[ ΑΙΧΜΕΣ ] Για το κακό του τόπου

ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ στην πέμπτη εβδομάδα καταλήψεων των πανεπιστημίων. Ωστόσο η υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ και η ακύρωση της αναθεώρησης του άρθρου 16 θα μπορούσαν να έχουν λειτουργήσει ως παράγοντας εκτόνωσης. Οι κινητοποιημένοι φοιτητές και πανεπιστημιακοί θα μπορούσαν να έχουν άρει τις καταλήψεις και λύσει τις απεργίες, επισφραγίζοντας οι ίδιοι την επιτυχία τους και ταυτόχρονα εκπέμποντας σήμα σύνεσης στην κοινωνία.

Ασφαλώς, η πανεπιστημιακή κοινότητα τελεί εν αναμονή της κατάθεσης του νέου νόμου- πλαισίου και αυτό δικαιολογεί «αυξημένη επαγρύπνηση». Αλλά, στο μεταξύ, τα πανεπιστήμια θα μπορούσαν να πάρουν τουλάχιστον μια ανάσα, επιστρέφοντας στην ομαλή λειτουργία τους και αρχίζοντας να επουλώνουν τις πληγές που άνοιξε η μακρόχρονη αναστάτωση στην ακαδημαϊκή και διοικητική λειτουργία τους.

Φαίνεται, όμως, ότι η συντήρηση της έντασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αποτελεί στρατηγική της κυβέρνησης. Μόνο έτσι εξηγείται ότι κάθε φορά που το πανεπιστημιακό κίνημα εμφανίζει σημάδια κάμψης ή αποκτά λόγους αναδίπλωσης, η κυβέρνηση σπεύδει να το προβοκάρει προς την κατεύθυνση της πιο ακραίας εκδήλωσής του. (Και είναι αξιοσημείωτο, αλλά, δυστυχώς, εξηγήσιμο, ότι η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ σπεύδει να πέσει στην παγίδα που η ίδια καταγγέλλει).

Προ δύο εβδομάδων, σε μια στιγμή όπου ένα «διάλειμμα» των καταλήψεων ήταν ορατό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευδε να δηλώσει ότι το θέμα του ασύλου θα έρθει απομονωμένο και επειγόντως στο Κοινοβούλιο. Προχθές η Αστυνομία και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης με εμπρηστικές ανακοινώσεις πέτυχαν να προκαλέσουν έξαρση αντί για υποχώρηση, όπως διαφορετικά θα περιμέναμε, των καταλήψεων. Στο ίδιο πνεύμα, η υπουργός Παιδείας δηλώνει με απροκάλυπτο κυνισμό ότι η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να αιφνιδιάσει χρονικά αυτούς με τους οποίους όφειλε να συνομιλεί για τη διαμόρφωση του νέου νόμου- πλαισίου.

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση, συντηρώντας μια κατάσταση που αντικειμενικά βλάπτει το δημόσιο συμφέρον, εξυπηρετεί τους πολιτικούς στόχους της: Πρώτο, να εξαντλήσει τους «κινηματίες» πανεπιστημιακούς και φοιτητές, ώστε η κατάθεση του νομοσχεδίου να τους βρει με μειωμένες αντιστάσεις και απήχηση στην κοινή γνώμη. Δεύτερο, να ωθήσει το ΠΑΣΟΚ σε μια γραμμή που χαράζει η Αριστερά, ώστε να συμπιεστεί εκεί με αμφίπλευρες απώλειες. Το σχέδιο είναι πολιτικά κατανοητό. Εξίσου κατανοητό είναι ότι, ωφελώντας τη Ν.Δ., βλάπτει τον τόπο.