[ ΡΙΠΕΣ ] Το παγόβουνο

ΟΙ καταγγελίες για σκάνδαλα και κακοδιαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου των Δημοσίων Υπαλλήλων φαίνεται πως αποτελούν μονάχα την κορυφή του παγόβουνου.

ΤΑ στοιχεία για τα ποσά που χάνονται συνολικά από τα ασφαλιστικά ταμεία, όπως τα έδωσε ο πρόεδρος των εργαζομένων, προκαλούν από μόνα τους ίλιγγο: πάνω από 600.000.000 ευρώ τον χρόνο!

ΑΚΟΜΑ μεγαλύτερη εντύπωση όμως προκαλεί ο πλημμελής τρόπος με τον οποίο γίνεται η διαχείριση του υστερήματος των εργαζομένων.

Χωρίς την παραμικρή πρόνοια δηλαδή ούτε για τη μεγιστοποίηση των αποδόσεων αλλά ούτε και για τη διασφάλιση της διαφάνειας.

ΜΕ διαδικασίες που αφορούν τους τύπους μάλλον παρά την ουσία αλλά και με στελέχη που δεν διαθέτουν απαραίτητα ειδικές γνώσεις, το κάθε Ταμείο προχωρά σε αποφάσεις για επενδύσεις δισεκατομμυρίων συχνά με αυθαίρετο τρόπο.

ΟΙ πιθανές ζημίες ή καλύτερα οι απώλειες κερδών είναι η μία πλευρά του προβλήματος. Η άλλη είναι χωρίς αμφιβολία ο πλουτισμός λογής λογής επιτηδείων. Μόνο οι προμήθειες από συναλλαγές που δεν είναι πάντοτε αναγκαίες ή κερδοφόρες μπορεί να ανέλθουν σε δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ο πειρασμός είναι μεγάλος.

ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι ο διορισμός στη θέση του επικεφαλής ενός Ταμείου αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ρουσφέτια που μπορεί να κάνει ο εκάστοτε υπουργός Απασχόλησης. Όπως επίσης δεν είναι τυχαίο το ότι το υπουργείο Απασχόλησης θεωρείται παραδοσιακά ένας από τους τομείς της δημόσιας ζωής όπου ευδοκιμεί το μαύρο χρήμα.

Η μόνη απάντηση σε όλα αυτά είναι βέβαια η πλήρης και απόλυτη διαφάνεια. Αυτό υποσχέθηκε και η κυβέρνηση όταν ξέσπασε για πρώτη φορά το θέμα. Περιέργως έκτοτε η ενημέρωση σταμάτησε!