ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ / ΑΓΟΡΕΣ

Μεγάλα ντιλ στα σκαριά

Πάνω από 17 δισ. ευρώ κόστισε ο χορός των εξαγορών και συγχωνεύσεων που άνοιξε στην ελληνική αγορά το 2006, και όλα δείχνουν (υπερβάλλουσα ρευστότητα, ντιλ που έμειναν στη μέση, πιέσεις του ανταγωνισμού για μεγαλύτερα επιχειρηματικά σχήματα) ότι θα συνεχιστεί και το 2007- και μάλιστα με εντονότερους ρυθμούς.

Όπως υποστηρίζουν στελέχη της αγοράς, μόνο κάποιος αστάθμητος παράγοντας (ύφεση στην οικονομία των ΗΠΑ ή κάποια σοβαρή γεωπολιτική αναταραχή) θα μπορούσε να κόψει την όρεξη των private equity funds, η ρευστότητα των οποίων υπολογίζεται ότι ξεπερνά αυτή τη στιγμή τα 250 δισ. δολάρια.

Αν συνυπολογιστούν και οι δυνατότητες που έχουν για τραπεζικό δανεισμό, η αγοραστική τους δύναμη υπερβαίνει το 1,2 τρισ. δολάρια!

Τα ξένα επενδυτικά funds μπορεί να πρωταγωνιστήσουν στις εξαγορές και συγχωνεύσεις στην ελληνική αγορά, όμως και οι εγχώριοι παίκτες είναι σε θέση να χρηματοδοτήσουν νέες εξαγορές και συγχωνεύσεις.

Στις τράπεζες, στις επιχειρήσεις ιδιωτικής υγείας, στην ηλεκτρική ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στο λιανεμπόριο, στις κατασκευές, στην ακτοπλοΐα, στις ασφάλειες, αλλά ακόμη και στα καζίνο, οι επιχειρηματικοί γάμοι που επισημοποιήθηκαν αλλά και αυτοί που κυοφορούνται θα έχουν σαν αποτέλεσμα η ελληνική αγορά να αποκτήσει περισσότερο ολιγοπωλιακά χαρακτηριστικά.

Τρεις-τέσσερις μεγάλοι όμιλοι θα έχουν στα χέρια τους τη μερίδα του λέοντος από την πίτα της αγοράς στην οποία δραστηριοποιούνται, με τις μεσαίες και μικρότερες επιχειρήσεις να περιορίζονται στα υπόλοιπα κομμάτια της πίτας.

Κούρσα τραπεζών
Η κούρσα των εξαγορών και συγχωνεύσεων που ξεκίνησε πριν από περίπου 15 χρόνια στον τραπεζικό κλάδο, όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά φαίνεται να έχει μπροστά της πολύ δρόμο ακόμη.

Η Τράπεζα Πειραιώς δεν έχει πει ακόμη την τελευταία της λέξη για την Τράπεζα Κύπρου, και στην αγορά εκτιμούν ότι το ενδεχόμενο να επανέλθει με μια καλύτερη προσφορά είναι ανοικτό, ενώ η προοπτική ιδιωτικοποίησης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου έχει ανοίξει την όρεξη των μεγαλύτερων τραπεζιτών της χώρας.

Την ίδια στιγμή ο όμιλος της Εθνικής ενέγραψε μετά την εξαγορά της Finansbank σημαντικές υποθήκες για να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην τραπεζική αγορά της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης βέβαια και της Ελλάδος, ενώ η εξαγορά της Εμπορικής από την Credit Αgricole αλλά και η τριπλή συμμαχία των Μarfin- Εγνατίας- Λαϊκής έχει αλλάξει τα δεδομένα του ανταγωνισμού στην ελληνική τραπεζική αγορά, με αποτέλεσμα η ανάγκη για τη δημιουργία μεγαλύτερων τραπεζικών ομίλων να γίνεται περισσότερο πιεστική.

Αλλάζουν όλα στην ενέργεια
Με φόντο την πίτα των 4 δισ. ευρώ της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, που μέχρι σήμερα σχεδόν μονοπωλείται από την ΔΕΗ – με εξαίρεση τις εισαγωγές ρεύματος και τις μονάδες των ΕΛΠΕ και της Τέρνα- οι συμμαχίες ανάμεσα σε ξένους και ελληνικούς ενεργειακούς ομίλους δίνουν και παίρνουν τον τελευταίο καιρό: Ο όμιλος Μυτιληναίου συμμαχεί με τον όμιλο της Ελληνικής Τεχνοδομικής για να διεκδικήσουν από κοινού λιγνιτικές μονάδες ενώ έχουν συμφωνήσει με τα ΕΛΠΕ για κοινές δραστηριότητες στη παραγωγή ενέργειας, με την προϋπόθεση βεβαίως ότι θα ελέγξουν το ένα τουλάχιστον από τα τρία λιγνιτορυχεία που πρόκειται να ιδιωτικοποιηθούν.

Την ίδια στιγμή όμως ο όμιλος Μυτιληναίου βρίσκεται σε συζητήσεις και με την γερμανική ΕΟΝ με στόχο να διεκδικήσουν στις αρχές Φεβρουαρίου, από κοινού μια από τις τρεις ιδιωτικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού.

Είναι πλέον σαφές ότι το «πάνω χέρι» στη διανομή της πίτας της αγοράς ηλεκτρισμού θα το έχουν ξέΡΕΠΟΡΤΑΖ:

Τα ξένα επενδυτικά funds θα πρωταγωνιστή- σουν σε εξαγορές και συγχωνεύσεις στην ελληνική αγορά

νοι ενεργειακοί όμιλοι: Η ισπανική Ιberdrola που συμμάχησε ήδη με τον όμιλο Βαρδινογιάννη, η αυστριακή Verbund που φλερτάρει με την Τέρνα και δηλώνει αποφασισμένη να διεκδικήσει μια από τις τρεις νέες ιδιωτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, αλλά και η ιταλική Εnel που έχει συμμαχήσει με τον όμιλο Κοπελούζου.

Στην ακτοπλοΐα
Η απόκτηση του 40% των μετοχών της Ηellenic Seaways από τον εφοπλιστή Πάνο Λαζαρίδη τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα στην ελληνική ακτοπλοϊκή αγορά, η οποία έχει μπει και αυτή στον αστερισμό των εξαγορών και συγχωνεύσεων με «όλους να μιλούν με όλους».

Οι Μινωικές Γραμμές δείχνουν να βρίσκονται σε κοινή πορεία πλεύσης με τον βασικό τους μέτοχο που είναι ο όμιλος της Αttica Group, η ΑΝΕΚ προετοιμάζεται για μεγάλη αύξηση κεφαλαίου ο τρόπος κάλυψης του οποίου θα απαντήσει και στο ερώτημα για το αν θα υπάρξει στρατηγικός επενδυτής στην εταιρεία και ποιος θα είναι αυτός.

Ντιλ παντού
Οι δραματικές ανακατατάξεις που δρομολογήθηκαν στον χώρο της ιδιωτικής υγείας με την απόκτηση του ελέγχου του ομίλου Υγεία από τον όμιλο της Μarfin, την πρόσδεση στη συνέχεια στο άρμα του Υγεία των μαιευτηρίων Μητέρα και Λητώ, την είσοδο στο μετοχικό κεφάλαιο του Ιατρικό Αθηνών, του γερμανικού ομίλου Ασκληπειός αλλά και την αναζήτηση στρατηγικού επενδυτή από τον όμιλο της Εuromedica.

Όλα δείχνουν ότι οι ανακατατάξεις στο χώρο της ιδιωτικής υγείας- μέσω εξαγορών και συγχωνεύσεων- θα συνεχιστούν κατ΄ ανάγκην, με επόμενο μήλον της έριδος το μαιευτήριο Ιασώ το οποίο βρίσκεται μόνιμα αντιμέτωπο με το φλερτ ελληνικών αλλά και ξένων επενδυτικών κεφαλαίων.

Στον χορό των εξαγορών και συγχωνεύσεων έχει μπει μετά από μια σχετικά μακρά περίοδο νηνεμίας και ο κλάδος των ασφαλειών, αρχής γενομένης με την εξαγορά της Αlpha Ασφαλιστικής έναντι 225 εκατομμυρίων ευρώ από την γαλλική Αxa, και στη συνέχεια η απόκτηση του 30% της Ευρωπαϊκής Πίστης από την Τράπεζα Πειραιώς. Την σκυτάλη των deals στην ελληνική ασφαλιστική αγορά παίρνει ο Φοίνιξ για την απόκτηση του οποίου φαίνεται να ενδιαφέρεται, μεταξύ άλλων, και ο όμιλος της Ασπίς.

Στα τρόφιμα ολοκληρώθηκε η δημιουργία του ομίλου της Vivartia ο οποίος διαμορφώνει νέα δεδομένα στην ελληνική αγορά τροφίμων και ποτών, καθώς οι επιχειρήσεις που βρίσκονται στην αντίπερα όχθη με την Vivartia πιέζονται να αναζητήσουν και αυτές τις δικές τους στρατηγικές συμμαχίες.

Νέα δεδομένα διαμορφώθηκαν και στις τηλεπικοινωνίες, μετά την απόκτηση της Γερμανός από την Cosmote, την στρατηγική συνεργασία της Sistema με την Ιntracom, την εξαγορά της Ηellas Οn Line από την Ιntracom και στη συνέχεια την απόκτηση από την ρωσική Comstar (θυγατρική της Sistema) του 51% της νέας Ηellas Οn Line. Αλλά και στον συγγενή κλάδο της πληροφορικής τα πράγματα άλλαξαν με την δημιουργία της νέας SingularLogic αλλά και την εξαγορά της Unisystems από τον όμιλο της Ιnfo Quest.


Φουντώνει ο πόλεμος του καναπέ

Σε παιχνίδι για λίγους ισχυρούς παίκτες εξελίσσεται ο ανταγωνισμός στον κλάδο του οικιακού επίπλου, ενώ νέες αλυσίδες χαμηλού κόστους εισέρχονται στην αγορά, διεκδικώντας μερίδιο από μια διόλου ευκαταφρόνητη πίτα αξίας άνω των 500 εκατ. ευρώ.

Η αλυσίδα καταστημάτων Ηabitat που έβαλε λουκέτο, είναι το πρώτο μεγάλο θύμα του άγριου ανταγωνισμού που έχει ξεσπάσει στον κλάδο, στον οποίο μετρούν απώλειες εκατοντάδες μικρές επιχειρήσεις. Τα καταστήματα Εntos της Sato και Ρlanet Ηome του ομίλου Γιαννούλα σηματοδοτούν ένα νέο πόλεμο τιμών στον τομέα του φθηνού οικιακού επίπλου, ο οποίος αναπτύσσεται αλματωδώς και κυριαρχείται από τη Ηouse Μarket του ομίλου Φουρλή, μέσω της σουηδικής ΙΚΕΑ. Τα καταστήματα αυτά «ζήλεψαν τη δόξα» του ΙΚΕΑ και σκοπεύουν να το ανταγωνιστούν με τα δικά του όπλα: με χαμηλές τιμές και πουλώντας όχι μόνο έπιπλα αλλά και είδη οικιακού εξοπλισμού και σε μεγάλους χώρους. Ειδικά το Ρlanet Ηome παρέχει στους πελάτες του τη δυνατότητα συναρμολόγησης των επίπλων που αγοράζουν, στον χώρο τους. Όσο για τα Εntos, αναπτύσσονται με franchise και λειτουργούν πλέον ως μικρά «ΙΚΕΑ» με μεσαίας επιφάνειας καταστήματα (γύρω στα 2.000 τ.μ.).

Οι μικρές βιοτεχνίες
Στελέχη της αγοράς εκτιμούν ότι ο πόλεμος τιμών θα συνεχιστεί στα φθηνά έπιπλα πλήττοντας αρχικά τις μικρές βιοτεχνίες, οι οποίες μέχρι σήμερα στο ντιζάιν και το ευρύ δίκτυο καταστημάτων των μεγάλων του χώρου (ΙΚΕΑ, Sato, Νeoset) αντιπαρέτασσαν το πλεονέκτημα των χαμηλών τιμών. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο «πόλεμος του καναπέ», όπου οι προσφορές που παρέχουν οι αλυσίδες επίπλου όπως η Νeoset, ρίχνοντας τα περιθώρια κέρδους τους κάτω του 15%, επιχειρούν να εξουδετερώσουν την πολιτική μάρκετινγκ του ΙΚΕΑ. Τα περιθώρια συγκέντρωσης της αγοράς πάντως είναι ακόμη μεγάλα, παρά τη σημαντική ανάπτυξη μέσω εξαγορών και νέων καταστημάτων, στην οποία προέβησαν την τελευταία πενταετία αλυσίδες όπως οι Βo Concept, Μoda Βagno, κ.ά.

Τα σχέδιά τους
Όσον αφορά τις νέες αφίξεις στην αγορά, ο όμιλος Sato διαθέτει πάνω από 20 σημεία πώλησης Εntos πανελλαδικά, ενώ για του χρόνου στοχεύει να αναπτύξει ακόμη 5 καταστήματα, 3 από αυτά στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και 2 στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Φέτος τα καταστήματα Εntos, σε μια χρονιά που δεν ήταν όλα σε πλήρη λειτουργία, αναμένεται να συμβάλουν με πωλήσεις 21,5 εκατ. ευρώ στον ενοποιημένο τζίρο του ομίλου. Με βάση όσα έχει ανακοινώσει η Sato, το 2009 η αλυσίδα Εntos θα έχει φτάσει να κάνει πωλήσεις 40 εκατ. ευρώ, με καταστήματα διπλάσιας επιφάνειας από τα σημερινά (γύρω στα 4.000 τ.μ.). Εκτός από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, προγραμματίζει το άνοιγμα ενός καταστήματος Divani & Divani, καθώς και τη λειτουργία δύο νέων καταστημάτων της νέας επιχειρηματικής του δραστηριότητας Leather Concept, αρχής γενομένης από το Μοσχάτο.

Στο Μοσχάτο εγκαινιάστηκε πρόσφατα και το πρώτο Ρlanet Ηome του ομίλου Γιαννούλα, επιφανείας 7.000 τ.μ. Το κατάστημα διαθέτει 2.500 κωδικούς ειδών οικιακού επίπλου (στόχος είναι να φθάσουν τους 3.700) σε χαμηλές, σύμφωνα με την εταιρεία, τιμές. Σε ό,τι αφορά την προέλευση των προϊόντων, 25% προέρχεται από την αγορά της Κίνας, 35% από την Ευρώπη (κυρίως τα κουζινικά), 25% από την Τουρκία (στην πλειονότητά τους έπιπλα) και το υπόλοιπο από άλλες χώρες της Ασίας. Σύμφωνα με τις επιδιώξεις του ομίλου Γιαννούλα για την περαιτέρω επέκταση της αλυσίδας, στόχος είναι η δημιουργία καταστημάτων άνω των 5.000 τ.μ. σε μεγάλα αστικά κέντρα. Το 2007 αναμένεται να λειτουργήσουν τα δύο καταστήματα, σε Θεσσαλονίκη και Μαρούσι.

Μεγάλες προσφορές
Πάντως, όσο εισέρχονται νέοι «παίκτες» στην αγορά τόσο μεγαλώνει ο ανταγωνισμός στον κλάδο, που τα τελευταία χρόνια βιώνει ισχυρές πιέσεις στην κερδοφορία του. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλές εταιρείες του κλάδου έχουν την αφετηρία τους πριν από τουλάχιστον μία τετραετία. Από το 2001-2002 και μετά τα έσοδα των εταιρειών επίπλου μειώνονται συνεχώς, με εξαίρεση το 2004 όταν οι Ολυμπιακοί και τα έργα επίπλωσης των Χωριών Τύπου έδωσαν προσωρινή ανάσα στους ισολογισμούς των μεγάλων ομίλων της Sato, της Νeoset και του Δρομέα. Μετά την ολοκλήρωση αυτών των έργων, βασική πηγή εσόδων για τις εταιρείες είναι πλέον οι λιανικές πωλήσεις, οι οποίες υποχωρούν συνεχώς. Έτσι, προκειμένου να δελεάσουν τους καταναλωτές και να διατηρήσουν τα μερίδια που κατέχουν στην αγορά, οι επιχειρήσεις δεν μπορούσαν παρά να παρέχουν πρωτόγνωρες για την Ελλάδα εκπτώσεις. Ειδικά την περίοδο των εκπτώσεων, τον Ιανουάριο, αναμένεται να δούμε εκπτώσεις στα είδη επίπλου της τάξεως του 40%- 50%. Στην κούρσα αναμένεται να μπει και το ΙΚΕΑ, όχι μόνο διαθέτοντας προϊόντα της σε χαμηλότερη τιμή, αλλά και εισάγοντας ειδικούς κωδικούς που δεν έχουν κυκλοφορήσει στην ελληνική αγορά, ειδικά για την περίοδο των εκπτώσεων.

Περισσότερες εισαγωγές
Επιπλέον, για τη μείωση του κόστους οι εταιρείες του κλάδου αυξάνουν τις εισαγωγές προϊόντων από τρίτες χώρες, τα οποία μέχρι πρότινος παρήγαν στην Ελλάδα. Η εξαγορά της Βiente- αμιγώς εμπορική επιχείρηση- από τη Νeoset, η ενίσχυση της επίσης εμπορικής ΒoConcept από τον όμιλο Sato, αλλά και οι επιλεκτικές εισαγωγές προϊόντων- όπως, για παράδειγμα, οι καρέκλες που έρχονται στην Ελλάδα από την Κίνα- δείχνουν τον δρόμο που επιλέγουν πλέον οι μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου.


Εταιρείες καυσίμων: Θέλουν το μονοπώλιο και στη λιανική

Μονοπώλιο και στην αγορά λιανικών πωλήσεων καυσίμων θέλουν να γίνουν οι εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών- όπως καταγγέλλλουν οι βενζινοπώλεςκαι μεθοδεύουν τη δημιουργία ιδιόκτητων πρατηρίων «ευρωπαϊκών προδιαγραφών». Ήδη οι πετρελαϊκές εταιρείες έχουν βάλει στο μάτι τα πρατήρια-«φιλέτα» που βρίσκονται σε επίκαιρα σημεία, ενώ δρομολογούν την αύξηση του στόλου των ιδιοδιαχειριζόμενων σταθμών πώλησης υγρών καυσίμων.

Οι εξελίξεις αυτές, μαζί με την ένταση του ανταγωνισμού που αναμένεται να φέρουν μέσα στα επόμενα χρόνια πιθανολογούμενες εξαγορές μικρότερων εταιρειών από τις μεγάλες, σηματοδοτούν το «τέλος εποχής» για χιλιάδες μικρούς και μεσαίους πρατηριούχους. Παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι στο τέλος του 2010, από τα σχεδόν 8.500 πρατήρια που υπάρχουν σήμερα, θα έχουν μείνει τα μισά!

Οι αλλαγές στον επιχειρηματικό χάρτη της ελληνικής αγοράς λιανικών πωλήσεων καυσίμων δεν φαίνεται να είναι τόσο μακρινές. Οι μεγάλες εταιρείες πετρελαιοειδών θα επιδιώξουν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους έναν μεγάλο αριθμό πρατηρίων από όσα θα καταφέρουν να παραμείνουν στην αγορά. Έτσι, και θα μπορούν ευκολότερα να προωθούν τα δικά τους προϊόντα (π.χ. τις κάρτες για την αγορά καυσίμων που δίνουν πόντους στον πελάτη), και να ελέγχουν τις τιμές. Πρόκειται για ένα μοντέλο που κυριαρχεί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ αλλά στην Ελλάδα, λόγω κυρίως του «υπερεπαγγελματισμού» των πρατηριούχων, προχωρεί με πολύ αργά βήματα.

Shell και ΕΚΟ
Κυρίαρχος στο παιχνίδι αυτό είναι η Shell, που μέσω των θυγατρικών της Ερμής και Μυρτέα διαχειρίζεται η ίδια 162 ιδιόκτητα πρατήρια, από τα 850 που έχει συνολικά. Οι επενδύσεις που έκανε στον τομέα αυτό την τελευταία πενταετία ξεπέρασαν τα 60 εκατ. ευρώ. Ο στόχος της, μάλιστα, είναι τα 162 να φτάσουν τα 200 μέσα στην επόμενη διετία.

Εκτός από τη Shell, και η ΕΚΟ κινείται ήδη στη λογική των ιδιοδιαχειριζόμενων πρατηρίων, ελέγχοντας – μέσω της θυγατρικής της Καλυψώ- 10 τέτοια πρατήρια, με στόχο στην πενταετία να φτάσουν τα 85. Φυσικά ο αριθμός αυτός είναι «σταγόνα στον ωκεανό» στο σύνολο των 1.200 πρατηρίων της κρατικής εταιρείας, για 1.000 από τα οποία έχει απλή σύμβαση με τον πρατηριούχο- επιχειρηματία. Αλλά και οι υπόλοιπες εταιρείες- όπως η ΒΡ, η Αvin, η Jet Οil (έχει ήδη τέσσερα μέσω της θυγατρικής της Αλέξανδρος), η Εlin και η Revoil- προσανατολίζονται στη δημιουργία μεγάλων ιδιόκτητων πρατηρίων σε νευραλγικές, από άποψη προσβασιμότητας, περιοχές.

Ευρωπαϊκών προδιαγραφών
Τα πρατήρια που στήνουν οι εταιρείες είναι ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Φιλοξενούν στους χώρους τους ποικίλες εμπορικές δραστηριότητες και προσφέρουν ευρεία γκάμα υπηρεσιών, πέρα από το γέμισμα των ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων. Οι πελάτες της Shell, για παράδειγμα, μπορούν σε επιλεγμένα πρατήριά της να βρουν καταστήματα της αλυσίδας Street Cafe και ΑΤΜ της Εurobank, ενώ σε ορισμένα από τα πρατήρια αυτά υπάρχουν και γραφεία των ΕΛΤΑ. Στα λεγόμενα «καταστήματα ευκολίας» Select, που υπάρχουν σε επιλεγμένα πρατήρια της Shell, οι αυτοκινητιστές μπορούν να βρουν από είδη μπακαλικής, δώρων και φωτογραφίας, μέχρι είδη κινητής τηλεφωνίας και ημερήσιο και περιοδικό Τύπο.

Τέλος εποχής για χιλιάδες μικρούς και μεσαίους πρατηριούχους

Χάνουν έδαφος τα ελληνικά κρασιά

Σε κρίσιμη καμπή βρίσκεται την τελευταία τριετία η εγχώρια παραγωγή κρασιού, καθώς η εισβολή προϊόντων από νέες χώρες παραγωγής, όπως η Χιλή, οι ΗΠΑ (Καλιφόρνια) και την Αυστραλία, στην ευρωπαϊκή αγορά ανέτρεψε τους σχεδιασμούς όλων των επιχειρήσεων που επένδυσαν σημαντικά κονδύλια για την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού τους με στόχο μια ισχυρή παρουσία εκτός Ελλάδας. Σύμφωνα με μελέτη της εταιρείας Ηellastat για τον κλάδο, η αξία της ελληνικής παραγωγής οίνου το 2005 ανήλθε σε 189,3 εκατ. ευρώ και ήταν μειωμένη κατά 3% σε σύγκριση με το 2004.

Οι ανερχόμενες δυνάμεις στην παγκόσμια αγορά κρασιού εκτοπίζουν σταδιακά τους παραδοσιακούς ηγέτες της εγχώριας αγοράς, τόσο εντός έδρας όσο και στις διεθνείς αγορές, ενώ προβλήματα αντίστοιχα με αυτά των Ελλήνων παραγωγών αντιμετωπίζουν Γάλλοι και Ιταλοί. Στα ράφια των σούπερ μάρκετ η χαμηλή τιμή αποτελεί δέλεαρ για τους καταναλωτές που, πολλές φορές, επιλέγουν με κριτήριο το κόστος και όχι την ποιότητα. Οι Έλληνες οινοποιοί, έχοντας κάνει μεγάλα βήματα τα τελευταία χρόνια, προσπαθούν να χτίσουν την εικόνα τους σε αγορές πέραν των παραδοσιακών, όπως της Ασίας, όμως οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές.

Ποιοτικά, αλλά… Το θέμα έχει απασχολήσει και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία βλέποντας τα αποθέματα κρασιού να συσσωρεύονται στα κελάρια των Ευρωπαίων παραγωγών έλαβε την απόφαση εθελοντικής εκρίζωσης μέχρι του 12% περίπου της καλλιεργήσιμης έκτασης. Αν και τα ευρωπαϊκά κρασιάμεταξύ αυτών και τα ελληνικά – παραμένουν κορυφαίας ποιότητας, η ασύγκριτα χαμηλότερη τιμή των εκτός Ε.Ε. παραγόμενων φιαλών ασφαλώς αποτελεί ισχυρό κίνητρο επιλογής.

Το ελληνικό εμπορικό ισοζύγιο, πάντως, παραμένει ακόμα θετικό, στα 33,1 εκατ. ευρώ το 2005, αλλά μειωμένο σε σύγκριση με τα 38,8 εκατ. ευρώ το 2004, καθώς οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 6,6% και οι εισαγωγές
Χαμηλότερη τιμή βενζίνης με λιγότερα πρατήρια

«Αν τα πρατήρια ήταν λιγότερα σε αριθμό και μεγαλύτερα, το πιθανότερο είναι ότι θα είχαμε χαμηλότερες τιμές βενζίνης», επισημαίνει στέλεχος εταιρείας. Στην Ελλάδα των περίπου 11 εκατομμυρίων κατοίκων αντιστοιχούν 8.500 πρατήρια, όταν στη Γερμανία των 80 εκατ. κατοίκων αντιστοιχούν μόνο 15.405. Είναι κοινώς αποδεκτό από όλους ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει τόσα πολλά πρατήρια, τα οποία, για να επιβιώσουν, είναι υποχρεωμένα να κρατούν ψηλά τις τιμές. Και αυτό καθώς από τα 8.500 πρατήρια, τα 3.000 κάνουν ετήσιες πωλήσεις της τάξεως των μόλις 300 κυβικών το χρόνο (πετρέλαιο κίνησης και βενζίνες), που μεταφράζεται σε μεικτά κέρδη γύρω στα 20.000 ευρώ τον χρόνο. Επειδή, λοιπόν, τα κέρδη είναι χαμηλά, αναγκάζονται να τσιμπάνε τις τιμές προκειμένου να επιβιώσουν. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι φέτος, που τυχαίνει να λήγουν αρκετές πενταετείς συμβάσεις, οι εταιρείες επιδίδονται σε αγώνα δρόμου για να εντάξουν στο δικό τους στρατόπεδο τους πρατηριούχους στα σημεία-φιλέτα. Μεγάλες αλλά και μικρότερες εταιρείες «κλείνουν» όσοόσο τα κατάλληλα οικόπεδα, στα οποία σχεδιάζουν να στήσουν τα πρατήρια νέας γενιάς, τα οποία θα είναι ιδιόκτητα και θα τα δουλεύουν δικοί τους υπάλληλοι.

Πάντως, το «σύνθημα» που θα ανοίξει τον χορό της δημιουργίας των μεγάλων πρατηρίων νέας γενιάς δεν έχει δοθεί ακόμη. Οι επενδύσεις που απαιτούνται είναι πολύ υψηλές, η γραφειοκρατία για τη μετατροπή ενός πρατηρίου σε μίνι εμπορικό κέντρο είναι μεγάλη (απαιτούνται τουλάχιστον 4-5 άδειες εκτός από την άδεια λειτουργίας και διάστημα ενόςδύο ετών), ενώ οι όροι που έθεσε πρόσφατα η κυβέρνηση για την ίδρυση και λειτουργία νέων σταθμών καυσίμων είναι εξαιρετικά περιοριστικοί.


Επένδυση 1,5 δισ. ευρώ και 400 καταστήματα Αldi στην Ελλάδα

Ελληνικής παραγωγής το 40% των προϊόντων

Επενδυτικό πρόγραμμα που θα προσεγγίσει το 1,5 δισ. ευρώ και προβλέπει τη δημιουργία ενός δικτύου 400 καταστημάτων, σχεδιάζει για την Ελλάδα ο γερμανικός λιανεμπορικός κολοσσός Αldi. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σχεδιασμός έχει δεκαετή διάρκεια και στόχος της γερμανικής αλυσίδας σούπερ μάρκετ (που είναι και η μεγαλύτερη στον κόσμο) είναι να αποκτήσει παρουσία ακόμα και στη νησιωτική Ελλάδα. Μάλιστα, αναμένεται το ταυτόχρονο άνοιγμα τουλάχιστον 40 καταστημάτων σε όλη τη χώρα, καθώς το μοντέλο αυτό το έχουν ακολουθήσει πολλές επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια με επιτυχία.

Τα σχέδιά της
Στο στρατηγικό πλάνο της εταιρείας περιλαμβάνεται επίσης η δημιουργία 6 Logistic Center, τα οποία θα εξυπηρετούν τις ανάγκες ολόκληρης της χώρας. Ήδη το πρώτο δημιουργείται στη ΒΙ.ΠΕ. Σίνδου, στη Θεσσαλονίκη, όπου θα βρίσκεται και η έδρα της εταιρείας στην Ελλάδα. Μάλιστα, μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2007 αναμένεται να αρχίσει και η κατασκευή καταστημάτων της αλυσίδας. Ο μέσος όρος τετραγωνικών των καταστημάτων που η Αldi θα δημιουργήσει στην Ελλάδα θα είναι τα 1.500 τ.μ. ενώ σε ό,τι αφορά τα προϊόντα που θα πωλούνται από τα ράφια της (τα οποία είναι ιδιωτικής ετικέτας), θα είναι ελληνικής παραγωγής σε ποσοστό έως και 40%. Επίσης, έμφαση θα δοθεί σε τοπικά προϊόντα κάθε περιοχής στην οποία θα αναπτύξει καταστήματά της.

Η απόφαση της μητρικής Αldi είναι η Αldi Ελλάς να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη της εταιρείας στα Βαλκάνια, και για τον λόγο αυτό συνεργασίες που θα αναπτύξει με Έλληνες παραγωγους θα αξιοποιηθούν και για την κάλυψη αναγκών καταστημάτων της αλυσίδας στα Βαλκάνια.