«Δεν έχω να αποδείξω πως είμαιγιοςτου πατέρα μου»

Και το όνομα αυτού Κάιλ Ίστγουντ. Ναι, είναι ο γιος του Κλιντ, που για να μην πέσει στη βαριά σκιά του πατέρα επέλεξε να ασχοληθεί με την τζαζ μουσική. Και να υπογράψει το σάουντρακ της ταινίας του «Γράμματα από το Ίβο Τζίμα». Στα 38 του μάλλον θα έπρεπε να αγαπάει το ροκ ή την ποπ. Όμως ο Κάιλ έχει διαφορετική γνώμη. «Το ΄80 ήμουν έφηβος και δεν μου άρεσε πολύ αυτή η μουσική, με εξαίρεση τους Ρolice και τους Clash.

Γρήγορα ξέκοψα από τα γούστα των συνομηλίκων μου. Η τζαζ παραμένει ο πρώτος μου έρωτας», δηλώνει στη γαλλική «Liberation».

Σε αντίθεση με άλλα παιδιά διάσημων γονιών, ο Κάιλ δεν απασχόλησε τα μίντια λόγω οργισμένης εφηβείας. Μεγάλωσε σε ένα χωριό στην Καλιφόρνια, το Καρμέλ, όπου ο μπαμπάς ήταν ο δήμαρχος και λίγο σερίφης της περιοχής. Με κουκλόσπιτα γύρω του παρά με επαύλεις διάσημων σταρ του Χόλιγουντ. Επομένως το πρόβλημά του ήταν απλά να ικανοποιεί τον πατέρα του.

Μιλάει απαλά, χαμογελάει, δηλώνει «δεν έχω να αποδείξω ή να ξεπεράσω κάτι. Βρίσκομαι εδώ στο Ριτζ στο Παρίσι, γιατί η ομάδα του “Ίβο Τζίμα” του πατέρα μου βρίσκεται εδώ για την προώθηση της ταινίας».

Ο τζούνιορ Ίστγουντ επέλεξε από τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο να ζει στο Παρίσι, όπου δίνει συναυλίες τζαζ παίζοντας κοντραμπάσο. Στο σπίτι, όταν ήταν 12 ετών ο Κλιντ έπαιζε πιάνο κι έβαζε τον μικρό γιο του να του κάνει ακόρντο με το αριστερό χέρι. Γι΄ αυτό και επιδόθηκε στο κοντραμπάσο. «Το αριστερό χέρι είναι το σημαντικό», λέει. Στο πανεπιστήμιο παρακολούθησε κάποια μαθήματα κινηματογράφου. «Όμως δεν ονειρευόμουν να γίνω ηθοποιός, ποτέ δεν είχα τέτοιο πάθος.

Αυτό που μου άρεσε στο σινεμά, είχε να κάνει με ό,τι γινόταν πίσω από την κάμερα».

Η τζαζ ήταν το ρεφρέν της παιδικής του ηλικίας. Τότε που τοποθετούσε το κοντραμπάσο στη σκηνή του Κάρνεγκι Χολ, όταν ο μπαμπάς του έπαιζε στο πιάνο και τον συνόδευε. Ή όταν πάνω στους ώμους του Κλιντ γνώριζε τα μεγαλύτερα ονόματα, Ντέιβ Μπρούμπεκ, Σταν Γκετζ. Και σήμερα γιος ενός κινηματογραφικού θρύλου δηλώνει ότι δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική. Ίσως λίγο. «Είμαι ευχαριστημένος που τα πράγματα στην Ουάσιγκτον έχουν αρχίσει να κινούνται».