[ ΡΙΠΕΣ ] Ψέματα

ΗΤΑΝ αναπόφευκτο κάποια στιγμή να ξεκινήσουν πάλι οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Γιατί όσοι σπέρνουν ανέμους θερίζουν θύελλες. Και η κυβέρνηση τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση είχε δώσει του κόσμου τις υποσχέσεις που γνώριζε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει.

ΟΙ ηρωικές μάχες που θα έδινε αυτοπροσώπως ο Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες δεν δόθηκαν ποτέ. Το ίδιο και οι ενισχύσεις προς τους αγρότες. Ακόμα και η επιστροφή του ΦΠΑ, για την οποία ρητά δεσμεύτηκαν, αποδείχθηκε όνειρο θερινής νύχτας.

ΗΡΘΕ η ώρα λοιπόν να βγουν τα γαλάζια τρακτέρ στους δρόμουςέστω και αν ο τρόπος των κινητοποιήσεων και τα συνδικαλιστικά παιχνίδια που γίνονται πίσω από τις πλάτες των αγροτών δημιουργούν την πεποίθηση ότι κάποιοι κινητοποιούνται για το θεαθήναι. ΚΑΙ αυτή τη φορά όμως, όπως και το 1996, η ουσία βρίσκεται αλλού. Γιατί οι έκτακτες ενισχύσεις, που έχουν πράγματι τόσο ανάγκη οι αγρότες, αποτελούν μια μάχη οπισθοφυλακών.

ΗΔΗ χιλιάδες παραγωγοί έχουν ουσιαστικά αποσυρθεί και εισπράττουν τις κοινοτικές ενισχύσεις χωρίς να παράγουν. Την ίδια τύχη κινδυνεύουν να έχουν και οι υπόλοιποι αν δεν γίνουν ανταγωνιστικοί και αν δεν στραφούν σε νέες καλλιέργειες.

ΑΥΤΗ η μεταρρύθμιση είναι η ευθύνη της κυβέρνησης. Τρία χρόνια τώρα όμως ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης τσακώνεται με τους συνδικαλιστές και τους γαλάζιους βουλευτές της Θεσσαλίας για το μοίρασμα των ρουσφετιών. Και ο εκσυγχρονισμός πήγε περίπατο.

ΑΣ μην έχουμε αυταπάτες. Με τέτοια νοοτροπία είναι βέβαιο ότι θα έρθουν ακόμα χειρότερες μέρες. Ο αγροτικός πληθυσμός συρρικνώνεται. Κι ίσως δεν είναι μακριά η στιγμή που θα μείνουν πίσω μόνο οι συνταξιούχοι!