[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το ΠΑΣΟΚ έκανε ένα βήμα

ΕΠΕΙΣΕ Η ΔΕΝ ΕΠΕΙΣΕ ο Γιώργος Παπανδρέου το ευρύτερο εκλογικό σώμα με την εξαγγελία των μέτρων που περιλαμβάνονται στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ; Δύσκολο να απαντήσει κανείς με βεβαιότητα. Οπωσδήποτε ικανοποίησε το κομματικό ακροατήριο και την εκλογική του βάση. Έβαλε έναν πήχυ. Τον οποίο η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφύγει- τουναντίον καλείται να τοποθετηθεί επ΄ αυτού με σαφήνεια και όχι αμήχανους εξυπνακισμούς του τύπου «πού θα βρείτε τα χρήματα παιδιά;».

Από εκεί και πέρα όμως; Η κοινή γνώμη εμφανίζεται δύσπιστη απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και δείχνει ότι αργεί να λησμονήσει τα πεπραγμένα προηγούμενων περιόδων. Προφανώς αυτό υπονοούσε ο Γιώργος Παπανδρέου όταν έλεγε ότι με ευθύνη ανέλαβε το «ιστορικό κόστος» να ηγηθεί ενός κορεσμένου και κουρασμένου ΠΑΣΟΚ, αναγνωρίζοντας ότι «πολλοί είχαν θυμώσει μαζί μας». Το αν θα αναγνωριστεί η «θυσία» του θα το δείξει η ιστορία. Ο ίδιος εμφανίζεται βέβαιος ότι το κόμμα είναι τώρα ενωμένο και έτοιμο για νίκη στις εκλογές. Χμμμ! Εδώ μάλλον υπάρχει θέμα…

Το ΠΑΣΟΚ δεν εξαφάνισε ως διά μαγείας τα εσωκομματικά του προβλήματα ανακοινώνοντας το πρόγραμμά του. Έκανε απλώς ένα βήμα. Η κοινωνία άλλωστε δείχνει μία επίμονη προτίμηση στα πολιτικά κόμματα με μπετοναρισμένη εικόνα και συγχρόνως μία αποστροφή στους εύθραυστους πολιτικούς οργανισμούς που παραδίδονται στη δίνη των αντιπαραθέσεων των στελεχών τους.

Αν κοιτάξει κανείς προς τα Δεξιά… διαπιστώνει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει να επιδείξει παρά… ανύπαρκτο κυβερνητικό έργο. Ωστόσο, δεν έχει να αντιμετωπίσει τον «εσωτερικό εχθρό», ούτε φανερές κόντρες μεταξύ των πρωτοκλασάτων της. Όλα γίνονται υπόγεια. Ακόμη και σε μεγάλες κρίσεις π.χ. υποκλοπές, κουμπάροι, τα στελέχη της κυβέρνησης περίμεναν σαν αμίλητα ακούνητα στρατιωτάκια, κάτι σαν τους πραίτωρες του κ. Πολύδωρα δηλαδή, να περάσει η μπόρα.

Πιθανότατα έχει έρθει η ώρα να φανούν οι ηγετικές ικανότητες του κ. Παπανδρέου και η ικανότητά του να κρατήσει το ΠΑΣΟΚ ενωμένο. Εκεί θα κριθούν πολλά. Και όχι μόνο σε ένα πρόγραμμα, το οποίο θυμίζει και λίγο τα «ψιλά γράμματα» των τραπεζικών συμβάσεων που κανείς δεν διαβάζει- άσχετο αν στο τέλος καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό.