ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Τυχερές τσάντες, άτυχοι επιβάτες

O Άντονυ Τιράδο, μάνατζερ σε ένα εστιατόριο του Μανχάταν, περίμενε το Μετρό μαζί με τη φίλη του, όταν πρόσεξαν σε ένα παγκάκι ένα αδέσποτο σακίδιο. Ο Άντονυ ήξερε ότι δίπλα στο εκδοτήριο εισιτηρίων υπήρχε ένα κουτί για την τοποθέτηση χαμένων αντικειμένων. Πήρε λοιπόν το σακίδιο και κατευθύνθηκε προς τα εκεί. Πριν προλάβει όμως να κάνει δυο βήματα, εμφανίστηκαν από το πουθενά δέκα ένστολοι, που όρμησαν καταπάνω του και του πέρασαν χειροπέδες. Ο Άντονυ και η φίλη του οδηγήθηκαν στο τμήμα, όπου πέρασαν τη νύχτα. Για να αφεθούν το άλλο πρωί ελεύθεροι με εγγύηση, χρειάστηκε να πληρώσουν 750 δολάρια.

Το ζευγάρι ήταν άλλο ένα θύμα του μυστικού προγράμματος «Οperation Lucky Βag» (Επιχείρηση Τυχερή Τσάντα) που εφαρμόζει εδώ και έναν χρόνο η Αστυνομία της Νέας Υόρκης σε αυτή τη μητρόπολη των πέντε εκατομμυρίων κατοίκων. Εκατοντάδες πράκτορες, άλλοι με στολή κι άλλοι με πολιτικά, «σπέρνουν» καθημερινά στο Μετρό τσάντες, κινητά και πορτοφόλια, και συλλαμβάνουν όποιον τολμήσει να τα ακουμπήσει. Στόχος του προγράμματος, όπως λένε, είναι η πρόληψη της εγκληματικότητας. Αλλά ένας δικαστής χαρακτήρισε αυτή την εβδομάδα τις επιχειρήσεις αυτές «παράνομες και επιζήμιες», τονίζοντας ότι δεν είναι δυνατόν να ξοδεύονται έτσι τα χρήματα των φορολογουμένων.

Σύμφωνα με τις στατιστικές, το Μανχάταν είναι μια από τις ζώνες της Αμερικής όπου συναντά κανείς τους περισσότερους «Σαμαρείτες του δρόμου». Ταξιτζήδες, καθαρίστριες, σκουπιδιάρηδες, όλων των ειδών οι εργαζόμενοι, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να επιστρέφονται χαμένα αντικείμενα στους ιδιοκτήτες τους. «Αυτή η επονείδιστη πρωτοβουλία θα καταλήξει να αποθαρρύνει τους τίμιους ανθρώπους», έγραψαν σε κύριο άρθρο τους οι Νιου Γιορκ Τάιμς. «Σε μια εποχή όπου η Αστυνομία χρειάζεται τη βοήθεια των πολιτών για τον εντοπισμό ύποπτων ατόμων και αντικειμένων, το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι κυνικές επιχειρήσεις που ενθαρρύνουν τη δυσπιστία των επιβατών του Μετρό προς την Αστυνομία».

Εναντίον του προγράμματος έχουν ταχθεί οι οργανώσεις για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και το συνδικάτο των μαύρων αστυνομικών που φέρει τον τίτλο 100 Βlacks in Law Εnforcement. Αλλά η Αστυνομία υπερασπίζεται με θέρμη την πρωτοβουλία της, τονίζοντας ότι έχει οδηγήσει στη σύλληψη 220 ατόμων. «Οι μισοί έχουν βεβαρημένο ποινικό μητρώο- ένας από αυτούς έχει στην πλάτη του 61 συλλήψεις για διαρρήξεις», λέει ο υπαρχηγός της Αστυνομίας Πωλ Μπράουνι. Στο πρόγραμμα αυτό αποδίδει και τη μείωση της εγκληματικότητας στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1969 (7 εγκλήματα την ημέρα, έναντι 49 το 1990). Ακόμη κι αν αυτοί οι αριθμοί είναι σωστοί, δεν δικαιολογούν την άσκοπη ταλαιπωρία έντιμων και νομοταγών πολιτών. Η θυσία των μέσων στον σκοπό μπορεί να εξυπηρετεί τις φιλοδοξίες του αρχηγού της Αστυνομίας, ζημιώνει όμως τη δημοκρατία.