«Είναι σαν να γυρνάμε 30 χρόνια πίσω»

Πίσω από τις πόρτες ενός στούντιο, στο Βανκούβερ, ακουγόταν επίμονα το «Roxanne».

Έφτανε έτσι μάλιστα έξω, που οδηγούσε όσους το άκουγαν κατευθείαν στη μουσική είδηση: την επανασύνδεση των Ρolice, οι οποίοι πρόβαραν τα τραγούδια για την πρώτη εμφάνισή τους στην τελετή των Βραβείων Γκράμις, όπου ανακοίνωσαν και την περιοδεία τους, από 28 Μαΐου (κατά πάσα πιθανότητα και στην Αθήνα).

«Γύρισα 30 χρόνια πίσω», δηλώνει ο μπασίστας (ο Στινγκ). «Αναρωτιέμαι αν πρόσεξε- ο Στινγκ- πως έχω αλλάξει το στυλ μου», λέει ο κιθαρίστας Άντι Σάμερς. «Οne, two, three, four» δίνει την εκκίνηση ο ντράμερ Στιούαρτ Κόπλαντ. Και τα τρία κεφάλια (γκρίζα πια) είναι πάλι στις θέσεις τους.

Πριν από δυόμισι δεκαετίας, οι Ρolice κυριαρχούσαν στο ποπ/ροκ σύμπαν. «Κυρίες και κύριοι, we are the Ρolice and we are back», δίνει τώρα το σύνθημα από τη σκηνή ένας 55χρονος με πανκ εμφάνιση, ο Στινγκ. «Παίζαμε σε αρένεςθυμούνται- και νιώθαμε αγάπη γύρω μας. Μέσα όμως στα παρασκήνια, έπεφταν μπουνιές.

Ήμασταν τρεις ισχυρές και πολύ διαφορετικές προσωπικότητες». Ο Κόπλαντ είναι λαλίστατος και εξωστρεφής, ο Στινγκ φιλότιμος, σοβαρός και συνέχεια σκεπτικός και ο Σάμερς δείχνει πολύ πιο ευτυχισμένος όταν μιλάει για την κιθάρα και τα γκάτζετ της- περιγράφει ο Τζον Παρέλες στην «Ιnternational Ηerald Τribune».

Και οι τρεις τους είχαν- μετά τη διάλυση των Police, το ΄83- τις δικές τους πετυχημένες καριέρες. Ο Στινγκ, με το σουξέ από τη δισκογραφία ώς τα δάση του Αμαζονίου, ο Σάμερς με σταθερή παρουσία στα τζαζ πράγματα, ο Κόπλαντ ως καταξιωμένος συνθέτης μουσικών για ταινίες και συνεργασίες με τον Κόπολα και τον Όλιβερ Στόουν. Κράτησαν επαφή όλα αυτά τα χρόνια, έπαιξαν λίγες φορές περιστασιακά, απλά ποτέ δεν συμφώνησαν να ενωθούν ξανά.

«Ήμασταν πιο πολύ τού στυλ… “ξέχνα το!”». Ο Στινγκ, μιλώντας μια φορά στο ραδιόφωνο, είχε πει πως «η πιθανότητα να αναστηθούν πάλι οι Police είναι απλώς παράλογη».

Και νάτοι τώρα. «Σκεφτόμουν, “λοιπόν και τώρα τι;”», εξηγεί ο Στινγκ. «Κάνω ακόμη έναν δίσκο με λαούτο; Δεν θέλω και να περιοριστώ σε αυτό!

Κάνω άλλο ένα δίσκο α λα Στινγκ; Τι θα αιφνιδίαζε τον κόσμο; Ουάου, μπορεί να σκέφτομαι “αυτό”;» Ναι, ακριβώς αυτό σκεφτόταν. Η επανασύνδεση των Ρolice φαινόταν ως το πιο σωστό. «Ξύπνησα εκείνη τη μέρα με την επιθυμία να τηλεφωνήσω στα παιδιά και να τους πω “εμπρός, πάμε”».