[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ] Πόλεμος με το ομόλογο, ειρήνη στην πορεία

Η πορεία των φοιτητών δεν είχε επεισόδια, η υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης έγινε χωρίς παρατράγουδα, αλλά η κυβέρνηση φορτώθηκε άλλον έναν πονοκέφαλο- ένα νέο κρούσμα ύποπτης αγοραπωλησίας ομολόγου αυξημένου κινδύνου από ασφαλιστικά ταμεία.

Πρωταγωνιστές είναι και πάλι η ελεγχόμενη από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς γαλάζια χρηματιστηριακή Ακρόπολις και το επικουρικό ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων. Μόνο που αυτή τη φορά η υπόθεση ακουμπά και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αφού πρόκειται για «κρυφό» ομόλογο 280 εκατομμυρίων ευρώ- δηλαδή δεν ανακοινώνεται και συνήθως χρησιμεύει για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών. Το ΠΑΣΟΚ έκανε γνωστό ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη για το μυστήριο ομόλογο και μίλησε για ροή μαύρου χρήματος σε τσέπες επιτηδείων.

ΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ, πάντως, χθες το πρωί τίποτε δεν φάνηκε να σκιάζει την ατμόσφαιρα μεταξύ των κ.κ. Καραμανλή, Στάνισεφ και Πούτιν, κατά την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης. Όλοι πανηγύρισαν δεόντως, αλλά περισσότερο από όλους ο αγέλαστος- γενικώς- Ρώσος πρόεδρος, ο οποίος όχι μόνο εξασφάλισε πως ουσιαστικά ο αγωγός θα είναι ρωσικός, αλλά τώρα πιέζει και για την επίσπευση της κατασκευής του προκειμένου να εκμεταλλευθεί την ευνοϊκή συγκυρία των αυξημένων τιμών του πετρελαίου.

ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, κάπου 20.000 φοιτητές διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας, σε ένα από τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια για την Παιδεία- κάποιες Κασσάνδρες είχαν προβλέψει ότι θα… κάψει την Αθήνα. Πλην όμως, δεν σημειώθηκε απολύτως κανένα επεισόδιο, καθώς το μεν ΚΚΕ φρόντισε για την άψογη περιφρούρησή του, η δε Αστυνομία απέφυγε τις προκλήσεις και την προληπτική χρήση χημικών.

ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ, τώρα, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Νίκος Γκαργκάνας επέμεινε πως εκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν απαιτείται μόνο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αλλά από τις πρώτες βαθμίδες της Παιδείας. Υποστήριξε – όπως πάντα- τις μεταρρυθμίσεις, την αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος και της αγοράς εργασίας, προειδοποιώντας πως διαφορετικά ούτε η ανάπτυξη μπορεί να διατηρηθεί ούτε η φτώχεια να καταπολεμηθεί. Και- εννοείται- τάχθηκε κατά των παροχών.