ΜΑΤΙΕΣ «Ξωκκλήσια…»

Η εβδομάδα των ποιητών αρχίζει σήμερα. Γι΄ αυτό κι εγώ παίρνω από το «ΒΗΜΑ» μερικές φράσεις της έξοχης Κικής Δημουλά, για την επίδραση της ποίησης επάνω μας. Λέει η μεγάλη ποιήτρια:

«…Γυναίκες κυρίως αναγνώστριες, δηλώνουν συγκινητικά, τιμητικά: οι στίχοι σας μου άλλαξαν τη ζωή.

Μακάρι, απαντώ, να είχαν αλλάξει και τη δική μου. Ωστόσο, πιστεύω ότι η ποίηση βοηθάει, όσο το κερί που ανάβουμε μπαίνοντας σ΄ ένα έρημο, καταργημένο ξωκκλήσι, με φευγάτους όλους τους αγίους. Ωφελεί όσους την αγαπούν, επειδή βρίσκουν εντός της μικρά κομματάκια από σκισμένες φωτογραφίες του ψυχισμού τους…». Εβδομάδα των ποιητών, αλλά και σε τρεις ημέρες η μεγάλη εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου. Σημαίες, λάβαρα, νιάτα, άνοιξη, ευωδιές. Μόνο τους «δεκάρικους» λόγους δεν μπορώ. Και έχω βγάλει και μπόλικους, στα τελευταία χρόνια του Γυμνασίου.

Μπροστά σε αυστηρούς και «εθνικόφρονες» καθηγητές και κηδεμόνες, που αξίωναν να γράφουμε στην καθαρεύουσα- ενίοτε και σε αρχαΐζουσα- για να μην έχουμε ντράβαλα, ακόμη και με την Ασφάλεια…

Εβδομάδα των ποιητών, αλλά και του τραγουδιού, με τον Γιάννη Πάριοαυτή τη φορά- να ερμηνεύει τα τραγούδια του στο Μέγαρο Μουσικής. (Μια διαφωνία με τον φίλο μου Β. Αγγελικόπουλο για όσα έγραψε στην «Καθημερινή», ως προς τις εκδηλώσεις στο Ηρώδειο, για το τραγούδι: γιατί όχι τέσσερα αφιερώματα σε Λοΐζο, Παπαγιαννοπούλου, Πάνου και ρεμπέτικα των «ουσιών»; Το τραγούδι είναι- υπήρξε, έστω- ένα πολύ σοβαρό κομμάτι του πολιτισμού μας: Χατζιδάκις, Μίκης, Μάρκος, Τσιτσάνης- και οι νεώτεροι, βεβαίως.)

Εβδομάδα των ποιητών, αλλά και του ποδοσφαίρου: το Σάββατο, η πρωταθλήτρια Ευρώπης, η δική μας η Εθνική, παίζει στο «Καραϊσκάκης» με την Τουρκία. Και γράφω από τώρα γι΄ αυτό το σπουδαίο ματς, γιατί στο αυριανό φύλλο (Πέμπτη) θα μπουν ως συνήθως «Γράμματα», το ίδιο και την Παρασκευή, ενώ το Σάββατο δεν βγαίνουν οι απογευματινές. Το φύλλο της Παρασκευής θα καλύψει και το Σαββατοκύριακο.

Ποίηση και ποδόσφαιρο; «Πώς τολμάς, άθλιε, να βάζεις αυτά τα δύο μαζί;». Δεν θα παραπέμψω στον Καμί, που έγραφε πως ό,τι έμαθε στη ζωή τα χρωστάει στο ποδόσφαιρο, ούτε στο σπουδαίο βιβλίο του Ν. Μπογιόπουλου, «Μια θρησκεία χωρίς άπιστους». Θα αρκεστώ στον μείζονα ποιητή Νίκο Καρούζο, που έλεγε πως χίλιες ποιητικές συλλογές, από αυτές που εκδίδονται καθημερινά, δεν αξίζουν μια ντρίμπλα του Χατζηπαναγή.

Θα κλείσω, σημειώνοντας ότι η Εθνική μας (παίζει για το «Γιούρο ΄08»), έχει ήδη τρεις νίκες- με Μολδαβία, Νορβηγία και Βοσνία.

Καλή νίκη και όχι φανατίλα. Και, κυρίως, όχι «ταρζανιές» από διάφορους «Ελληναράδες»…