Όταν το πραγματικό αποκτά διαστάσεις ονείρου

Τον ζωγράφοσυνθέτη με την ικανότητα να μετατρέπει το απόκοσμο σε οικείο, τον Γιάννη Λασηθιωτάκη, παρουσιάζει η σειρά Σύγχρονοι Έλληνες Ζωγράφοι
Ζωγράφος της ψυχής ο Γιάννης Λασηθιωτάκης, έχει το βλέμμα που μετατρέπει το πραγματικό σε ονειρικό, το κοινότοπο σε κάτι μοναδικό. Το ατού που τον καθιέρωσε, ωστόσο, είναι το ταλέντο του στη σύνθεση.

Ξεκίνησε με μια κιθάρα στην πλάτη, στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, κάνοντας μια ροκ ζωγραφική με τα φτωχά υλικά και τις καταστάσεις της πόλης που εκτιμούσαν οι κριτικοί τέχνης, αλλά δεν έβρισκε αγοραστές. Σήμερα ο Γιάννης Λασηθιωτάκης βρίσκεται στην πρώτη γραμμή όσον αφορά τη ζήτηση. Παίρνει τις έτοιμες εικόνες- ντοκουμέντα της πραγματικότητας, του κοινωνικού και ιδιωτικού χώρου- τις επεξεργάζεται ποικιλοτρόπως και τις μετατρέπει σε πρώτη ύλη μιας υβριδικής σύγχρονης ζωγραφικής, ικανής να αντιστρέψει τη διαδικασία της αλλοτρίωσης και να αποκαταστήσει τη μαγεία του κόσμου. Το μυστικό του: ζωγραφίζει και στοχάζεται ακούγοντας μουσική.

«Ο Γιάννης Λασηθιωτάκης συγκαταλέγεται στους καλλιτέχνες που αντιμετωπίζουν τη ζωγραφική ως προσωπική έκφραση ζωής, ως αέναη αναζήτηση στοιχείων, πληροφοριών και συμβόλων από το χτες και το σήμερα», σημειώνει η συγγραφέας της μονογραφίας στη σειρά «Σύγχρονοι Έλληνες Ζωγράφοι» ιστορικός της τέχνης Πέγκυ Κουνενάκη. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και υπήρξε ο αγαπημένος σπουδαστής των καθηγητών του στη

ΙΝFΟ

Ο 27ος τόμος της σειράς Σύγχρονοι Έλληνες Ζωγράφοι «Γιάννης Λασηθιωτάκης» κυκλοφορεί αύριο έναντι 6,5 ευρώ.

Σχολή Βακαλό. Τελείωσε τις σπουδές του στη Φλωρεντία με άριστα και επαίνους και «βγήκε» στην τέχνη με έργα πολύχρωμα κι εκρηκτικά, από σκόνες και γύψους, ποπ κι εξπρεσιονιστικά, για ν΄ ακολουθήσουν τα ανεμολόγια και οι ανεμοδείκτες, έργα κολλάζ με «πανιά, παλιά ξύλα και όργανα πλοίων που τον οδήγησαν σ΄ έναν ανάπλου της ιστορίας της ζωγραφικής, των μύθων, του παρελθόντος και κατέληξαν σε μυστηριώδεις αιγαιοπελαγίτικους χώρους και στις εικόνες ενός άγνωστου τόπου και ονειρικά τοπία».

«Όσοι καλλιτέχνες τόλμησαν να πουν τα πράγματα διαφορετικά, κέρδισαν. Η ζωγραφική είναι ένας συνεχής αγώνας, δεν το βάζω κάτω» θα πει ο Γιάννης Λασηθιωτάκης, που επέστρεψε από το ταξίδι στην ενδοχώρα για να ζωγραφίσει το λάιφσταϊλ, να σχολιάσει τον πόλεμο του Ιράν με αφορμή περσικές μινιατούρες, τα πάρτι και τα αγαπημένα πρόσωπα μέσα από παγωμένες εικόνες που αποτελούν το τελευταίο- όχι όμως και το τελικό- στάδιό του.