Πρόσωπο

«Δεν μας προετοιμάζουν για την αποτυχία»

Τολμά να εκτεθεί σε «άγριους ρόλους» η Μαρία Ναυπλιώτου και στην ταινία «Ψυχή στο στόμα» (που της χάρισε βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης)
υποδύεται μια γυναίκα εκτός ορίων
«Oηθοποιός εκτίθεται καθημερινά στα μάτια των θεατών και η αποδοχή με την απόρριψη μπορεί να εναλλάσσονται. Σημασία για τον ηθοποιό έχει η πορεία του», λέει η Μαρία Ναυπλιώτου. Άποψη που όπως φαίνεται την αντιπροσωπεύει απόλυτα, καθώς ρισκάρει αφού ετοιμάζεται να ερμηνεύσει τη Ναστάζια Φιλίποβνα στον «Ηλίθιο» του Ντοστογιέφσκι- ανεβαίνει τον Μάρτιο στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού- αλλά υποδύεται και μιαν αδίστακτη γυναίκα στον άγριο κόσμο της ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη «Η ψυχή στο στόμα».

Λόγοι που μας κάνουν να τη ρωτήσουμε αν ζούμε σε μια εποχή όπου όλα και όλοι είμαστε με την… «Ψυχή στο στόμα»: «Πολλοί από εμάς ζουν έτσι, με την ψυχή στο στόμα», πιστεύει η ίδια και συμπληρώνει πως «οι λόγοι είναι πολλοί: η ταχύτητα της εποχής, η ευτέλεια, η πνευματική ένδεια, η έλλειψη σεβασμού και αξιοπρέπειας, η οικολογική καταστροφή, η αίσθηση εγκατάλειψης που βιώνουμε από την Πολιτεία, το ότι συνήθως τρέχουμε πίσω από κάτι που δεν είμαστε σίγουροι ότι χρειαζόμαστε πραγματικά… και συνήθως δεν σταματάμε να δούμε τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας, συνεχώς προσπερνάμε και ποτέ κανείς δεν μπαίνει στη θέση κανενός ή σχεδόν ποτέ».

Μάλιστα μας λέει: «Έχω ζήσει κι εγώ δύσκολα πράγματα, με την… ψυχή στο στόμα κι ένιωσα συχνά να λυγίζω υπό το βάρος τους. Συγχρόνως όμως έμαθα να εκτιμώ όσα που μου δίνουν χαρά και να αντλώ από αυτά

ΙΝFΟ

Η ταινία «Η ψυχή στο στόμα», του Γιάννη Οικονομίδη, προβάλλεται στους κινηματογράφους.

δύναμη και ανακούφιση». Μπορεί λοιπόν ο σημερινός άνθρωπος της Δύσης να κερδίσει την ψυχική του ισορροπία και να μην είναι με την ψυχή στο στόμα;

«Θα ήταν πολύ εύκολο να απαντήσω αρνητικά. Επειδή όμως συνειδητά προσπαθώ να διακρίνω τις αχτίδες φωτός, ίσως να υπάρχει κάτι που μακροπρόθεσμα μπορεί να νικήσει την αδιαφορία, την ευτέλεια, την αδιαλλαξία, την άρνηση· και αυτό ίσως βρίσκεται στους χώρους της παιδείας και του πολιτισμού. Σήμερα ζούμε στην εποχή της εξειδίκευσης, με πολλές πληροφορίες, αλλά λείπει η βαθιά γνώση, η παιδεία, όχι η εκπαίδευση που καταντάει παπαγαλία. Η αποτυχία ειναι μέσα στο πρόγραμμα του καλλιτέχνη, αλλά μας ετοιμάζουν μόνο για την επιτυχία, όχι για την αποτυχία. Κι αυτό δημιουργεί μια ψυχική ανισορροπία. Γι΄ αυτό πρέπει να έχεις ανεπτυγμένη τη φαντασία σου και να είσαι με τεντωμένες κεραίες, γιατί η φαντασία σε βοηθάει να βγάλεις πέρα τις δυσκολίες της ζωή σου».

Για τους λόγους αυτούς είπε «ναι» στη τολμηρή πρόταση για τον ρόλο στην ταινία «Η ψυχή στο στόμα»- ερμηνεύει την άγρια και με σκοτεινό προφίλ ερωμένη του αφεντικού τού ήρωα που νταραβερίζεται με μαύρο χρήμα σε πιάτσες Ελλήνων και μεταναστών… «Ο ίδιος ο Οικονομίδης, το ταλέντο και το πάθος του για την τέχνη του με έκαναν να πω ναι», τονίζει. Όσο δε για το τι σημαίνει κι αν «εξαργυρώνεται» το βραβείο ερμηνείας που κέρδισε γι΄ αυτόν τον ρόλο, υπογραμμίζει απλά: «Σημαίνει χαρά και εξαργυρώνεται μόνο έτσι».

Και σε μια εποχή σαν τη δική μας, με το πρόβλημα της μετανάστευσης, πώς «στέκεται» η ελληνική κοινωνία;

«Ο κόσμος αλλάζει, το θέμα ειναι κατά πόσον η κοινωνία είναι ευέλικτη να δεχθεί αυτές τις αλλαγές.

Και η ελληνική κοινωνία δεν είναι. Φερόμαστε σαν αφεντικά στους ξένους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλοι οι μετανάστες είναι καλοί… Είμαστε λαός που έχει ζήσει αιώνες μετανάστευσης, αλλά δυσκολευόμαστε να προσαρμοστούμε στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται παγκοσμίως». Γέννημα-θρέμμα του θεάτρου η Μαρία Ναυπλιώτου θεωρεί ότι η στιγμή που βρίσκεται ο ηθοποιός πάνω στη σκηνή «είναι η μεγαλύτερη πρόκληση, γιατί υπηρετείς μια εφήμερη τέχνη που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή που την κάνεις και ποτέ δεν έχεις δεύτερη ευκαιρία, έτσι που να εμπεριέχει μια ιλιγγιώδη μοναδικότητα».

Αντίθετα, «το σινεμά πάνω απ΄ όλα είναι η τέχνη του σκηνοθέτη», παραδέχεται, αλλά διαπιστώνει ότι η μικρή κοινωνία που διαμορφώνεται κατά την περίοδο των γυρισμάτων με ανθρώπους από διαφορετικές ειδικότητες που δουλεύουν την ίδια στιγμή για το ίδιο πράγμα, προσφέρει σ΄ έναν ηθοποιό «μοναδικές εμπειρίες».
Η ευτέλεια ως πραγματικότητα

Για την τηλεόραση, η Μαρία Ναυπλιώτου υποστηρίζει: «Δεν ξέρω τι σημαίνει η τηλεόραση για έναν ηθοποιό, μπορώ να μιλήσω μόνο για μένα. Λόγω της “Αίθουσας του θρόνου” έχω ζήσει αξέχαστες στιγμές συνεργασίας, δημιουργίας και φιλίας. Επίσης εκεί συνάντησα ανθρώπους που για μένα ήταν άπιαστο όνειρο και ήταν ευλογία που δούλεψα μαζί τους».

Ξεκαθαρίζει πάντως πως η «η τηλεοπτική εικόνα που κυριαρχεί στα ιδιωτικά κανάλια είναι άθλια. Μόνο στα κρατικά κανάλια μπορείς να δεις κάτι της προκοπής, που να μη σε προσβάλλει».

Ναι, αλλά λένε το γνωστό: «Αυτά θέλει ο κόσμος»…
«Αν ο κόσμος έχει γνωρίσει μόνο την ευτέλεια, αυτήν αποδέχεται και ως… πραγματικότητα. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως οτιδήποτε ελαφρύ είναι και ευτελές, μπορείς να δεις μια απλή κωμωδία χωρίς να είναι σώνει και καλά ανεκδιήγητη και προσβλητική».

Ναι, αλλά πάρα πολλοί ηθοποιοί δεν χάνουν ευκαιρία να τρέξουν στη ΤV.

«Ένας ηθοποιός δεν αρνείται να παίξει σ΄ αυτήν για δύο λόγους: Ο ένας είναι όταν κάτι πραγματικά αξίζει, πράγμα που δεν είναι πολύ συχνό. Ο δεύτερος είναι ότι ένας ηθοποιός είναι κι αυτός άνθρωπος με ευθύνες, προβλήματα και λογαριασμούς…».