[ Δρόμοι ]

Η Ευρώπη…
… ωρίμασε λοιπόν για τις ιδέες τους; Εδώ και μια δεκαετία, τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα ήταν χαμένα στις ιδεολογικές διαφωνίες τους, που μερικές από αυτές χρονολογούνται από την εποχή του Χίτλερ. Όμως, με την ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ακροδεξιοί βρήκαν ξαφνικά συνοδοιπόρους. Έτσι σχημάτισαν τον συνασπισμό «Ταυτότητα, Παράδοση και Κυριαρχία» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σε αυτόν περιλαμβάνονται το κόμμα «Επίθεση» από τη Βουλγαρία, το οποίο δημοσιεύει λίστες των Βουλγαροεβραίων στην ιστοσελίδα του και το κόμμα της Αλεσάντρα Μουσολίνι, εγγονής του Ιταλού δικτάτορα. Αρχηγός του συνασπισμού είναι ο Μπρινό Γκολνίς του γαλλικού ακροδεξιού κόμματος του Λεπέν. Ο Γκολνίς είχε δικαστεί το φθινόπωρο στη Λυών ως αρνητής του Ολοκαυτώματος.

Οι ακροδεξιοί…
… ηγέτες επιμένουν, πάντως, πως δεν είναι ρατσιστές, τονίζουν πως έχουν πίσω τους 23 εκατομμύρια ψηφοφόρους και ισχυρίζονται πως, σε μια Ευρώπη που συνταράσσεται από τα αλλεπάλληλα κύματα μεταναστών και από τους πολιτισμικούς πολέμους για την ταυτότητα και τις αξίες της ηπείρου, ο ευρωπαϊκός λαός είναι πια ώριμος για να αποδεχθεί τις ιδέες τους. Μολονότι έχει δικούς του μόνο 20 από τους 785 ευρωβουλευτές, ο συνασπισμός χρηματοδοτείται με ένα εκατομμύριο ευρώ. Πολλοί από τους ηγέτες του παρουσιάζονται σήμερα με πιο μετριοπαθές πρόσωπο από ό,τι στο παρελθόν: παίρνουν αποστάσεις από τους νεοναζί, αποκηρύσσουν τη σβάστικα, δεν μιλούν πια με δηλητηριώδη γλώσσα. «Αυτά τα κόμματα έχουν περισσότερους οπαδούς από όσους δείχνει η εκλογική τους δύναμη», επισημαίνει ο Ζαν-Ιβ Καμύ του Ινστιτούτου Διεθνών και Στρατηγικών Σπουδών του Παρισιού. «Άλλωστε οι ευρωεκλογές δεν τραβούν ποτέ το ενδιαφέρον των ψηφοφόρων». Όμως, οι αριθμοί δεν απασχολούν ιδιαίτερα τους ακροδεξιούς για την ώρα. Λένε πως εκφράζουν ένα βαθύτερο λαϊκό αίσθημα.

Η Ολλανδία…
… που ήταν μια φιλελεύθερη και ανοιχτή κοινωνία, τα τελευταία χρόνια έχει στραφεί στον συντηρητισμό. Σε λιγότερο από ένα χρόνο είδαμε στην Πολωνία μια κυβέρνηση με τους πιο σκληρούς ακροδεξιούς. Στη Σλοβακία τους είδαμε να συγκυβερνούν με τους Σοσιαλδημοκράτες. Και στην Ουγγαρία να εξεγείρονται εναντίον του πρωθυπουργού. Οι ακροδεξιοί βρίσκουν απέναντί τους την πολιτική ηγεσία της Ευρώπης. Την περασμένη εβδομάδα, με μυστική ψηφοφορία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εμπόδισε δύο από αυτούς να γίνουν αντιπρόεδροι σε δύο επιτροπές της. «Μας εξέλεξαν σε αυτή τη Βουλή και έχουμε το δικαίωμα να εκπροσωπούμαστε», διαμαρτύρεται ο Φίλιπ Κλάιες, αντιπρόεδρος του εθνικιστικού φλαμανδικού κόμματος, που θεωρεί ότι το ευρωπαϊκό πολιτικό κατεστημένο κάνει εις βάρος των ακροδεξιών διακρίσεις.

Το κυριότερο…
… επιχείρημα του Κλάιες είναι αυτό: «Έχουμε 23 εκατομμύρια ψηφοφόρους. Δεν καταλαβαίνω πώς μπορούν κάποιοι να μας χαρακτηρίζουν ακραίους». Όμως, ο Χίτλερ πήρε την κυβέρνηση με πολύ περισσότερους ψηφοφόρους, χωρίς αυτό να τον εμποδίσει να κάνει ό,τι έκανε κατόπιν. Και χωρίς πάντως να τεθεί υπό απαγόρευση από τη γερμανική Βουλή (αργά ή γρήγορα, η άνοδος των ακροδεξιών θα υποχρεώσει την ευρωπαϊκή ηγεσία να εξετάσει και αυτό το ζήτημα).