετάει πέτρες στην εξουσία” και η “ζαρντινιέρα που μετακινήθηκε και τραυμάτισε βαριά τον Κύπριο φοιτητή”, είναι συμπτώματα μιας ανοιχτής πληγής, μιας βαριάς νόσου και μιας σοβαρής αδυναμίας, που εμφανίζει- εδώ και καιρό- το δημοκρατικό μας πολίτευμα.

Κάτι κακό συμβαίνει τώρα- ή πρόκειται να συμβεί- στη χώρα μου. Υπάρχουν φύλακες της Δημοκρατίας, υπάρχουν πολίτες που έχουν δημοκρατική συνείδηση, υπάρχουν πολιτικοί (άνδρες και γυναίκες) που βλέπουν ή διαισθάνονται όσα εγώ βλέπω, και διαισθάνομαι, και καταγράφω με αυτό το κείμενό μου; Αν αυτοί υπάρχουν, πρέπει να ευαισθητοποιηθούν, να δράσουν, να σκεφθούν, να λάβουν μέτρα. Η Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι και να μένει για πολύ καιρό απροστάτευτη και αβοήθητη».