«Γυναίκα χωρίς πτυχίο δεν χωρίζει εύκολα»

«Οι γυναίκες δεν αποφασίζουν εύκολα να χωρίσουν, αφού σκέφτονται ότι θα έχουν οικονομικό πρόβλημα. Κι εγώ τρία χρόνια πριν χωρίσω τελικά, σκεφτόμουν το οικονομικό αδιέξοδο, καθώς όταν χώρισα δεν είχα ούτε δουλειά ούτε χρήματα».

Διαζευγμένη ύστερα από 6 χρόνια γάμου, η κ. Δέσποινα Σαγγανά, μητέρα ενός παιδιού, πολιτική επιστήμων, παραδέχεται ότι η απόφαση για το διαζύγιο είχε εκτός των άλλων και οικονομικό ρίσκο. «Τελικά υπερίσχυσε στο μυαλό μου η σκέψη ότι είχα δύο πτυχία. Θα βγω έξω και θα βρω δουλειά, σκέφτηκα». Η κ. Σαγγανά το ξεπέρασε έχοντας και τη βοήθεια των γονιών της, ωστόσο, όπως διαπιστώνει έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), τα διαζύγια στην Ελλάδα- που αυξάνονται

ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Οι Ελληνίδες παντρεύονται γύρω στα 28, ενώ το 1970 παντρεύονταν γύρω στα 23. Τριπλασιάστηκαν τα διαζύγια από το 1970 έως το 2004

την τελευταία δεκαπενταετία- θα ήταν περισσότερα αν πολλές από τις γυναίκες δεν εξαναγκάζονταν να παραμείνουν στον γάμο τους για οικονομικούς λόγους.

«Το οικονομικό είναι παράγοντας στρατηγικής σημασίας. Ακόμα και γυναίκες που πέφτουν θύματα ξυλοδαρμού, θα προτιμήσουν, ελλείψει χρημάτων και μόνο, να παραμείνουν στον αποτυχημένο γάμο τους», λέει η κ. Σαγγανά.

«Χαμηλές αμοιβές»
Με βάση και τα δεδομένα της ευρωπαϊκής έρευνας SΙLC για το εισόδημα και τις συνθήκες διαβίωσης, που διεξήχθη σε 10.930 ελληνικά νοικοκυριά από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία και το Ινστιτούτο Κοινωνικής Πολιτικής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών, συμπεραίνεται ότι οι διαζευγμένες και οι εν διαστάσει γυναίκες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας συναντάται ανάμεσα στις νεώτερες (20-39 ετών), στις χήρες (52,5%) και τις χωρισμένες γυναίκες (49,4%). «Οι Ελληνίδες φτωχαίνουν πολύ και με τον χωρισμό και με τη διάσταση, επωμίζονται τα παιδιά και τις ευθύνες», ερμηνεύει η κ. Χάρη Συμεωνίδου, διευθύντρια Ερευνών στο ΕΚΚΕ. «Σχεδόν οι μισές γυναίκες δεν εργάζονται ή εργάζονται με χαμηλές αμοιβές, ακόμη και ως μη αμειβόμενα μέλη οικογένειας, οπότε διστάζουν να αφήσουν έναν αποτυχημένο γάμο. Ακόμα και ανάμεσα στις πιο μορφωμένες γυναίκες, που πιθανόν έχουν καλύτερες αποδοχές, τα “οφέλη” του γάμου είναι συγκριτικά υψηλότερα, ενώ μετά το διαζύγιο είναι αμφίβολα, η διατροφή, π.χ., μετά το διαζύγιο δεν εξασφαλίζεται».

Περισσότερες σπουδές
Την ίδια ώρα, όμως, όπως διαπιστώνεται από την πανελλαδική έρευνα του ΕΚΚΕ για την οικογένεια (υπό την κ. Χάρη Συμεωνίδου), οι Ελληνίδες παντρεύονται πλέον αργότερα, γύρω στα 28, ενώ το 1970 παντρεύονταν λίγο πριν από τα 23 και οι Έλληνες κοντά στα 31. Ο κύριος λόγος αύξησης της μέσης ηλικίας γάμου είναι τα περισσότερα χρόνια σπουδών σήμερα σε σχέση με το παρελθόν. Ταυτόχρονα, τα στοιχεία δείχνουν αύξηση στα ποσοστά διαζυγίων ανά 1.000

κατοίκους (από 0,4%) το 1970, σε 1,1% το 2004) και στα ποσοστά διαζυγίων ανά 1.000 παντρεμένους άνδρες και γυναίκες (από 0,9% το 1970 σε 2,00% το 2002)- είναι, πάντως, τα χαμηλότερα, μαζί με της Ιταλίας, στην Ε.Ε.


Χαμηλό το ποσοστό συμβίωσης

ΤΟ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟ σε σύγκριση με όλες τις χώρες της Ε.Ε. ποσοστό εκτός γάμου συμβίωσης καταγράφεται στην Ελλάδα, μεταξύ ζευγαριών ηλικίας 15 ετών και άνω (1,85%, στοιχεία ΕΣΥΕ), και η διάρκειά της είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Εξηγείται, πάντως, καθώς στην Ελλάδα η συμβίωση αποτελεί απλά τον προθάλαμο του γάμου: το 73% των ζευγαριών που συζούν προχωρούν στο γάμο σε διάστημα μικρότερο των 3 ετών.