ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Ε.Χ. Γονατάς μαινόμενος…

Oι εκδόσεις «Στιγμή» τυπώνουν περιοδικώς τον «Κατάλογο» (άψογη δουλειά του Αιμίλιου Καλιακάτσου), με λογοτεχνική ύλη που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με συγγραφείς που εκδίδει η «Στιγμή». Σ΄ αυτό το 23ο τεύχος, μεταξύ άλλων πολλών επιλεγμένων με προσοχή θεμάτων, και μία επιστολή (14-5-1983) του σπουδαίου συγγραφέα και μεταφραστή Ε.Χ. Γονατά προς τον Νίκο Εγγονόπουλο. Αλλά τι επιστολή! Το 1983 ήταν η επέτειος των 120 χρόνων από τη γέννηση και 50 από τον θάνατο του Καβάφη και περιοδικά (ο Γονατάς αναφέρει τη «Λέξη» και την «Ευθύνη») δημοσιεύουν μεγάλα αφιερώματα.

Το τι σούρνει σε όλους τους πολύ γνωστούς συνεργάτες των αφιερωμάτων, πλην του Εγγονόπουλου, ο Γονατάς δεν περιγράφεται… Ο Εγγονόπουλος μετέχει στο αφιέρωμα της «Λέξης» και ο Γονατάς ξεκινώντας τού γράφει: «… Το γραπτό Σας αστραποβολάει με τη λάμψη ενός αληθινού διαμαντιού, έστω και από τα βάθη του σκουπιδοντενεκέ όπου είναι πεταμένο…». Και πιο κάτω παραλαμβάνει όλους τους άλλους. «… Ουδέποτεστην Οικουμένη ολόκληρη, υποθέτω- απετολμήθησαν τέτοιου είδους τυμβωρυχίες ομαδικές, εξεστομίσθησαν ομαδόν (…) τέτοια αίσχη, τέτοιες ανιερότητες, τέτοιες τραγικές ανευλάβειες και ακατονόμαστες ιεροσυλίες, όπως συνέβη στην περίπτωση αυτή, αλλά και τέτοιες βλακωδείες, από τους απατεώνες αυτούς που αυτοαποκαλούνται “πνευματικοί άνθρωποι”». Και η επιστολή τελειώνει πάλι με λόγια λατρείας προς τον Εγγονόπουλο και με ισοπεδωτικό και υβριστικό παραλήρημα για όλους τους άλλους: «… Ασπάζομαι με συγκίνηση το χέρι Αυτό, που τους ετράβηξε κατακούτελα, στο σταυρό, τέτοιες μπαστουνιές, που τα καρούμπαλα θ΄ αργήσουν πολύ να εξαλειφθούν από την κεφαλή τους. Δεν πειράζει που αυτοί όντας παχύδερμα, ρινόκεροι, ιπποπόταμοι, ίσως δεν το αντιλαμβάνονται, διότι τίποτε δεν τους διαπερνά…». Και για ποιους τα λέει όλα αυτά ο 59χρονος τότε Γονατάς; Να σημειώσω μόνο πέντε από τους 46 που έγραψαν σ΄ εκείνο το αφιέρωμα της «Λέξης»: Κάρολος Κουν, Γ.Π. Σαββίδης, Μάριος Πλωρίτης, Μανώλης Αναγνωστάκης, Νικηφόρος Βρεττάκος. Τι να υποθέσει κανείς;

Αξίζει να διαβαστούν
ΡΟΪΔΗΣ. Ο Σωκράτης Τιτούρης δημοσιεύει στη «Νέα Εστία» ένα θαυμάσιο- αθησαύριστοαφήγημα του Εμμ. Ροΐδη με τίτλο «Η Διακόνισσα». Ο Τιτούρης σημειώνει ότι το αφήγημα δημοσιεύτηκε την 1 Ιανουαρίου 1897 και- απ΄ όσο γνωρίζει- δεν αναδημοσιεύθηκε έκτοτε. Αξίζει να σημειωθεί, τονίζει, «ότι η έκφραση “ωνόμαζαν οι αρχαίοι σεμνάς τας Ερινύας” που απαντά στη “Διακόνισσα” απαντά και στην “Πάπισσα Ιωάννα”». Για τους σολωμιστές- και όχι μόνο- το περιοδικό δημοσιεύει κείμενο του Αλεξίου Στυλιανού με τίτλο «Διάγραμμα ποιητικής του σολωμικού έργου». Η «Νέα Εστία» μάς πληροφορεί ότι προσεχώς θα κυκλοφορήσει το βιβλίο του Αλεξίου «Διονυσίου Σολωμού, ποιήματα και πεζά», μια νέα επαυξημένη έκδοση από τις εκδόσεις «Στιγμή».

ΒΟΛOΣ. Η εξαμηνιαία έκδοση της Εταιρείας Κοινωνικής Παρέμβασης και Πολιτισμού (ΕΚΠΟΛ) «Μαγνησία», που κυκλοφόρησε πρόσφατα, αναγγέλλει με σημείωμα του προέδρου της ΕΚΠΟΛ Νικ. Έξαρχου την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου της εκδοτικής πορείας του περιοδικού, μιας και απέρχεται η διοίκηση της εταιρείας. Λίγα από τα θέματα του τεύχους: Ο Νίκος Διαμαντάκος γράφει για τον Θεόδωρο Αφεντούλη (1824-1893), τον Ζαγοριανό ιατροφιλόσοφο, ο Δημήτρης Τσιλιβίδης για την προσωπικότητα και τη δράση του γιατρού Γεωργίου Δ. Πιτσιώρη (1906-1997), ο Κώστας Λιάπης για τον πλούσιο εικαστικό κόσμο του Αϊγιωργίτη γλύπτη Νικόλα (1909-1990) και ο Β.Δ. Αναγνωστόπουλος για τις παραλλαγές του θαυμάσιου δημοτικού τραγουδιού «Κίνησαν τα καράβια τα Ζαγοριανά».

ΓΕΥΣΕΙΣ. Από το νέο τεύχος του περιοδικού «Γεύση- κουζίνα», που εκδίδει η Σόφη Καββαθά, να σημειώσω δύο θεματικές ενότητες: 1) Τα μυστικά της ινδικής κουζίνας, που ασφαλώς ενδιαφέρουν τους λάτρεις του είδους και 2) Πώς να μαγειρεύουμε για τα παιδιά, ένα πρωτότυπο θέμα με ευρηματική προσέγγιση.