ΔΡΟΜΟΙ Απλώς…

… να είναι κανείς έτοιμος για όλα. Έτσι έλεγε πριν από μερικά χρόνια ο Ουμπέρτο Έκο για το Ίντερνετ και για τους κινδύνους του. Ξεκαθάριζε πάντως πως δεν είναι από εκείνους τους «φωταδιστές» που πιστεύουν πως η πρόοδος έχει πάντα θετική κατεύθυνση. Όμως, κανείς πολιτικός αρχηγός, κανένα πολιτικό κόμμα, καμιά πολιτική οργάνωση δεν θα μπορέσει ποτέ να καταργήσει το Ίντερνετ (άλλωστε δεν αποφάσισαν αυτοί για να υπάρξει).

Ο Έκο…
… έριχνε και μια ματιά στο μέλλον. Κι έλεγε πως, ακόμη και αν τα εθνικά κράτη είναι καταδικασμένα να εκλείψουν στον νέο αιώνα, μέσα από το Ίντερνετ θα μπορούσαν να πάρουν τη θέση τους «εικονικές διασυνδέσεις» μεταξύ πόλεων που θα έχουν κοινά συμφέροντα και ενδιαφέροντα. Ο άνεμος της παγκοσμιοποίησης μπορεί βέβαια να σαρώσει τις εθνικές γλώσσες και να επιβάλει την αγγλική (αυτός είναι ένας φόβος υπαρκτός). Όμως, για τον Ιταλό συγγραφέα, το υπόδειγμα του πολίτη που θα ανήκει στην νέα παγκόσμια κοινωνία είναι ο Απόστολος Παύλος. Γεννημένος στη Μικρά Ασία από ελληνόγλωσση εβραϊκή οικογένεια, διάβαζε το Τόρα στα εβραϊκά και έζησε στην Ιερουσαλήμ όπου μιλούσε αραμαϊκά. Σε όποιον του ζητούσε να αποδείξει την ταυτότητά του, έλεγε: «Civis romanus sum» («Είμαι Ρωμαίος πολίτης»). Ήταν αυτό ένα ενδιαφέρον παράδειγμα της παγκοσμιοποίησης που είχε επιβάλει η ρωμαϊκή αυτοκρατορία στις κτήσεις της, αφήνοντας να επιβιώσουν οι διαφορετικές γλώσσες και κουλτούρες, που καθεμιά τους επιτελούσε έναν συγκεκριμένο σκοπό. Έτσι και το Ίντερνετ σήμερα πια, δεν μιλάει μόνο αγγλικά: γίνεται ολοένα και πιο πολύγλωσσο. Τώρα μιλάει και σουηδικά. Σε ηλικία…
… 362 ετών, η «Ρost-och Ιnrikes Τidningar» εγκατέλειψε την έντυπη έκδοσή της και παραδίνεται στο Διαδίκτυο. Είναι μια επανάσταση μάλλον συμβολική για το επίσημο όργανο του σουηδικού κράτους. Η αρχαιότερη εφημερίδα του κόσμου σε ψηφιακή μορφή. Δεν είναι κάπως παράδοξο; Μάλλον όχι. Υπήρχαν λόγοι οικονομικοί. Η εφημερίδα που ίδρυσε το 1645 η βασίλισσα Χριστίνα έχει ένα παγκόσμιο ρεκόρ μακροβιότητας: 362 χρόνια στην επικαιρότητα. Από την 1η Ιανουαρίου δεν είναι πια διαθέσιμη παρά μόνο μέσα από το Ίντερνετ. Η εφημερίδα ιδρύθηκε τον δέκατο έβδομο αιώνα «για να δίνει λογαριασμό στους πολίτες», λέει ο Χανς Χολμ, πρώην αρχισυντάκτης της. Σιγά-σιγά άρχισε να ασχολείται με γενικότερα εθνικά και διεθνή θέματα, ώσπου έγινε μια «πλήρως ειδησεογραφική εφημερίδα». Ο εικοστός αιώνας, όμως, αποδείχτηκε ο μοιραίος της. Όσο πλήθαιναν οι ανταγωνιστικές εφημερίδες από τον ιδιωτικό τομέα, τόσο ροκάνιζαν τους αναγνώστες της.

Η τελευταία…
… φορά που βγήκε από τα πιεστήρια ήταν τον περασμένο Δεκέμβριο. Κυκλοφόρησαν τότε μόλις 1.500 φύλλα. Η νέα εφημερίδα παραμένει επίσημο όργανο της σουηδικής κυβέρνησης και διατίθεται δωρεάν μέσα από το Ίντερνετ. Σε αυτό ελπίζει για τη σωτηρία της. Όπως είπε ο Έκο πρέπει να είναι κανείς έτοιμος για όλα.