ΜΑΤΙΕΣ Η τραγωδία

Ένας άνδρας πεθαίνει, ύστερα από καβγά και γρονθοκοπήματα. Ένας άλλος άνδρας συλλαμβάνεται και προφυλακίζεται. Μια γυναίκα, μόνη πια, περνάει πολύ δύσκολες ώρες γιατί έμεινε ξαφνικά και τελείως αναπάντεχα χήρα. Μια άλλη γυναίκα βρίσκεται σε ανάλογη θέση, γιατί ο φίλος της σκοτώθηκε, ο σύζυγός της «γράφτηκε φονιάς»- όπως θά ΄λεγε κι ο Γκάτσος- και η ίδια, συντριμμένη, δεν θα μπορεί να κοιμηθεί από τις τύψεις. Τέλος, υπάρχουν τα παιδιά των δύο οικογενειών, που ζουν απελπισμένα αυτό το δράμα. Η «υπόθεση Βαρθολομαίου», με πέντε κουβέντες.

Φυσικά, κάποιες τηλεοράσεις και μερικά έντυπα κράτησαν από την τραγωδία μόνο τη μοιχεία. Ή κυρίως τη μοιχεία.

Κίτρινα πράγματα.

Μολονότι οι μισοί Έλληνες είναι μοιχοί, οι μισές Ελληνίδες μοιχαλίδες. Και ασφαλώς δεν θα γινόταν σήμερα καμιά συζήτηση για το φονικό στου Ζωγράφου, αν το θύμα δεν ήταν «υψηλόβαθμο» στέλεχος της Ν.Δ. και διοικητής του ΙΚΑ. Μοιχείες γίνονται κάθε ημέρα. Κάθε ώρα. Αλλά ουδείς ενδιαφέρεται, όταν οι «πρωταγωνιστές» είναι ο Κώστας και η Ελένη, η Μαρία και ο Χρήστος«άνθρωποι της διπλανής πόρτας» που λέμε.

Το σπίτι μου είναι κοντά στην Ακρόπολη. Την βλέπω. Βλέπω καθαρά το πελώριο τείχος κι ένα στενό δρομάκι, δίπλα του. Το είχαν επιλέξει για να διαπομπεύουν τις μοιχαλίδες, δεμένες σ΄ ένα γαϊδούριόπως διαβάζω. Και βρισκόταν σ΄ αυτή τη θέση, εκεί ψηλά, για να μπορούν να… απολαμβάνουν το «θέαμα» όλοι, ει δυνατόν, οι Αθηναίοι.

Εδώ και χρόνια η μοιχεία δεν είναι ποινικό αδίκημα. Ας ξεφύγουμε λοιπόν, επιτέλους, από το «κίτρινο» και ας σταθούμε με στοιχεία στο οικονομικό σκάνδαλο (αν υπάρχει), γιατί αυτό το σκάνδαλο (πάντοτε αν υπάρχει) αφορά στον ελληνικό λαό. Και ας δούμε και μιαν άλλη παράμετρο, που εύστοχα επισήμανε σε σχόλιό του στα «ΝΕΑ», ο διευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΝ, Δημήτρης Χατζησωκράτης:

«Στην υπόθεση Βαρθολομαίου υπάρχει μια διάσταση (…) που δεν θίγεται επί της ουσίας. Ο ντετέκτιβ (…). Το μείζον ζήτημα είναι, πώς διανοούμαστε ως κοινωνία να ανεχόμαστε την παρουσία και νόμιμη λειτουργία γραφείων ή και προσώπων που κύρια απασχόλησή τους είναι να παραβιάζουν την ιδιωτική ζωή των πολιτών.

Αντιστεκόμαστε, σωστά, ως πολίτες σε κάθε Εchelon, σε κάθε μορφή παρέμβασης και παρακολούθησής μας από κρατικές ή παρακρατικές υπηρεσίες, εγχώριες και ξένες, και δυστυχώς ανεχόμαστε την ύπαρξη των ντετέκτιβ ως να μη συμβαίνει τίποτα! Ως να είναι πολύ λογικό, ότι ο όποιος ιδιώτης δηλώνει ως επάγγελμα ντετέκτιβ, μπορεί να παραβιάζει ευθέως το άρθρο 5 του Συντάγματος, που προστατεύει ρητά την ιδιωτικότητα του πολίτη… ».