δίκτυο

Ακριβό θέατρο

Ένα σπάνιο αρχαιολογικό εύρημα, η ανακάλυψη του αρχαίου θεάτρου των Αχαρνών στη διάρκεια εκσκαφών για την ανέγερση οικοδομής, λύνει προβλήματα- αφού εντοπίσθηκε πλέον το κέντρο του πολυπληθέστερου αρχαίου δήμου της Αθήνας και γεννά νέες προκλήσεις για τη σύγχρονη επιστήμη. Για να αποκαλυφθεί άμεσα το θέατρο θα πρέπει, όπως εξήγγειλε χθες ο υπουργός Πολιτισμού, να απαλλοτριωθεί ο χώρος και να ερευνηθεί. Πολύ περισσότερο θα πρέπει η ανασκαφή να επεκταθεί σε όμορο οικόπεδο αλλά και να προχωρήσει σε μεγάλο βάθος κάτω από την οδό Σαλαμίνος. Διότι εκεί πρέπει να βρίσκεται η ορχήστρα και το οικοδόμημα της σκηνής και ποιος ξέρει τι άλλες ανασκαφές και απαλλοτριώσεις θα προκύψουν, αφού τριγύρω υπάρχουν πολυώροφα κτίρια. Μα, πώς θα πείτε, όταν θεμελίωναν τις οικοδομές εκεί δίπλα δεν βρέθηκε τίποτα; Δεν είναι μακριά ο καιρός που στο κέντρο της Λάρισας χρειάστηκε να απαλλοτριωθούν και να διαλυθούν ολόκληρες πολυκατοικίες για την απελευθέρωση τού εκεί θεάτρου. Είναι προνόμιο για μια σύγχρονη πόλη να διαθέτει και αρχαίο θέατρο. Κοστίζει όμως κάτι παραπάνω ο απρόβλεπτος «επισκέπτης»- αλλαγή του δρόμου, και ποιος ξέρει τι άλλες ρυθμίσεις. Ας ευχηθούμε, λοιπόν, να πέσουν σύντομα τα απαραίτητα ποσά για τις απαλλοτριώσεις στο ταμείο που είναι μείον, και να μη μείνει μόνο «ολίγη από αρχαίο θέατρο», γιατί στην Αττική πολλά έχουν δει τα μάτια μας σημαντικά μνημεία να καταστρέφονται και να γίνονται σκουπιδότοποι από έλλειψη κονδυλίων όταν φεύγουν οι επίσημοι και οι τηλεοράσεις και μένουν μόνοι οι αρχαιολόγοι και οι πολίτες.


Μια μεγάλη επιτυχία

Δημιούργησε στο «Αμόρε» δύο Σκηνές με πλούσιο δραματολόγιο. Μας «σύστησε» πολλούς καινούργιους ξένους συγγραφείς που συνιστούν τη σύγχρονη ευρωπαϊκή θεατρική πραγματικότητα. Συγκέντρωσε γύρω του ό,τι καλύτερο από το φρέσκο υποκριτικό δυναμικό του τόπου. Κάλεσε και παλαιότερους ηθοποιούς όταν τους χρειάστηκε. Έδωσε το βήμα σε πολλούς νέους σκηνοθέτες και ΠΟΤΕ δεν τους υπονόμευσε όταν οι παραστάσεις τους επαινούνταν περισσότερο από τις δικές του. Από τους κόλπους του «Θεάτρου του Νότου» ξεπήδησαν σε όλους τους τομείς πολλά τάλαντα που είχαν εξέλιξη εξαιρετική. Κάλεσε να μοιραστούν μαζί του τη διεύθυνση του «Θεάτρου του Νότου» τον νεώτερό του Θωμά Μοσχόπουλο και την ακόμα νεώτερη Ελευθερία Σαπουντζή που έμελλε να χαθεί πολύ σύντομα. Κάλεσε ξένους σκηνοθέτες με εχέγγυα. Καθιέρωσε τον πολύτιμο για τους νέους θεσμό των «Δοκιμών». Προσπάθησε να καθιερώσει και άλλους όπως ο Διαγωνισμός Θεατρικού Έργου και το Εργαστήριο Συγγραφέων που δεν «περπάτησαν» καθώς και συμπαραγωγές με ξένα θεατρικά σχήματα. Περιστοιχίζεται από άξιους συνεργάτες που ξέρει να τους εμπιστεύεται και να τους τιμά. Και μετέτρεψε το «Αμόρε» σε ένα ζωντανό θεατρικό κύτταρο που πείθει και προσελκύει το κοινό και μάλιστα το νεανικό- ένα μικρό μοντέλο κρατικού θεάτρου. Ύστερα από όλα αυτά, πώς η επιλογή του Γιάννη Χουβαρδά στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου να μη θεωρηθεί μία μεγάλη επιτυχία του υπουργού Πολιτισμού κ. Γιώργου Βουλγαράκη;


Της γυριστής

Έφυγε κόσμος που θέλαμε και κόσμος που δεν χρειαζόταν. Έτσι προσπάθησε να δικαιολογήσει ο πρόεδρος της ΕΡΤ Χρήστος Παναγόπουλος την (εκούσια…) ένδεια παραγωγών στην Ελληνική Ραδιοφωνία- ειδικά στον Kosmos FΜ. Με ποιο κριτήριο «έφυγαν»; Ήταν ακατάλληλοι; Όχι. Ένας παραγωγός δεν κρίνεται μόνον από το αν είναι καλός ή κακός στη δουλειά του, κρίνονται και οι χαρακτήρες, έλεγε. Ίδε νέα ραδιοφωνικά κριτήρια! Όσο για την «εξορία» των εκπομπών λόγου δεν δίστασε να καταφύγει στην τακτική της γυριστής: στη Μαριάννα Κορομηλά η ΕΡΤ έκανε πρόταση με συμβόλαιο, είπε, αλλά «εξ όσων γνωρίζω, έκανε συνεργασία με τον Σκάι». Είναι που από τον περασμένο Μάιο θα επέστρεφαν οι εξορισμένες εκπομπές λόγου στην ΕΡΑ…