[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Ακυρώνουν στην πράξη την ανεξαρτησία των δικαστών

Η συνταγματική ανεξαρτησία των δικαστών ακυρώνεται στην πράξη, τονίζει ο τέως εφέτης και προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Αθηνών Χαρίλαος Κλουκίνας, ο οποίος παραιτήθηκε, δηλώνοντας πλήρως απογοητευμένος από την έλλειψη αξιοκρατίας στον χώρο της Δικαιοσύνης. Δικαιολογεί την πράξη του ως «ουσιαστική αντίδραση σε έναν αθέατο και ισοπεδωτικό μηχανισμό».

Η ανεξαρτησία των δικαστών, αρχή συνταγματικά κατοχυρωμένη, απέχει από την πραγματικότητα;

Θεσμικά και θεωρητικά υπάρχει πλήρης προστασία της ανεξαρτησίας του Έλληνα δικαστή. Στην πράξη όμως, ακυρώνεται σε μεγάλο ποσοστό από την ύπαρξη αυστηρής δομής στην ιεραρχία της Δικαιοσύνης, πράγμα που αντιφάσκει με τη διακηρυγμένη συνταγματική αρχή ανεξαρτησίας του δικαστή.

Παραιτηθήκατε πριν από δύο μήνες. Γιατί δημοσιοποιήσατε τώρα τις σκέψεις σας;

Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να προβάλω το προσωπικό μου πρόβλημα. Αυτό αποτέλεσε αφορμή για γενικότερες σκέψεις για όσα συμβαίνουν στη Δικαιοσύνη και ειδικότερα στην εσωτερική διοίκηση και λειτουργία της.

Ποια ήταν η σταγόνα που… ξεχείλισε το ποτήρι;

Η παντελώς αναιτιολόγητη μειοψηφία του προέδρου και δύο μελών τού Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου σχετικά με την προαγωγή μου, η οποία εν τέλει επιτεύχθηκε.

Τι σας οδήγησε στην έξοδο; Η πλήρης απογοήτευση από το γενικότερο κλίμα που υπάρχει στον χώρο της Δικαιοσύνης και η έλλειψη αξιοκρατίας.

Το διάστημα της θητείας σας στη θέση του προϊσταμένου του Πρωτοδικείου Αθηνών, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή σας;

Εκεί βίωσα σε μεγαλύτερο βαθμό το έλλειμμα Δικαιοσύνης στην εσωτερική της λειτουργία. Δεχθήκατε στην άσκηση των καθηκόντων σας πιέσεις άνωθεν;

Με τη στάση και την πολιτεία μου, ουδέποτε επέτρεψα σε κάποιον να με πιέσει.

Ποια πρέπει να είναι η αντίδραση του δικαστή σε τέτοιες περιπτώσεις;

Να σταθεί όρθιος και αν υπάρχει θεσμική προστασία, να προσφύγει στα αρμόδια όργανα. Είναι η παραίτηση μονόδρομος; Όχι, αυτό εξαρτάται από τις απόψεις και την κοσμοθεωρία του καθενός.

Τι απαντάτε σε όσους σας καταλογίζουν ότι «φυγομαχήσατε»;

Θεωρώ ότι η απόφασή μου συνιστά πράξη ουσιαστικής αντίδρασης σε έναν αθέατο και ισοπεδωτικό μηχανισμό.

Αν μένατε στη θέση σας, πιστεύετε ότι δεν είχατε άλλα να προσφέρετε;

Θα μπορούσα να προσφέρω, αλλά γνωρίζω αν το αποτέλεσμα θα ήταν ανάλογο των προσδοκιών και των οραμάτων μου.

Η παραίτησή σας αποτελεί «μήνυμα»;

Εξαρτάται από τον τρόπο που το προσεγγίζει ο καθένας, ανάλογα με τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του.

Τι θα λέγατε στους νέους δικαστές;

Ο δρόμος προς την ουσιαστική και πραγματική απονομή της Δικαιοσύνης είναι δύσβατος και απαιτείται ιδιαίτερο κουράγιο, επιστημονική επάρκεια και στην πορεία να μη χάσουν την επαφή τους με την κοινωνία.

Τι εισπράξατε από τους συναδέλφους σας;

Η αντίδραση της πλειονότητας ήταν συγκινητική. Πάρα πολλοί συνάδελφοι, ακόμα και άγνωστοι σε μένα, δήλωσαν τη συμπαράσταση και την επιδοκιμασία τους.

Χρεώνετε λάθη που κάνατε στην 23χρονη πορεία σας στη Δικαιοσύνη;

Λάθη κάνουμε όλοι οι άνθρωποι και κυρίως αυτοί που είναι της δράσης και της προσπάθειας. Άποψή μου είναι ότι καλύτερα να μετανιώσει κανείς για κάποιο λάθος που έκανε, παρά για κάτι που δεν έκανε.

Μπορούν να βελτιωθούν τα προβλήματα στην εσωτερική λειτουργία της Δικαιοσύνης; Βεβαίως, και αυτό πρέπει να αποτελέσει προσπάθεια όλου του δικαστικού σώματος.

Ανέφικτος στόχος η αξιοκρατική κρίση; Όχι, όταν οι αρμόδιοι τιμούν και στέκονται στο ύψος των περιστάσεων του λειτουργήματος που ασκούν. Ποιο θεωρείτε το πιο αναγκαίο μέτρο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της Δικαιοσύνης; Τα προβλήματα είναι πράγματι πολλά. Κανένα όμως, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται περιφερειακά και επιφανειακά. Ενώ στην Ευρώπη η Δικαιοσύνη βρίσκεται στη δεύτερη ή την τρίτη, το πολύ, θέση στους κρατικούς προϋπολογισμούς, στην Ελλάδα βρισκόμαστε στο τέλος.

Ο θεσμός της Αυτοδιοίκησης είναι επιτυχής;

Είναι πολύ επιτυχημένος, ύστερα και από τις βελτιώσεις που έγιναν στη διάρκεια της λειτουργίας του, διότι θωρακίζει την ουσιαστική ανεξαρτησία του δικαστή.

Τι θα θυμόσαστε από την πορεία σας;

Θυμάμαι περιπτώσεις που χρειάστηκε να πει κάποιος το μεγάλο «όχι» ή το μεγάλο «ναι», που εκεί νιώθει κανείς πράγματι ως δικαστής.

Τι θα θέλατε να ξεχάσετε κλείνοντας την πόρτα πίσω σας;

Θέλω να ξεχάσω τον ιδιαίτερο φόρτο εργασίας, που μετατρέπει τον δικαστή σε διεκπεραιωτή δικογραφιών, πράγμα που προσπάθησα να αποφύγω.