Νέοι Δίσκοι

«Θησαυροί» από παλιά σε νέο φως

Πάντα είχα την υποψία. Ότι το αριστερό αυτί ακούει καλύτερα μουσική απ΄ ό,τι το δεξί. Ώσπου και οι επιστήμονες το επιβεβαίωσαν. Επίσης το αριστερό αυτί- είπαν οι επιστήμονες- αντιλαμβάνεται τα ερωτόλογα πιο εύκολα· που σημαίνει πως είναι… ιδιαίτερα συναισθηματικός χαρακτήρας (το δεξί αυτί, τι κάνει;)

Τώρα που το σκέφτομαι λοιπόν, μάλλον θα άκουγα τους Jam μόνο από το… αριστερό ηχείο. Και έτσι εξηγείται η συναισθηματική φόρτιση από τα άλμπουμ τους και πιο πολύ από όλα από το «Αll Μod Cons», αυτό ήταν το απόλυτο, θεϊκό άλμπουμ· αυτό και το «London Calling» των Clash. Έπαιζε ίσως ρόλο και η ηλικία (οι επιστήμονες αυτής της όχθης κάτι θα είχαν να πουν) αλλά ο χρόνος έδειξε πως δεν ήταν μόνο αυτό. Ούτε- μόνο- το αριστερό μου αυτί. Θυμάμαι πως πήρα το βινύλιο με τους Πολ Γουέλερ, Μπρους Φόξτον, Ρικ Μπάκλερ και τις ξεκάθαρες mod αναφορές τους στο εξώφυλλο, θυμάμαι να το κρατάω αγκαλιά μέσα στο τρόλεϊ, να κόβω δρόμο από την Αρχιμήδους για Πλατεία Βαρνάβα με το «Αll Μod Cons» στα χέρια, το πώς έβγαλα το σελοφάν με την ετικέτα του jazz rock, το ακούμπησα στο πικάπ (μη γελάτε, δεν έφυγαν τα πικάπ) και άρχισε να παίζει… «Το Βe someone», «Μr Clean», «Βilly Ηunt», «Εnglish Rose», «Α΄ Βomb in Wardour Street»- είχα μάθει τα λόγια απ΄ έξω, το άκουγα ξανά και ξανά. Ακόμη και τώρα όταν μπαίνω στο Μετρό, περνάει από το μυαλό μου το «Down Αt Τhe Τube Station Αt Μidnight». Το «Αll Μod Cons» δηλαδή ποτέ δεν έφυγε. Ιδέα δεν είχα τότε πως ήταν ένα από τα σημαντικότερα άλμπουμ στην ιστορία του ροκ- ή όπως θέλει το λέει κανείς. Το «Αll Μod Cons» των Jam με την καταιγιστική ορμή του, τον εκρηκτικό συνδυασμό μελωδίας, ρυθμού και επαναστατικής τρέλας που δυναμίτιζε η σκληρή καθημερινότητα της εργατικής τάξης. Ήταν το 1978, στην Αγγλία. Χθες βράδυ, με το remastered αυθεντικό άλμπουμ (που συνοδεύεται από ακυκλοφόρητα και σπάνια κομμάτια και DVD με σκηνοθέτη τον Ντον Λετς με συνεντεύξεις, κλιπς, και λάιβ) συνειδητοποιώ πως το αριστερό αυτί είχε σωστό προσανατολισμό. Ο Γουέλερ συνεχίζει να γράφει διαμάντια· και με το «Αll Μod Cons» φαινόταν το πράγμα. Από νωρίς…


Ολική επαναφορά

Siouxsie and the Βanshess «Join Ηands» (1979), remastered με δύο bonus tracks. Δύσκολο, ακραίο και λαοφιλές. Πρόταση το «Ρlayground Τwist».

Siouxsie and the Βanshees «Κaleidoscope» (1980)

Στη remastered εκδοχή, με 9 επιπλέον από demos κομμάτια. Πρόταση: το «Skin».

Siouxsie and the Βanshees «Juju» (1981)

με τρία επιπλέον κομμάτια. Πρόταση:

«Spellbound, Νight Shift». Sonic Youth «Sonic Υouth» εκτενής έκδοση τού μίνι άλμπουμ του 1981/82 με 7 ακόμη λάιβ τραγούδια Ciccone Υouth «Τhe Whitey Αlbum». Οι Sonic Youth πιάνουν σήματα Μαντόνας. Για πρώτη φορά επανακυκλοφορεί έπειτα από 15 χρόνια.


Ο ένας ρίχνει το γάντι…

Ο Ρόμπερτ Σμιθ των Cure αρχίζει γύρω στο 1979 να κάνει παρέα με τους Siouxsie and the Βanshees, τα γκρουπ περιοδεύουν μαζί και είναι έτοιμος σχεδόν να αλλάξει στρατόπεδο για πάντα. Αντ΄ αυτού τα βρίσκει στο στούντιο με τον Στίβεν Σέβεριν και φτιάχνουν μαζί τους Τhe Glove, χωρίς- όπως είπαν- να ξέρουν τι είχαν στο μυαλό τους…

Οι Glove όμως- όπως και οι υπέροχοι Creatures της Σούζι και του Μπάτζι- βρήκαν τον δρόμο, έγραψαν το «Ρunish me with Κisses» (ακούστε οπωσδήποτε αυτό το κομμάτι). Σε κάθε γωνιά του «Βlue Sunshine», που επανακυκλοφορεί τώρα, αστράφτει η χημεία των δύο που οι εμπνεύσεις τους ενώθηκαν κάποια στιγμή στον χρόνο. Το «Γάντι» ήταν το σημάδι τους.

… ο άλλος σηκώνει την κιθάρα
Και άλλα σημάδια των- καλών- καιρών. Ο Τζον Πιλ (γκουρού του ραδιοφώνου και αξέχαστος αγαπημένος dj όσων άκουγαν αλλά και όσων έπαιζαν μουσική), καλούσε και ηχογραφούσε στο στούντιο του ΒΒC καλλιτέχνες- έτσι έμειναν κλασικά τα «Ρeel Sessions», κάτι ανάμεσα στο πιο καλά στημένο κονσέρτο και στην πρώτη δοκιμαστική πρόβα. Στη μνήμη του αφιερώνει τα τραγούδια της (στο στούντιο του Τζον 1991- 2004) η Πόλι Χάρβεϊ, σπαρακτικά, γλυκά και απελπισμένα.

Οι Ρulp του Τζάρβις Κόκερ έκαναν τη βόλτα τους από το ΒΒC τραγουδώντας για τους Common Ρeople και «Do Υou Remember the first Τime», ποπ σαν μαγικό χαλί πάνω από τον κόσμο που ήταν πρόθυμος να αλλάξει στο άψε-σβήσε μαζί τους. Στο «Classics from John Ρeel΄s ΑllΤime Festive Fifty» παρελαύνουν ουκ ολίγοι, από τους Undertones και τους Stereolab, ώς τον Μπομπ Ντύλαν, τους Smiths και τους υπεραγαπημένους του Fall. Είχε και ο Τζον Πιλ τις αδυναμίες του.