Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Από τη γονιμότητα στις τζουρτζουλί καρδούλες

Από τον αναγνώστη Γιάννη Πατέλη η στήλη έλαβε ένα ενδιαφέρον σημείωμα για τον Βαλεντίνο (με ή χωρίς κιτς καρδούλες). Και ακόμη- η στήληκι αν προτιμά τα «Κιτσερέλα πάρτι» κόντρα στο ροζ εμπορικό τρικ του «Αγίου» των ερωτευμένων, το παραθέτει προς τέρψιν των αναγνωστών:

«Ο Φεβρουάριος, με τις γιορτές του Καρναβαλιού (Carnavale, που σημαίνει αντίο κρέας, Από-κρεω), προστέθηκε στο ρωμαϊκό ημερολόγιο γύρω στα 700 π.Χ. Μια από τις ονομασίες του ήταν «Λουπερκάλιος» γιατί οι Ρωμαίοι γιόρταζαν στις 14 Φεβρουαρίου τα Lupercalia, μια παγανιστική γιορτή που είχαν ενσωματώσει στο ημερολόγιο από τις γιορτές των Ελλήνων για τον Πάνα. Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως όλοι οι λαοί, αισθάνονταν την ανάγκη μέσα στο δριμύ κρύο του χειμώνα να θυσιάσουν, να γιορτάσουν, να αντισταθούν με τη γενετήσια ορμή που ενσάρκωνε ο τραγοπόδαρος Παν, προστάτης των βοσκών. Στις γιορτές αυτές άνδρες ντυμένοι με δέρματα τράγων, Σάτυροι (Faunus) με φαλλούς τραγόμορφους και Μαινάδες και Νύμφες βρίσκονταν στη δίνη διονυσιακών οργίων με κίνητρο τη δύναμη της ζωής και τη γονιμοποίηση. Οι Ρωμαίοι, αρχικά λαός ποιμένων, γιόρταζαν στη Lupercal, εκεί που κατά παράδοση η λύκαινα μεγάλωσε τον Ρωμύλο και τον Ρώμο, ιδρυτές της Ρώμης, προς τιμήν του θεού Lupercus. Εκδηλώσεις που σιγά μετατρέπονται σε γιορτές της γονιμότητας, με πολύ έντονα παγανιστικά έθιμα (η γιορτή αυτή αργότερα θα μετατραπεί σε γιορτή των ερωτευμένων με τον Άγιο Βαλεντίνο και τον Άγιο Τρύφωνα). Στις γιορτές μετά τις απαραίτητες θυσίες δύο νέοι με το αίμα των θυσιών, μισόγυμνοι, έτρεχαν στην πόλη και σημάδευαν κυρίως τις νέες γυναίκες σαν σύμβολο γονιμότητας. Οι αρχικές βάρβαρες τελετές μετατρέπονται σε γιορτή στις 14 Φεβρουαρίου, όπου μέσα σε ένα δοχείο μπαίνουν τα ονόματα των κοριτσιών, ενώ τους κλήρους τραβούν τα αγόρια και ζευγαρώνουν παραμένοντας ζευγάρια μέχρι την επόμενη γιορτή.

Αργότερα στην κλήρωση μπαίνουν μόνο τα ονόματα των ανύπαντρων κοριτσιών, ενώ παράλληλα πια τα ζευγάρια ορκίζονται αιώνια πίστη. Αυτή λοιπόν την πολύ δημοφιλή ειδωλολατρική γιορτή είχε να αντιμετωπίσει η νέα τότε χριστιανική θρησκεία. Δύο μάρτυρες, ο Άγιος Τρύφωνας για τους ορθοδόξους, αργότερα προστάτης των οινοπαραγωγών και ο Άγιος Βαλεντίνος για τους καθολικούς, θα έπαιζαν αυτόν τον ρόλο.

Έτσι ο Πάπας Γελάσιος καθιέρωσε το 489 μ.Χ. τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα εορτασμού του Αγίου Βαλεντίνου. Όμως έπρεπε η χριστιανική γιορτή να προσαρμόσει τα ειδωλολατρικά έθιμα. Χρειαζόταν για τα νέα ζευγάρια ένα έθιμο με άλλη μορφή, εξαγνισμένου έρωτα. Έτσι επινοήθηκε ο μύθος του Αγίου Βαλεντίνου, ιερέα που μαρτύρησε την εποχή του αυτοκράτορα Κλαύδιου Β΄, ο οποίος πιστεύοντας ότι οι στρατιώτες θα πολεμούσαν καλύτερα αν δεν έχουν οικογένεια είχε απαγορέψει τον γάμο τους. Όμως ο Βαλεντίνος κρυφά τους πάντρευε. Συλλαμβάνεται το 269 μ.Χ., μαρτυρεί και εκτελείται.

Η γιορτή του Αγίου Τρύφωνα (επίσκοπου από τη Φρυγία) που εορταζόταν στις 14 Φεβρουαρίου από τους ορθοδόξους, με την εφαρμογή του Γρηγοριανού Ημερολογίου μετατέθηκε την 1η Φεβρουαρίου. Έτσι γιορτάζεται πια σε λίγες χώρες, παράλληλα με τον Βαλεντίνο, όπως π.χ. στη Βουλγαρία (η γιορτή του Αγίου Τρύφωνα Ζarezan, προστάτη των κρασιών και όχι μόνο).

Πώς δικαιολογείται όμως η ανταλλαγή δώρων και καρτών την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου; Υποτίθεται ότι ο Βαλεντίνος στη φυλακή ερωτεύεται, πλατωνικά, την κόρη του δεσμοφύλακα και της στέλνει γράμμα υπογράφοντας: «Από τον Βαλεντίνο σου!»…


Τον λαδώνει τον κουραμπιέ

Αγαπητή Ρhoebe, Έβλεπα τις προάλλες στην κρατική ΤV μας την παρουσίαση των πολύφερνων ασμάτων που θα μας εκπροσωπήσουν εθνικώς στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, με την κυρία Τάμτα, έναν κύριο Σαρμπέλ και τον κύριο Δάντη (όχι της Θείας Κωμωδίας και της Κολάσεως, τον άλλον, της Ναταλίας Γερμανού). Εδώ θα σταθώ. Καθώς ο κύριος αυτός, ο εθνικός μας εκπρόσωπος, έλεγε πως έβλεπε μια ταινία και άκουσε τη φράση «Εlvis has left the building» και του έμεινε και έτσι έγραψε το άσμα «Νo Μadonna». Ιδέα μου είναι ή έχουμε αρχίσει να χάνουμε λάδια;

Αφροδίτη Λαΐου, Μαρούσι Μπορεί να χάνουμε λάδια (κυρίως η κρατική μας τουβούλα που πάλι πανηγυράκια β΄ κατηγορίας στήνει με την ευγενική χορηγία του ελληνικού λαού και από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ), αγαπητή Αφροδίτη, αλλά κερδίζουμε και τον Έλβις και τη Μαντόνα και την εθνική ποιήτρια (συνεχίστρια της Σαπφούς και της Μυρτιώτισσας, αλλά αγγλιστί) που πλέον απαρνείται και τα θεία (το γνωρίζει ο πάσης Ελλάδος;). Νo Μadonna! Ούτε καν της Λούρδης;


Φτου σκόρδα

Αγαπητή Φοίβη, Ύστερα από το βραβείο γκάφας που έλαβε ο κ. Αλογοσκούφης από το CΝΝ για τη γνωστή γκάφα της αύξησης του ΑΕΠ, μήπως πρέπει να κάνει παρέμβαση η κυβέρνηση Καραμανλή να λάβει και ο κύριος Μητσοτάκης αναδρομικά το βραβείο για το γνωστό οικονομικό του επίτευγμα 0+0=14% στους μισθούς;

Βασίλης Αλεξ., Λαμία Πάτε φιρί φιρί να μου την γκαντεμιάσετε (φτου να μην τη ματιάξουμε) τη στήλη, αγαπητέ Βασίλη.

Ήρθα εγώ στο σπίτι σας να λέω τέτοια; Ε; Γκάφα είπαμε, καταστροφή θέλετε να φέρετε;