[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Κίνημα καταναλωτών

Αχ Αθήνα, υποκρίτρια πόλη, με ρίγες στα πεζοδρόμια για τυφλούς, που ποτέ κανείς τους δεν τόλμησε να δοκιμάσει… Με ράμπες για καροτσάκια στις γωνίες…

Και με σκαλοπάτι που κατεβαίνει στην είσοδο των τρόλεϊ, για να βοηθήσει όσους δεν μπορούν να το ανέβουν μόνοι τους. Αυτό όμως δεν παίζει άλλο στο κακόγουστο έργο.

Σκεβρώνουν και κολλάνε τα μεταλλικά εξαρτήματα όταν δεν χρησιμοποιούνται. Και στην Αθήνα ελάχιστοι ξέρουν ότι υπάρχουν. Το ήξερε μια ηλικιωμένη γυναίκα που είχε το τουπέ να ζητήσει από τον οδηγό να κατεβάσει το σκαλοπάτι. Έχουν υποχρέωση να το κάνουν αυτό οι οδηγοί, ξέρετε;

Μάθετέ το, να γεννηθεί ένα κίνημα απαιτήσεων από λεωφορεία και τρόλεϊ, είναι και τριήμερο του καταναλωτή. Τη ζωή που μας καταναλώνει γιορτάζουμε. «Κάνε στην μπάντα» λέει λοιπόν ο οδηγός στη γυναίκα, ενοχλημένος, αλλά συγκρατημένος, και μακραίνουν όλοι τους λαιμούς από μέσα να δουν, βαρυγκομώντας κιόλας για την καθυστέρηση.

Ασυνήθιστοι οι Αθηναίοι να καταλάβουν την ειδική ανάγκη. Πατάει και ξαναπατάει το κουμπί ο οδηγός, τίποτα το σκαλοπάτι. Ποτέ δεν θα είχε ξανακατεβεί αφότου έφτασε το όχημα στην Αθήνα.

Ανεβαίνει η γυναίκα μόνη της, αργά αργά. «Δεν πειράζει, λέει», τουλάχιστον την πρόσεξε, δεν θα την πετάξει κάτω μόλις κατεβεί, όπως μία άλλη χθες, που βιαζόταν ο οδηγός και αφού την είδε μπρούμυτα στο πεζοδρόμιο έφυγε γρήγορα βρίζοντας κι από πάνω. Είναι ένα είδος ασφάλειας, μια συμπεριφορά αυτοάμυνας για ηλικιωμένους. Ζήτα κάτι που ξέρεις ότι δεν θα σου το δώσει, τουλάχιστον θα θυμηθεί το συμβόλαιο που υπόγραψε, τον κανονισμό λειτουργίας τρόλεϊ και λεωφορείων, τις υποχρεώσεις του, κι αν μείνεις μπροστά και σε βλέπει, έχεις ελπίδες να φτάσεις σαν άνθρωπος κι όχι σαν καταναλωμένο προϊόν. Άντε και του χρόνου.