[ ΡΙΠΕΣ ] Έξοδος

ΚΛΕΙΣΤΟ πανεπιστήμιο σημαίνει νεκρό πανεπιστήμιο. Με τη διατύπωση αυτή των καθηγητών που τάσσονται υπέρ ενός τρίτου δρόμου για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση συμφωνεί ασφαλώς η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Και ίσως να αποτελεί και την ουσία της αντιπαράθεσης με όσους πανεπιστημιακούς υποστηρίζουν μια μάχη μέχρις εσχάτων.

ΓΙΑΤΙ βέβαια είναι ορατός ο κίνδυνος να οδηγηθεί το εκπαιδευτικό κίνημα σε αδιέξοδο και στην απομόνωση, καθώς είναι πλέον προφανής η αναντιστοιχία της έντασης των κινητοποιήσεων με την αντίληψη της κοινωνίας για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

ΟΙ επαναλαμβανόμενες πορείες ανά εβδομάδα, τα επεισόδια που κάθε τόσο ξεσπούν με αναρχικούς και βέβαια η δυσφορία όσων φοιτητών απειλούνται με το χάσιμο άλλης μιας εξεταστικής, αποτελούν σίγουρη συνταγή ήττας.

ΚΑΙ το μεν συνδικαλιστικό αδιέξοδο ασφαλώς έχει μικρή σημασία. Ο πραγματικός κίνδυνος όμως είναι μέσα από την αδιαλλαξία να περάσουν τελικώς οι προτάσεις Γιαννάκου ως έχουν σήμερα- να υπερισχύσει δηλαδή μια κολοβή και συντηρητική μεταρρύθμιση που θα αφήσει ανέγγιχτα, αν δεν επιδεινώσει, τα προβλήματα των πανεπιστημίων.

ΔΕΝ θα πρέπει να καλλιεργούνται αυταπάτες. Εδώ που έχουμε φτάσει, οι πιθανότητες μιας συναινετικής εξόδου από την κρίση είναι μικρές. Έστω και τώρα ωστόσο, έχει μεγάλη σημασία να υπάρξουν θετικές προτάσεις που θα αποτελέσουν πόλο συσπείρωσης στα ΑΕΙ, αλλά και βάση διαλόγου με την κοινωνία.

ΓΙΑΤΙ η κοινωνία πριν από όλους κατανοεί ότι τα πανεπιστήμια πρέπει να αλλάξουν.